Θεσσαλονικη

Το βαθύ ΠΑΣΟΚ στην συγκυβέρνηση

2011-11-15T02:20:00.001-08:00

Είναι τόσες οι αντιφάσειςπου έχει να διαχειριστεί αυτή η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, όπως ίσως και κάθεκυβέρνηση μια που καμιά δεν συγκροτείται με βάση μια πραγματική συμφωνία αρχώναλλά στηρίζεται σε μια άρρητη συμφωνία μεταξύ αυτών που λυμαίνονται τον πλούτοπου παράγουν οι πολίτες στην Ελλάδα, αλλά μερικές από τις αντιφάσεις αυτές είναιτόσο γλαφυρές.

Όπως αυτή που θα σας περιγράψωπαρακάτω.

Στις 18 Ιουλίου στα γραφείατης ΝΝΔ21 στην Θεσσαλονίκη έλαβε χώρα μια ιστορική συνάντηση. Ο γραμματέας/κομματάρχηςτης κ. Βαρτζόπουλος συναντήθηκε με τον γραμματέα/κομματάρχη του ΠΑΣΟΚ στηνΘεσσαλονίκη κ. Παπαστεργίου. Θα νομίσατε ότι αυτή η συνάντηση πιθανώς να ήτανπροοίμιο της εθνικής συνεννόησης/οπερέτας Παπανδρεου/Σαμαρά.

Όχι, μάλλον ήταν κάπωςδιαφορετική. Βλέπετε οι δύο αυτοί άνδρες, γιατροί στο επάγγελμα, συναντήθηκανγια να συντονίσουν τις ενέργειες τους και να υπονομεύσουν την μεταρρύθμιση τουσυστήματος υγείας, όπως εννοεί την μεταρρύθμιση αυτή ο υπουργός κ. Λοβέρδος. Αυτήτην μεταρρύθμιση που μόλις χθές, 14 Νοεμβρίου, μετά τον ηλεκτρονικό διαγωνισμόγια την προμήθεια φαρμάκων έδωσε σαν αποτέλεσμα την εξοικονόμηση 4,5 εκ € (-94%σε ποσοστό) από όσα δίναμε μέχρι τώρα, για ένα φάρμακο!

Αυτή την μεταρρύθμιση οαξιοθρήνητος κ. ΒαρτζόπουλοςΝΔ ήθελε να υπονομεύσει μαζί με τον κ. ΠαπαστεργίουΠΑΣΟΚ. Προφανώς για να συνεχίσουν να μοιράζονται μαζί με την κωλοφάρα των μιζαδόρων γιατρών τα χρήματα από τις δικές μου εισφορές.

Σήμερα ο κ. Βαρτζόπουλος είναιυφυπουργός του κ. Λοβέρδου! Καλά αυτός δεν ντρέπεται, εμείς θα το επιτρέψουμε;

Σημ.: Η φωτογραφία των περήφανων είναι από την προαναφερόμενη συνάντηση.

Για σένα Σοσιαλιστή*

2011-11-09T13:52:00.000-08:00

Πριν από 50 χρόνια ο σοσιαλισμός απέκτησε την πιο στιβαρή και χειροπιαστή μορφή του, το Τείχος του Βερολίνου.
Οι παράμετροι της εφαρμογής του Σοσιαλισμού; Μπετόν, συρματοπλέγματα, ηλεκτροφόρα καλώδια, το γκαζόν του Στάλιν, περίπολοι όλο το 24ωρο για 155 περίπου χιλιόμετρα γύρω από την πόλη.
Ο λόγος; Μα οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που εγκατέλειπαν τρέχοντας σπίτια, φίλους και οικογένειες και στο πιο αυθόρμητο και καταλυτικό δημοψήφισμα της ιστορίας επέλεγαν την δημοκρατία και τον καπιταλισμό.
Μέσα στο περίκλειστο κράτος του σοσιαλισμού, αστυνομοκρατία, συλλήψεις, βασανιστήρια, φάκελοι με κάθε στοιχείο για την καθημερινή συμπεριφορά των άτυχων κατοίκων του Ανατολικού Βερολίνου και ανορθολογισμός.
Στα επόμενα 28 χρόνια 5500 άνθρωποι κατάφεραν να διασπάσουν αυτό το απάνθρωπο κατασκεύασμα και 600 άφησαν την τελευταία τους πνοή σκαλωμένοι στα αγκάθια του σοσιαλισμού. Χιλιάδες άλλοι συνελήφθησαν και βασανίστηκαν επειδή το προσπάθησαν αλλά δεν το κατάφεραν.
Σαν σήμερα το 1989 , στις 23:00 της 9ης Νοεμβρίου, αυτό το τέρας που έμοιαζε ατσάλινο (Сталина)και ανίκητο ισοπεδώθηκε από την πιο ισχυρή δύναμη του κόσμου : την ακατάβλητη διάθεση του ανθρώπου να διεκδικήσει την ελευθερία και την προσωπική του ευτυχία. Η πιο δυνατή soft power, δεκάδες χιλιάδες ανατολικογερμανοί με μπλουτζιν και σνίκερς σήκωσαν τις μπάρες του Ταγματάρχη Γιέγκερ τον φίλησαν σταυρωτά και διέσχισαν την γραμμή του θανάτου φωνάζοντας : «Θα ξαναγυρίσουμε». «Είναι η ομορφότερη στιγμή της ζωής μου» αφηγείται ο απόστρατος αξιωματικός του Ανατολικογερμανικού στρατού που αποδέχθηκε το παράλογο του καθεστώτος και άφησε τους πολίτες να σηκώσουν την μπάρα.
Αυτή είναι η πιο γλαφυρή απεικόνιση της κάθε προσπάθειας σοσιαλιστικού μετασχηματισμού οπουδήποτε και οποτεδήποτε στον κόσμο. Ο κεντρικός σχεδιασμός και η χειραγώγηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς σύμφωνα με ένα σοφό πρότυπο «εξ αποκαλύψεως», ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας της εξουσίας δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο του σοσιαλισμού, ο σοσιαλισμός απλά διεκδικεί την «επιστημονική» , «ορθολογική» τεκμηρίωση αυτής της ιδεολογίας. Και χάρη σε αυτή την νομιμοποίηση που αυθαίρετα απαιτεί γίνεται ολοκληρωτικά απόκοσμος.

«Σοσιαλιστής είναι ένας κουμουνιστής που δεν αντέχει να επανδρώσει τα οδοφράγματα» Gary North

Οι κηλίδες της συνωμοσιολογίας

2011-11-07T06:14:00.000-08:00

Δύοχρόνια μετά το απότομο ξύπνημα και τηνμεταφορά μας από την Ονειροχώρα τωνΔανεικών ένα γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο:η χώρας μας διολισθαίνει συνεχώς προςτην έξοδο από την ευρωζώνη.

Μεμερικούς παράγοντες όμως να ακολουθούναυτή την διολίσθηση, οι πολιτικοί καιειδικά όσοι αποτελούν τον θεσμικό δίαυλοεπικοινωνίας με τους εταίρους μαςξεπερνούν το σημείο μηδέν στην αξιοπιστίατους πλησιάζουν στην κυριολεξία νακαταστούν καρπαζοεισπράκτορες.

Οιδε πολίτες , η επόμενη διολίσθηση, έπειτααπό την Ονειροχώρα συνεχίζουν τηνπεριήγησή τους στον χώρο του υπερβατικούστην Συνωμοσιοχώρα. Διαφωνούν μόνομεταξύ τους ποιας παγκόσμιας καισκοτεινής συνωμοσίας είναι εκπρόσωπος ποιος από τους κομματικούς ηγέτες. Καιέτσι είναι και εύκολη η θέση τους,αποτελούν υποκείμενα μιας απίστευταισχυρής συνωμοσίας, το έχει πει και οΜαρξ και ο Κοσμάς ο Αιτωλός περίπουταυτόχρονα, άρα μπορούν άνετα να απεμπολήσουν κάθε προσπάθεια αυτόβουληςδράσης.

Συνήθωςείναι χρήσιμο μόνο σαν ψυχαναλυτικότεστ αλλά στην περίπτωση μας περιφέρεταιως πολιτική πρακτική. Αναφέρομαι στατεστ των Κηλίδων του Rorschach,όπου ο ψυχαναλυόμενοςκαλείται να πει τι βλέπει μέσα σε λεκέδεςμελανιού. Κάτι σαν τα πλάσματα ή πρόσωπαπου βλέπουμε στα σύννεφα αλλά την επόμενηστιγμή χάνονται και δεν μπορούν να ταδείξουμε σε κανέναν.

Καιέτσι πορεύονται και αποφασίζουν οισυμπολίτες γύρω μου, από την εξωφρενικήαριστερά μέχρι την αλλαντάλων δεξιά.

Αυτότο ιδιότυπο τεστ κηλίδων συνωμοσιολόγιαςείναι χρήσιμο, ενδεικτικό για αξιολόγησηχαρακτήρων μέχρι και για διάγνωσηψυχολογικών διαταραχών.

Τιβλέπετε λοιπόν εσείς;

30 χρόνια Socialismo

2011-10-18T02:03:00.000-07:00

Θα με συγχωρέσετε μα ησημερινή θλιβερή επέτειος της έλευσης του επίσημου σοσιαλισμού στην Ελλάδα είναιμια προσωπική γιορτινή ημέρα. Σαν σήμερα, στις 18 Οκτωβρίου του 1981 αργά το βράδυ,όταν οι δρόμοι πλημμύρισαν με κοκκινοπράσινες σημαίες και πλήθος εγώ μαζί μετον γείτονα μου τον Βασίλη αποφασίσαμε να πάμε στην είσοδο των γραφείων της τότεΝέας Δημοκρατίας και να «φυλάξουμε» το κτίριο της οδού Τσιμισκή.

Ήταν η πρώτη φορά που αποφάσιζανα δράσω πολιτικά, 16 χρονών τότε και στάθηκα για πρώτη φορά να υπερασπιστώ τιςαξίες και την πολιτική μου υπόσταση (σε κατάσταση νεοσσού τότε βέβαια) για πρώτηφορά απέναντι στο πλήθος, στον όχλο.

Και μάλλον μου έγινε συνήθεια, από τότε ήμουν συνεχώς απέναντι στο πλήθος, στην μάζα.

Αυτή η μάζα, η πλειοψηφία, έκανεπάντα το δικό της και σχεδόν πάντοτε βρισκόμουν απέναντί της.

Τους συνήθισα να υποδέχονταιμε βάγια τους ηγέτες τους, να πλημμυρίζουν δρόμους, γήπεδα ακόμη και τα γραφείατων βουλευτών βάζοντας το όνομά τους στην λίστα των ρουσφετιών.

Κάθε βουλευτής έπρεπε ναδιαχειριστεί κάθε χρόνο 4 με 5 φορές τους σταυρούς του σε αιτήματα.

Για διορισμό, μετάθεση , απόσπαση,δάνειο, για φανταρικό, για γκόμενα , γιασύνταξη.

Ο σοσιαλισμός κυριάρχησεστην Ελλάδα από τότε, οι συμπολίτες και οι φίλοι μου έμαθαν να ζητούν τα προς το ζείν λόγω «δικαιώματος»και να απεχθάνονται οποιονδήποτε ή οτιδήποτε υπονοούσε την δίκαιη αναγνώρισητου αποτελέσματος των προσπαθειών τους.

Τα πάντα έπρεπε να τους παραδίδονταιχωρίς κανένα προσωπικό ρίσκο, σιγουράντζα… ακόμη και αν επρόκειτο για επιχειρηματικήδράση.

Και τώρα, τώρα μία φράσημου απευθύνουν όλοι αυτοί που διορίστηκαν με μέσον, εκμεταλλεύτηκαν αυτό το σύστηματης διαφθοράς και την δωροδοκία/δωροληψία : «Εγώ φταίω ρε Διονύση;» Όλοι μα όλοιόσοι ευνοήθηκαν λίγο ή πολύ από αυτό το σύστημα , όλο αυτό το πλήθος , ο εσμόςτων «αγανακτισμένων» αρνείται να πάρει το μερίδιο της ευθύνης του. Εξοργίζονταιαπό τον Πάγκαλο γιατί είπε «Μαζί τα φάγαμε» και όχι για όσα έκανε ο Πάγκαλος εδώκαι 30 χρόνια, από τότε που παράτησε την θέση του κολαούζου στο «Αντί».

Λοιπόν απευθύνομαι σε όλοαυτό το πλήθος και ζητώ να κάνει ένα βήμα μπροστά όποιος δεν ζήτησε ποτέ ρουσφέτι,δεν παρακάλεσε να διοριστεί ο ίδιος ή το παιδί του, όποιος δεν έβαλε βύσμα γιανα αράξει στο φανταριλίκι του , όποιος δεν έβαλε μέσο για να πάρει την επιδότησηή την επιχορήγηση , όποιος δεν πέρασε ο ίδιος από ένα κομματικό ή βουλευτικόγραφείο «δι’ υπόθεσίν του».

Πού πας ρε Καραμήτρο!

Για την ενότητα του Φιλελεύθερου χώρου;

2011-09-23T04:15:00.000-07:00

Στον χώρο της πολιτικής δράσης αντιλαμβάνομαι τον κυρίαρχο ρόλοτης συνέπειας λόγων και πράξεων, προϋπόθεση τελικά για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμεαλλά και για να διαχωρίσουμε την ήρα από το στάρι.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν μπορούμε να μεταβάλουμε τηνάποψή μας ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αλλάξουμε την τακτική μας αλλά θα πρέπειπρώτα να το αιτιολογήσουμε επαρκώς, στον εαυτό μας πρώτα απ’όλα..

Η αφορμή για το σχόλιό μου αυτό είναι η ανακοίνωση της συγκρότησηςΓραμματείας Πολιτικής Έρευνας και Νέων Ιδεών της ΔΗ.ΣΥ. και τα πρόσωπα που τηναποτελούν ή μάλλον μερικά από τα πρόσωπα που την αποτελούν.

Είναι όλοι τους πρώην ηγετικά μέλη της Φι.Σ. που έπαιξαν κυρίαρχορόλο την εποχή που ο Στέφανος Μάνος προχώρησε στην ίδρυση της ΔΡΑΣΗΣ και απηύθυνεκάλεσμα για συνεργασία και στην Φι.Σ.

Η δική μου θέση καταδεικνύεται σε σχόλιά μου εκείνης της εποχής(εδώ, εδώ και εδώ) και συνοψίζεται στην ανάγκη συνεργασιών μέσα στον φιλελεύθεροχώρο.

Απέναντί μου και απέναντι σε άλλα μέλη της Φι.Σ. ,που τελικάσυνεργάστηκαν με τον κ. Μάνο στην ίδρυση της ΔΡΑΣΗΣ , βρέθηκαν ο τότε πρόεδρος τηςΦι.Σ. Φώτης Περλικός και ο Δημήτρης Σκάλκος(μέλος της ΕΓ) γιατί , όπως υποστήριζαν , προτιμούσαν τον καθαρό δρόμο ενός κόμματοςχωρίς «επαγγελματίες» πολιτικούς και με καθαρή ιδεολογική τοποθέτηση που ο κ. Μάνος(αλλά και άλλοι φιλελεύθεροι όπως ο κ. Νίκος Δήμου και ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος)με την δράση τους την είχαν υπονομεύσει (έχω πλήθος σχολίων που επαναλαμβάνουνακριβώς αυτή την θέση).

Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις ούτε η ΔΡΑΣΗ ούτε ηΦι.Σ. κατάφεραν να πετύχουν κάποια εκλογική επιτυχία και μάλιστα δεν κατόρθωσαννα συμμετάσχουν καν στις εκλογές του 2009.

Ο ρόλος των συγκεκριμένων που ανέφερα παραπάνω θεωρώ πως ήτανυπονομευτικός και η συμπεριφορά τους αμετροεπής απέναντι σε όλους που , σαν καιεμένα, προσπαθούσαν να συνενώσουν τις φιλελεύθερες δυνάμεις.

Η Φι.Σ. και σήμερα , με νέα ηγεσία, υποστηρίζει αυτή τηνσυνεργασία και με ανακοινώσεις αλλά και στην πράξη, το ίδιο και η ΔΡΑΣΗ.

Οι κ.κ. Περλικός και Σκάλκος διάλεξαν τον δρόμο της συνεργασίας– πέρα από την κα Μπακογιάννη - με τους φιλελευθέρους κ.κ. Αυγενάκη, Κοντογιάννηκαι Μαρκογιαννάκη. Κάτι παραπάνω θα γνωρίζουν αλλά δεν ξέρω αν θα το κοινοποιήσουν,έστω και αν δεν οφείλουν.

Deus ex Machina

2011-09-16T14:22:00.000-07:00

Ιδανικοί ρόλοι μιας τέλειας νεοελληνικής τραγωδίας. Ο Υπ.Οικ. Ευάγγελος Βενιζέλος και ο αρχισυνδικαληστής της ΓΕΝΟΠ Φωτόπουλος.

Ο μεν πρώτος με την επιβολή του νέου φόρου στην περιουσίακαι την ευφυή ιδέα του να εισπράττεται από τον δεύτερο και τον χορό τωνΔΕΗτζήδων.

Και ο δεύτερος, ο Φωτόπουλος, διεκδικώντας την κάθαρση/λύτρωση όλων εμάς των υπολοίπων θεατών να αρνείται να την εισπράξει.

Ποιος είναι ο από μηχανής θεός; Και σαφέστερα ποια η λύση;

Το ποσό που πρέπει να συγκεντρωθεί για να γεμίσει το έλλειμματου προϋπολογισμού από το συγκεκριμένο μέτρο : 2 δις ευρώ.

Ποιο είναι το ποσό του προϋπολογισμού που αποδίδεται στουςεργαζόμενους ΟΤΕ/ΔΕΗ ; Λίγο πιο πάνω από 1,5 δις ευρώ!

Ο μέγας τραγωδός θα ολοκλήρωνε με την εκχώρηση του ποσού τουφόρου απευθείας στα ταμεία των Φωτόπουλων, ποσό που αρνείται να εισπράξει οΦωτόπουλος και έτσι… και τα χρήματα θα παραμείνουν στους νόμιμους δικαιούχουςκαι η δικαιοσύνη θα επικρατήσει.

Θα σταματήσουμε πλέον να επιδοτούμε κάθε εργαζόμενο αυτώντων.. «ιδρυμάτων» με περισσότερο από 40000€ κατά κεφαλή και θα τους αφήσουμε μετο ταπεινό ποσό των 1000€ περίπου που επιδοτούνται τα ασφαλιστικά ταμεία τωνυπολοίπων 9500000 Ελλήνων.

Παραλίγο να το ξεχάσω, τα υπόλοιπα 500 εκατομμύρια ευρώ! 153από αυτά από τα εισπραχθέντα (και αποδιδόμενα στους εργαζόμενους της ΥΠΑ) έσοδααπό την EUROCONTROL, αρκετάεκατομμύρια ακόμη από την παρακράτηση ποσοστού από όλα τα δημόσια έργα υπέρ τουταμείου των μηχανικών και ότι περισσέψει οργανώνουμε και μια Ολυμπιάδα ακόμη.

Το τέρας δεν μπορεί να αντέξει την εικόνα του

2011-09-15T06:40:00.000-07:00

Ο Περσέας φεύγει από την Σέριφο με ένα καράβι με σκοπό να βρει την Γοργόνα Μέδουσα. Στη διαδρομή του συναντά την θεά Αθηνά ή τον Ερμή,όπου πληροφορείται πως για να σκοτώσει την Μέδουσα θα πρέπει να προμηθευτεί:

) την περικεφαλαία του Άδη, ώστε αόρατος να πλησιάσει τον στόχο του
) τον μαγικό σάκο που θα βάλει το τρομερό κεφάλι
) τα φτερωτά σανδάλια, επειδή η Γοργώ - Μέδουσα, έμενε σε βράχο, στη μέση της θάλασσας.
) την αστραφτερή ασπίδα, απ' όπου θα έβλεπε το κεφάλι της Μέδουσας. Γιατί όποιος έβλεπε την Μέδουσα κατάματα πέτρωνε. Και τέλος
) το κοφτερό σπαθί ή δρεπάνι, με το οποίο θα έκοβε τον σκληρό λαιμό της Γοργούς.

Η Αθηνά του δίνει την αστραφτερή ασπίδα και ο Ερμής τα φτερωτά σανδάλια. Κατά άλλη πηγή την περικεφαλαία του Κυνός ή του Άδη, τα φτερωτά σανδάλια και τον μαγικό σάκο του τα έδωσαν οι Νύμφες, στις οποίες έφτασε καθοδηγούμενος από τους θεούς - προστάτες του. Η Αθηνά οδήγησε τον Περσέα στην χώρα των Υπερβορείων (μαρτυρία προερχόμενη από τον Πίνδαρο), όπου μετά από θυσία που έκανε παρέλαβε το κοφτερό σπαθί και την περικεφαλαία του Κυνός.
Το μόνο που έμενε πλέον ήταν να μάθει τον τόπο διαμονής της θνητής Γοργόνας. Γι' άλλη μια φορά η Αθηνά τον βοηθά, του υποδεικνύει τον δρόμο για τις Γραίες.
Οι Γραίες ήταν συγγενείς των Γοργόνων και οι μόνες που ήξεραν τον τόπο διαμονής τους. Ήταν όντα με αποκρουστική οψη. Τρεις γριές που είχαν ένα κωμικοτραγικό στοιχείο : επειδή είχαν ένα μάτι (και ένα δόντι), τα αντάλλαζαν μεταξύ τους. Έμεναν κοντά στον Άδη, στα δυτικά του κόσμου.
Ο Περσέας τις πλησίασε αόρατος και εκμεταλλευόμενος την στιγμή της ανταλλαγής άρπαξε το μάτι τους. Οι Γραίες, γνωρίζοντας σχετικό χρησμό για την Γοργώ, με δυσκολία και υπό την απειλή ότι θα χάσουν το μάτι τους, μαρτυρούν στον ήρωα τον τόπο παραμονής της Μέδουσας.

Όταν ο ήρωας πλησίασε την Μέδουσα, αόρατος και κοιτώντας το καθρέφτισμα της ασπίδας του, με την βοήθεια της Αθηνάς έκοψε το κεφάλι της και το έβαλε στο σακίδιο. Από το κόψιμο γεννήθηκε ο γίγαντας Χρυσάωρας, με το χρυσό σπαθί, και, από το αίμα που έπεσε στον Ωκεανό, ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο. Από μια άλλη μαρτυρία γεννήθηκε και ο Ίππος. Για να αποφύγει την καταδίωξη των αδελφών της Μέδουσας, πέταξε γοργά με τα φτερωτά σανδάλιά του ή καβαλίκεψε τον Πήγασο και έφυγε από τον τόπο.

Η ρηχή ΝΝΔ και το βαθύ ΠΑΣΟΚ

2011-08-05T02:50:00.000-07:00

Είναι μια πολύ συνηθισμένη – και αγαπημένη – φράση των συνωμοσιολάγνων : «το βαθύ κράτος(της Τουρκίας)» , «το βαθύ Ισλάμ (των φονταμενταλιστών» .

Και πάντα είναι χρήσιμη για να κρατήσει σε εγρήγορση όλους όσους θεωρούνται «θύματα» της εκάστοτε συνωμοσίας.

Έτσι και ο γαλάζιος γραμματέας της Θεσσαλονίκης κος Βαρτζόπουλος, γιατρός κατ’επάγγελμα (κρατήστε αυτό θα χρειαστεί παρακάτω), κατήγγειλε τον κυρ Γιάννη Μπουτάρη πως παρέδωσε την καθαριότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης στο «βαθύ ΠΑΣΟΚ» μετά την παραίτηση του αρμόδιου αντιδημάρχου κ. Αβραμίδη.

Να αφήσουμε στην άκρη βέβαια ότι ο παραιτηθείς διαφώνησε με τον κυρ Γιάννη για την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην αποκομιδή απορριμμάτων γιατί ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το παρακάτω περιστατικό.

Στις 18 Ιουλίου ο ίδιος ο κ. Βαρτζόπουλος συναντήθηκε με τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης κ. Παπαστεργίου (κατά διαβολική σύμπτωση γιατρός) και αυτός) και συμφώνησε μαζί του να συντονίσουν τις ενέργειες τους κατά της μεταρρύθμισης του ΕΣΥ που προωθεί ο κ. Λοβέρδος.

Μάλλον ο πράσινος Παπαστεργίου (ο οποίος προηγήθηκε του Βαρτζόπουλου στις πιέσεις προς τον κυρ Γιάννη , για να βολέψει κανέναν κομματικό αντιδήμαρχο παραπάνω αυτός) είναι το ρηχό ΠΑΣΟΚ…

Πρέπει η Ελλάδα να χρεοκοπήσει , ΤΩΡΑ

2011-06-21T09:47:00.001-07:00

Πρέπει να δικαιωθεί το αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας, σχιζοφρενικής ή όχι είναι αδιάφορο, η Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών.

Να μην υποκύψει στην παγκόσμια σιωνιστική συνωμοσία του καπιταλισμού, να μην αναγνωρίσει , να μην πληρώσει κανένα χρέος, να φύγει η τρόικα, η κυβέρνηση , η αντιπολίτευση, να σταματήσουν να μας ψεκάζουν.

Να γυρίσουμε στην δραχμή ή στα γρόσια και εν ανάγκη και στην οκά.

Η πλειοψηφία των συμπολιτών μου, αριστερών και δεξιών , έχει δίκιο – πρέπει να τους αποδοθεί το δίκιο.

Πρέπει με σαφήνεια να γίνει αυτό το οποίο εύχονται, έτσι καθαρά και απροκάλυπτα.

Έχουν δίκιο οι δέκα Σπαρτιάτες που περιδιαβαίνουν την εθνική οδό , που κατασκευάστηκε με κοινοτική χρηματοδότηση και διαδηλώνουν κατά του χρέους (;)

Δεν ξεχνώ ότι όλο αυτό το οικοδόμημα της ευνοιοκρατίας, της προσοδοθηρίας, του ανορθολογισμού γιγαντώθηκε σε τέτοιες περιόδους κρίσιμες για την χώρα μας. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει άλλες δύο φορές τα τελευταία 30 χρόνια μα , έτσι όπως και σήμερα, έτσι όπως και το 1947 με το σχέδιο Μάρσαλ, η διεθνής κοινότητα έσπευσε να μας παραχωρήσει το ελάχιστο που θα χρειαζόταν ένα ευνομούμενο κράτος πολιτών για να ορθοποδήσει, τα χρήματα.

Έτσι και το 1990 και το 1997 και με την είσοδο στην Νομισματική Ένωση μας δίνουν ξεδιάντροπα χρήματα ελπίζοντας να καταφέρουμε την αποσοβιετοποίηση που έφερε το σχέδιο Μάρσαλ.

Άδικα … εμείς ορίζουμε στην ηγεσία του σημαντικότερου υπουργείου έναν αποτυχημένο «συνταγματολόγο», γόνο απατεώνα, και τον διακηρυγμένο εισαγγελέα εκ μέρους του όχλου των πλατειών για να φέρουν εντός των τειχών τα λύτρα του μεσοπρόθεσμου.

Οι νεαντερτάλιοι κάτοικοι αυτής της χώρας δεν δέχονται ότι έχουν δίκιο όσοι , εδώ και 30 χρόνια , γραφικά φώναζαν : «Όχι άλλο έλλειμμα, όχι άλλο χρέος» αλλά απλά ισχυρίζονται ότι το χρέος «δεν υπάρχει», «είναι απεχθές».

Οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων καταγγέλλουν ότι δεν έχουν υλικά και φαρμακευτικό υλικό αλλά ΠΟΤΕ δεν εκδίωξαν από τα ευαγή τους ιδρύματα του μεσάζοντες των φαρμακευτικών εταιρειών που μοιράζουν επιταγές, ταξίδια, τηλεοράσεις , υπολογιστές και ρολόγια πολυτελείας.

Οι εκπαιδευτικοί κραυγάζουν για χιλιάδες προσλήψεις και δεν ψελλίζουν τίποτα όταν οι αποδοχές τους ψαλιδίζονται μα η μισθοδοσία του υπουργείου τους αυξάνεται το 2010.

Οι επαγγελματίες και οι επιχειρηματίες ζητάνε επιχορηγήσεις και αύξηση μισθών των ΔΥ για έχουν μεγαλύτερο τζίρο αγνοώντας προκλητικά ότι ζητούν να πληρώσουν οι ίδιοι του εαυτούς τους.

Οι δικηγόροι , μαζί με τους γιατρούς, τους φορτηγατζήδες, τους φαρμακοποιούς, τους μηχανικούς ασκούν λειτούργημα και αρνούνται κάθε αλλαγή στην υπερρύθμιση των επαγγελμάτων τους αρκεί οι ίδιοι να έχουν εξασφαλισμένα όσα χρήματα ζητήσουν.

Οι νταβατζήδες αυτού του κουρσευμένου κράτους ανοιγοκλείνουν τους διακόπτες του ρεύματος, τους δρόμους και τα λιμάνια απαιτώντας την συνέχιση πληρωμής των λύτρων.

Και οι πολιτικοί , κομμάτι αυτής της κοινωνίας που περιέγραψα παραπάνω δειλιάζουν να παραβρεθούν στο κοινοβούλιο στην πιο κρίσιμη ψηφοφορία αλλά κιοτεύουν και να παραιτηθούν. Άβουλοι και ανόητοι κι αυτοί.

Θα μου πείτε βέβαια ποιος είσαι συ που μιλάς. Τι σου δίνει το δικαίωμα να τα φορτώνεις όλα αυτά σε άλλους. Το δικαίωμα μου το δίνει η επί σχεδόν 30ετία αγόγγυστη πληρωμή όλων των φόρων (περισότερο από 50% των αποδοχών μου τον χρόνο), των «εισφορών» ( μόνο για την υποχρεωτική μου ασφάλιση πληρώνω 17000 € τον χρόνο) και ότι στο διάολο μου ζητούν οι ληστές. Και ακόμη περισσότερο παίρνω το δικαίωμα να φτύσω στα μούτρα όλους τους παραπάνω μια που δεν υπάρχει το όνομά μου σε αίτηση για εξυπηρέτηση/ πρόσληψη στο δημόσιο. Δεν καταγράφηκα ούτε στην περίφημη επετηρίδα των εκπαιδευτικών μόλις τελείωσα το πανεπιστήμιο, το 1988 παρακαλώ.

Λοιπόν εγώ είχα άδικο όλα αυτά τα χρόνια , νόμισα ότι θα κατευνάσω τον σύγχρονο Μινώταυρο τροφοδοτώντας τον με τα καλύτερά μου χρόνια και εξαντλώντας το δικαίωμά μου να κρατήσω και να απολαύσω όσα εγώ δημιουργώ όλα αυτά τα χρόνια.

It’s time to strungle the beast, χρεωκοπία τώρα.

Προς : Πλατεία Ταχρίρ, πρώην Συντάγματος*

2011-05-28T00:23:00.000-07:00

Δεν θα είχα λόγο να ενοχλήσω κάποιους και όχι όλους από την όμορφη συντροφιά των αγανακτισμένων συμπολιτών μου αν δεν έβλεπα πολύ γρήγορα να εκπίπτουν στην, σαφώς κατώτερη για αυτούς, συναισθηματική τροχιά της υπεροψίας.

«Είναι ο καφές σας σημαντικότερος από τα όνειρά μας;» ένα από τα ερωτήματα που απευθύνεται σε όλους και όχι κάποιους γραμμένο σε ένα πανό.

Ξεκινώντας από τα εύκολα : ναι πολλοί από τους καφέδες μου είναι σημαντικότεροι από κάποια από τα όνειρά σας.

Αν δεν γίνετε περισσότεροι σαφείς δεν μπορώ να γίνω και εγώ.

Θα πρέπει όμως φίλοι γοητευμένοι από τις εικόνες της πλατείας Ταχρίρ και αδικαιολόγητα συγκινημένοι από αυτές της Piazza del Sol μάλλον να αναθεωρήσετε όσα , σχετικά με μένα και κάποιους άλλους , καταλογίζετε.

Πριν ακόμη μάθετε ότι ο Μουμπάρακ είναι δικτάτορας , τον Απρίλιο του 2007 , κάποιοι , μεταξύ των οποίων και εγώ, σας καλέσαμε λίγα μέτρα πιο δίπλα από τον Άγνωστο Στρατιώτη στην είσοδο της Αιγυπτιακής πρεσβείας για να ζητήσουμε την απελευθέρωση του Kareem Amer φυλακισμένου του καθεστώτος από το 2005 επειδή εξέφρασε τις απόψεις του στο blog του.

Μην ανησυχείτε ο Kareem είναι πια ελεύθερος έπειτα από 1470 ημέρες φυλάκισης άσχετα αν μαζευτήκαμε μόνο 10-12 ευαίσθητοι συμπολίτες σας από την Φιλελεύθερη Συμμαχία.

Όταν εσείς ανεχόσασταν η αγαπημένη σας πλατεία να κατακλύζεται από τους ρασοφόρους των ταυτοτήτων εγώ , μαζί με κάποιους άλλους από τους Φιλελεύθερους, συμπαραστεκόμασταν στην διεκδίκηση πλήρους ατομικής ελευθερίας στο Gay Pride σε αυτή την ίδια πλατεία. Μα μπορεί η λέξη «ομοφυλόφιλος» για σας να είναι συνώνυμο της «πουστάρας» και να μην καταδεχθήκατε να παραβρεθείτε οπότε να μην σας ενοχλήσω άλλο και με αυτό.

Μόλις πέρυσι , πάλι, στην σκιά του Λευκού Πύργου εγώ και κάποιοι άλλοι σας καλέσαμε ειρηνικά να καταδικάσουμε την βία που προκάλεσε τον θάνατο των εργαζομένων στην τράπεζα Marfin μα πάλι ήμασταν μόνο καμιά εικοσαριά. Αλλά μπορεί εσείς βέβαια να το θεωρούσατε απλά ένα ζήτημα συστήματος πυροπροστασίας ή τελετουργικής ανθρωποθυσίας απεργοσπαστών οπότε και πάλι το αφήνω στην άκρη.

Τέλος εδώ και περισσότερο από 20 χρόνια εγώ και κάποιοι άλλοι περιγράψαμε με λεπτομέρεια την σημερινή πραγματικότητα της χρεοκοπίας ως αναπόδραστη κατάληξη εφόσον συνεχίζαμε αδιάκοπα την πρακτική των δημοσιονομικών ελλειμμάτων , της διόγκωσης του δημόσιου χρέους και την απαξίωσης της δημιουργικότητας αλλά – εδώ έχετε δίκιο – δεν σας καλέσαμε στην αγαπημένη σας πλατεία.

Για τους λόγους αυτούς, ανάμεσα σε πολλά άλλα, μην απευθύνετε τα ερωτήματά σας σε κάποιους αλλά σε άλλους εκτός από μένα και τους φίλους μου , τους φιλελεύθερους.

*Παράφραση από τον τίτλο του μυθιστορήματος του Δημήτρη Φύσσα «Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος»

Μια όμορφη Κυριακή στην Θεσσαλονίκη…

2011-05-08T13:59:00.000-07:00

Πόσο θα ήθελα αύριο, πρωί Δευτέρας, να βρισκόμουν έτσι μαγικά πίσω στο μαθητικό μου θρανίο και οι δύο πρώτες ώρες να ήταν της έκθεσης.
Θα πρότεινα να βάλουμε σαν θέμα : «Πως πέρασα την Κυριακή μου» και νομίζω ότι αυτή την φορά θα το κατάφερνα. Θα κατάφερνα να εξαντλήσω το θέμα , με πρόλογο μέχρι επίλογο, πριν εξαντληθεί η υπομονή μου και αφήσω την έκθεση μου πάνω στην έδρα για να πεταχτώ στην αυλή.

Γιατί; Μα γιατί αυτή η Κυριακή , που τελειώνει από λεπτό σε λεπτό, ήταν μαγευτική.

Και έτυχε κι εγώ να αφήσω και την μηχανή μου και να κατέβω με τα πόδια στο κέντρο. Πρωί πρωί πέρασα από το Δημαρχείο και είδα παιδιά να μαζεύονται για παιχνίδι μέσα στο κτίριο!

Η λιακάδα είχε καταλάβει όλη την πόλη και εγώ μαζί με πολλούς άλλους ξεκινούσαμε το τελετουργικό του καφέ (για εσάς που με πουλήσατε θα τα πούμε άλλη φορά).

Ξαφνικά εκατοντάδες να μην πω και χιλιάδες ποδηλάτες ξεχύθηκαν στην Τσιμισκή και σε όλους τους δρόμους του κέντρου, ένα πολύχρωμο ποτάμι από κουδουνάκια και καραμούζες. Όσοι δεν είχαν πάρει τα ποδήλατά τους πλημμύρισαν την παραλία

και , δεν ξέρω πως, όλο και κάπου έπαιζε μουσική. Από δημοτικά μέχρι ότι θέλεις.

Δεν έφτανε αυτό , στο πάρκο του Ξαρχάκου κάτω από την Έκθεση απλωμένα τραπεζομάντηλα για πικ νικ και ηλιοθεραπεία και ρακέτες !

Και ο Γιάννης να εγκαθιστά τα κοντέινερ του , κόσμος να μαζεύεται τριγύρω και να

αναρωτιέται:
«Καλά ρε θα με τρελάνεις που το πάρκαρε αυτός!», «Είναι installation!», «Σιγά κάποιος το βαρέθηκε και το πέταξε».

Χωρίς να το καταλάβω καλά καλά ξέχασα και το καθημερινό μποτιλιάρισμα και το ΠΑΜΕ που τριγυρνά και καταλαμβάνει – α λα μπρατσέτα – καταστήματα και τα ΕΑΑΚ που τριγυρνάν σαν συμμορίες και σπάνε ότι βρίσκουν μπροστά τους, κεφάλια και τραπέζια και τους χουλιγκάνους που τα σπάνε σχεδόν κάθε βράδυ και κατά «σατανική» σύμπτωση ο Άνθιμος είχε μαντρώσει τους «άλλους» σε ένα συνεδριακό για να μιλήσουν για τον εξαποδώ και τις νέες ταυτότητες.

Με κάποιον ανεξήγητο τρόπο όλοι αυτοί έμειναν σήμερα στα κιμπούτς τους, στα κολχόζ τους ή στην ποντικότρυπά τους.

Αυτή η Κυριακή ήταν των ανθρώπων.

Άλλη μια φορά ο Δελαστίκ βρέθηκε στο πλευρό Βικτ-άτορα

2011-01-03T02:24:00.000-08:00

Σε άρθρο του ο Δελαστίκ , γνωστό σταλινικό κάθαρμα, βιάστηκε να εκθειάσει τον δεξιό πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν για την ανυπακοή που έδειξε στις «εντολές» του ΔΝΤ.
Κάτι σαν παράδειγμα μας τον παρουσίασε για να συγκινήσει μάλλον τον Φαήλο και την παρέα του και να ενισχύσει το φαιοκόκκινο μέτωπο στην χώρα μας.
Μα , πέρα από τις ανακρίβειες του άρθρου του, δεν σχολίασε στην συνέχεια και την κατάσχεση 14δις € από τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία από την κυβέρνηση του κ. Όμπορν.
Η απειλή ενάντια σε όποιον αρνηθεί να παραδώσει τις συνταξιοδοτικές του καταθέσεις είναι η έκπτωσή του από το δικαίωμα στην κρατική σύνταξη παρόλο που θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει τις συνταξιοδοτικές εισφορές που η κυβέρνηση θα αποφασίζει.
Μετά την επιβράβευση των εγκληματιών που τραυμάτισαν την παγκόσμια κοινωνία στην Νέα Υόρκη το 2001 ο δρόμος για τον Δελαστίκ δεν μπορούσε παρά να είναι κατηφορικός.

Η ιστορία της Πρωτοβουλίας για την Θεσσαλονίκη

2010-11-06T04:35:00.000-07:00

Για όσους δεν την ζήσατε από κοντά, κάποια στιγμή μπορεί να έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε μια αφήγηση της ιστορίας αυτής από το ντοκιμαντέρ που καταγράφει και σήμερα τις δραστηριότητες της Πρωτοβουλίας. Και ,ποιος ξέρει ίσως, κάποιος μελλοντικά αποφασίσει να γράψει ένα βιβλίο για αυτή την ιστορία.

Είναι μια μοναδική ιστορία, ανθρώπων με πολύ διαφορετική πολιτική «αφετηρία» που συναντήθηκαν εδώ και 5 χρόνια περίπου και αποφάσισαν να κάνουν κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στην χώρα μας. Να απαλλάξουν την Θεσσαλονίκη από την πιο βρώμικη ιστορία της , να αναμετρηθούν με το αντιδραστικό πολιτικό σκηνικό ολόκληρης της χώρας , να στηρίξουν τον Γιάννη Μπουτάρη και μαζί να κάνουν την πόλη πολύχρωμη και ανοικτή.

Η «συντροφιά του δαχτυλιδιού» διευρύνεται συνεχώς , ξεκινώντας από τρεις ανθρώπους στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου – τον Ανδρέα Κουράκη και τον Παναγιώτη Αβραμόπουλο εκτός του κυρ-Γιάννη – φτάνοντας να γίνει η επιλογή του 16% των ψηφοφόρων το 2006 και αυτών που αύριο θα συνοδέψουν την Πρωτοβουλία στον περίπατό της στην πόλη.
Μπορείτε ακόμη και τώρα να συμμετάσχετε στο επόμενο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας, μιας ιστορίας που σίγουρα θα σημαδέψει και την ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Δεν είναι απαραίτητο να έχετε δικαίωμα ψήφου στον δήμο Θεσσαλονίκης, σίγουρα έχετε φίλους, συγγενείς, ανθρώπους που εκτιμάτε οι οποίοι ψηφίζουν αύριο για δήμαρχο. Επικοινωνήστε μαζί τους και εξηγήστε τους γιατί είναι σημαντικό αύριο να δώσουμε το δαχτυλίδι της εκλογής στον Γιάννη Μπουτάρη.
Από την Δευτέρα η Πρωτοβουλία, όλοι εμείς και εσείς που θα είστε συνοδοιπόροι θα δηλώσουμε παρόντες στο νέο σκηνικό , για τον έλεγχο πια της διοίκησης αλλά και την επίτευξη του στόχου :
Μια Θεσσαλονίκη πολυπολιτισμική και σύγχρονη, καθαρή και οικολογικά ευαίσθητη, αποτελεσματική και καινοτόμα.
Ναι αυτό μπορεί να ξεκινήσει από αύριο.

ΠΟΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ;

2010-10-23T03:29:00.000-07:00

Είναι υποχρέωση των Δήμων να διαχειρίζονται τα απορρίμματα και τα ανακυκλώσιμα υλικά με βάση ένα σχέδιο μετρήσιμο και συμβατό με τις αντίστοιχες πολιτικές της Ε.Ε.

Ερώτηση : Ποιοι είναι οι στόχοι και ποια τα μέχρι τώρα αποτελέσματα σε αυτό το ζήτημα του Δήμου Θεσσαλονίκης;
Απάντηση : Ο Δήμος Θεσσαλονίκης ΔΕΝ έχει κανένα σχέδιο που να πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις

Ένα τέτοιο πλάνο θα πρέπει να έχει:
· ένα περίγραμμα των χαρακτηριστικών μεγεθών της διαχείρισης/ανακύκλωσης απορριμμάτων καθώς και των στόχων του σχεδίου που ακολουθείται – δημοσιευμένο και προσβάσιμο σε όλους σαν μια δημόσια δέσμευση πολιτών και αρχών για την επίτευξη των στόχων
· ενσωματώσει όλες τις τεχνολογικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις στην διαχείριση/ανακύκλωση απορριμμάτων με στόχο τον περιορισμό της παραγωγής απορριμμάτων από τους κατοίκους της πόλης αλλά εξάλειψης πολλών τύπων αστικών απορριμμάτων που έχουν καταστροφικές συνέπειες στο περιβάλλον (π.χ. καμένα λάδια, χρώματα, διαλύτες)
· ένα περίγραμμα των οικονομικών χαρακτηριστικών του σχεδίου, με αναφορά στις δαπάνες που περιλαμβάνει και στο κόστος που συνεπάγεται για κάθε πολίτη ανάλογα με την επιβάρυνση που προκαλεί (αυτός που ρυπαίνει πληρώνει)

Ένα σχέδιο διαχείρισης/ανακύκλωσης απορριμμάτων δεν έχει σαν στόχο την εξυπηρέτηση των εργαζομένων στον Δήμο αλλά υπηρετεί όλους τους πολίτες και τους επισκέπτες της πόλης

Άνθρωποι και ποντίκια;

2010-10-11T08:49:00.000-07:00

Η εικόνα της Θεσσαλονίκης και τις τελευταίες μέρες είναι η εικόνα των σκουπιδιών που ξεχειλίζουν και περιβάλλουν τους κάδους αποκομιδής.
Τίποτε καινούριο και τίποτε συγκλονιστικό μια που ο μιθριδατισμός λειτούργησε και τώρα , με την ίδια κατάσταση να είναι μάλλον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Η ευθύνη είναι φυσικό να βαραίνει την δημοτική αρχή περισσότερο απ’ όλους μα και η έλλειψη περιβαλλοντολογικής συνείδησης των πολιτών, η κακή επιχειρηματική πρακτική μικρών και μεγαλύτερων επιχειρήσεων αλλά και η ανυπαρξία ελεγκτικού και ρυθμιστικού μηχανισμού πρέπει να είναι μια επαρκέστατη αιτιολογία της «γλαφυρής» εικόνας της Θεσσαλονίκης.
Δικαιολογίες αλλά και πραγματικότητα οι ανεπαρκείς πόροι αλλά και η κακή διαχείρισή τους από τον Δήμο και τους εργαζόμενους στον τομέα της καθαριότητας. Μα το μεγαλύτερο έλλειμμα παρουσιάζεται στην υποχρέωση που έχουμε όλοι μας, δημοτικοί «άρχοντες» και δημότες στην συμμετοχή, την διαβούλευση και την συμφωνία στις βασικές αρχές ενός Σχεδίου για την Διαχείριση και την Ανακύκλωση Απορριμμάτων. Υποχρέωση που απορρέει και από τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αλήθεια ποια είναι η περιγραφή της σημερινής, πραγματικά άθλιας, κατάστασης, ποιοι είναι οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου και πόσο θα μας κοστίσει η επίτευξη ενός καλύτερου αποτελέσματος με την εφαρμογή αυτού του σχεδίου;
Ένα τέτοιο Σχέδιο για την Ανακύκλωση και την Διαχείριση Απορριμμάτων πρέπει να γίνει αντικείμενο διαλόγου ανάμεσα σε φορείς, πολίτες και επιχειρήσεις, πρέπει να εμπλέξει όλους τους παραπάνω κατά την εκτέλεσή του, και να κινητοποιήσει όλους τους πόρους – οικονομικούς και ανθρώπινους – της πόλης μας.
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης , με αυξημένο ρόλο στην Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση της Θεσσαλονίκης, πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία και να κινητοποιήσει την πόλη.

Την αυριανή πόλη των ανθρώπων και όχι των ποντικιών

2010-07-06T10:47:00.001-07:00

Ping time

Καπετάνιε αυτό μπροστά είναι παγόβουνο ή ξεχύλισε η παγομηχανή του μπαρ;

2010-06-11T06:59:00.000-07:00

«Καπετάνιε, έχουμε πρόβλημα με αυτό το παγόβουνο» είπε ο Harold Bride* στον Cpt. Smith**.
(*) Χειριστής ασυρμάτου στον Τιτανικό
(**) Edward John Smith Καπετάνιος του παραπάνω πλοίου.

Αυτά τα λόγια μεταφέρθηκαν από τον ανταποκριτή των New York Times στην αποκλειστική συνέντευξη που πήρε επάνω στο «Καρπάθια» από τον επιζώντα Bride.
Δεν ξέρω αν υπάρχει σήμερα ασυρματιστής που να μπορεί να έχει ξεκάθαρη εικόνα για το μέγεθος της καταστροφής που προμηνύεται έπειτα από την σύγκρουση με το παγόβουνο των δημοσιονομικών του ελληνικού κράτους.
Μπορώ όμως να ρίξω μια ματιά στην εφημερίδα «Μακεδονία» σήμερα.
Η κα Κατσέλη εξαγγέλλει , από το βήμα της ετήσιας γενικής συνέλευσης του Συνδέσμου Βιομηχανιών Β. Ελλάδος, ότι μέσα στον Ιούνιο θα έχουμε τα «μέτρα» τη κυβέρνησης για την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, την Ζώνη Καινοτομίας και το λιμάνι της πόλης καθώς και την χρηματοδότηση από το κρατικό προϋπολογισμό με 2 δις € των ΣΔΙΤ. Δεν έχω σχόλια…
Στο κεντρικό ρεπορτάζ της εφημερίδας πάλι, με αφορμή την επίσκεψη της υπουργού Υγείας κας Ξενογιανακοπούλου, παρουσιάζεται η σημερινή κατάσταση των κρατικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων που έχουν ελλείψεις σε ιατροαφαρμακευτικά υλικά αφού προμηθευτές τους ήδη απαιτούν την επιστροφή των ήδη παραληφθέντων αφού το χρέος του κράτους απέναντί τους ήδη φθάνει τα 6,2 δις €.
Στις επόμενες σελίδες δίνεται βήμα στους συνδικαλιστές του ΟΣΕ που ισχυρίζονται ότι το χρέος των 10 δις € του οργανισμού – το χαρα κτηρίζουν πλασματικό - μπορεί να εξαλειφθεί αν το αναλάβει η κυβέρνηση (βλέπε από τα φορολογικά έσοδα που βαίνουν μειούμενα) και θα εξασφαλιστεί ότι δεν θα επανέλθει αν δεν απολυθεί κανένας εργαζόμενος, εάν συναφθούν συμφωνίες για επιχορήγηση κοινωνικής πολιτικής (;), εάν δεν ιδιωτικοποιηθεί ο ΟΣΕ, εάν αυξηθούν οι επιβατικές και εμπορικές αμαξοστοιχίες και εάν εκσυγχρονιστεί το δίκτυο. Κουβέντα για τις αποδοχές των 8500€ για τους μηχανοδηγούς και των 4700€ των κλειδούχων. Καμία αναφορά βέβαια για τον Σταθμάρχη Αγρινίου (ναι υπάρχει όπως και των δίκτυο των δεκάδων μέτρων σιδηροδρομικής γραμμής στην Αιτωλοακαρνανία).
Στον Δήμο Θεσσαλονίκης αποκαλύφθηκε άλλο ένα σκάνδαλο 300.000 € από έσοδα των δημοτικών γυμναστηρίων που καταχράστηκαν δημοτικοί υπάλληλοι (από αυτούς που πάνε στην δουλειά τους όχι τους «άλλους»).
Ο Γ.Γ. του Υπουργείου Μεταφορών κλπ. κος Χάρης Τσιόκας εξήγγειλε επίσης την χρηματοδότηση, πάλι από την κυβέρνηση, της επέκτασης του δικτύου αστικών μεταφορών (μονοπώλιο και αυτό) σε όλο τον νομό Θεσσαλονίκης με στόχο την μείωση των τιμών των εισιτηρίων αφού θα επιδοτηθούν από τους φόρους μας και αυτό.
Η εφημερίδα κλείνει με την επιφυλλίδα του κου Δημήτρη Μακρή «Τα Βομβίδια» όπου ψέγονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες που δεν μπορούν να διακρίνουν άλλη εναλλακτική λύση στην οικονομία πέραν του ακραίου νεοφιλελευθερισμού!
Ανατολή Ηλίου 06.02, Δύση 20.48, Σελήνη 29 ημερών.

Η θρυλική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης της 13ης Μαίου

2010-05-30T06:33:00.000-07:00

Εκκινώντας από την παρότρυνση υπαλλήλου του δήμου Θεσσαλονίκης βρέθηκα να ψάχνω την ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου της 13^ης Μαΐου 2010.

Η καταγγελία αφορούσε το Θέμα 55 και το Θέμα 66 όπου αποφασίζεται η πληρωμή 4600.00€ σε υπερωριακή απασχόληση της κας Δουμάνη που εργάζεται σκληρά στα γραφεία του ΛΑΟΣ , αποσπασμένη από τον Δήμο στον οποίο έχει διοριστεί καθώς και 5800,00 σε άλλον ανώνυμο ήρωα που παρότι διορίστηκε και αυτός στον Δήμο Θεσσαλονίκης βασανίζεται με επιπλέον ώρες εργασίας σε κάποιον άλλο δημόσιο φορέα που δεν συγκράτησα τον τίτλο του.

Διαβάζοντας όλη την ημερήσια διάταξη όμως κατάλαβα γιατί η Θεσσαλονίκη είναι η πρωτεύουσα της εθνικής μιζέριας.

Μόνο σε μία συνεδρίαση ο ατσαλάκωτος και η κουστωδία του χρηματοδότησαν :

1. την εκδήλωση "Μικρασία Αλησμόνητες Πατρίδες"

2. την Βυζαντινή χορωδία του Β' Διαμερίσματος (εκ των 5 συνολικά)

3. το «Παραδοσιακό Χορευτικό Αντάμωμα»

4. το «Κυριακάτικο Πανηγύρι των Ελλήνων»

5. την Αγιορείτικη Εστία (φύρανε το Βατοπέδι;)

6. τις εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Ανάπτυξης (μην την μπερδεύετε με την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού ή την Ημέρα Ελληνικού Πολιτισμού ή τις άλλες Ημέρες μπλα μπλα μπλα μπλα Πολιτισμού)

7. τις εκδηλώσεις Παγκόσμιας Ημέρας Οικογένειας (όχι της πολυμελούς!)

8. το Φεστιβάλ Γενικής Γυμναστικής

9. έναν Διεθνή Μαραθώνιο

10. ένα Ρεσιτάλ Νέων Καλλιτεχνών (δεν μας έφταναν τα greek idol και τα ρέστα)

11. το Μουσικοθεατρικό Φεστιβάλ KVN (το googlαρα μαν δεν βρήκα κάτι)

12. Μια συναυλία Reggae σε ιδιωτικό κλαμπ!

13. ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Crash Fest (ένα από τα λίγα, περίπου 100 που γίνονται σε όλη την χώρα)

14. μια έκθεση φωτογραφία

15. την Διεθνή Ημέρα Μουσείων

16. τους αθλητικούς και πολιτιστικούς συλλόγους του Γ’ και Δ΄ διαμερίσματος (μην ξεχνάτε την Βυζαντινή χορωδία του Β’ βλ. 2)

17.τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αναγέννηση (αν και ανήκει στο Γ’ διαμέρισμα αυτός χρηματοδοτήθηκε χωριστά)

18. το φωτοαντιγραφικό μηχάνημα της δημοτικής ομάδας του Λαϊκού Δημοκρατικού Συναγερμού (αυτών που απασχολούν υπερωριακά την άμοιρη ΔΟΥΜΑΝΗ για 4800 € επιπλέον τον μήνα)

19. και τέλος πανηγυρικά με έγκριση αιτημάτων δημοτών για οικονομική ενίσχυση τσάκισαν την φτώχεια στην πόλη μας…τρέχω να προλάβω την επόμενη συνεδρίαση!

Οι αντιφάσεις του ΠΑΜΕ

2010-05-23T12:17:00.000-07:00

“Η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ καταδικάζει την ενέργεια της ιδιοκτησίας του εστιατορίου BANQUET να διακόψει παράνομα τη λειτουργία της επιχείρησης λόγω κινητοποιήσεων. Πρόκειται για lock out που απαγορεύεται ρητά από το νόμο.”

Η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ αναφέρεται σε μια επιχείρηση που βρέθηκε σε μια οικονομική συγκυρία σαν την σημερινή στο στόχαστρο μιας ομάδας τραμπούκων που περιόρισαν τα έσοδα της κατά 80% με τον αποκλεισμό της και με τον προπηλακισμό των πελατών και των της πλειοψηφίας των εργαζομένων της.

Η πρώτη αντίφαση στη ανακοίνωση αυτή είναι η επίκληση της νομιμότητας από μια ομάδα πολιτών που δεν αναγνωρίζουν την ισχύ του συντάγματος μια που δεν το ψήφισαν όπως ισχυρίζονται.

Η δεύτερη αντίφαση είναι ο χαρακτηρισμός ως παράνομης της απόφασης των επιχειρηματιών να κλείσουν την επιχείρηση, μια επιχείρηση που όπως το ΠΑΜΕ περιγράφει λειτουργούσε παράνομα και – πάλι με την λογική του ΚΚΕ – υφίστατο παράνομα πάλι μια που οι κουμουνιστές δεν αναγνωρίζουν την ατομική ιδιοκτησία και ποινικοποιούν την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Και επειδή δεν μπορεί κάποιος να προβάλει ένα λογικό ισχυρισμό στηριζόμενος σε μη συγκροτημένη και γεμάτη αντιφάσεις σκέψη μπορούμε να την απορρίψουμε και να την σημειώσουμε ως γραφική ίσως και διασκεδαστική.

Όχι βέβαια αν είστε - ή καλύτερα ήσασταν - εργαζόμενος της εν λόγω επιχείρησης.

Και να περιγράψω και μια πραγματικότητα, στον τομέα των καταστημάτων διασκέδασης/ψυχαγωγίας υπάρχει εκτεταμένη αποφυγή πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών και από τους εργοδότες αλλά και από τους εργαζόμενους. Είναι παράνομο, κατακριτέο και ότι άλλο θέλετε αλλά η πραγματικότητα μας δίνει και άλλα δύο συμπεράσματα: πρώτον οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι ανεπαρκείς και δεύτερον όλοι οι εμπλεκόμενοι έχουν σημαντικό όφελος αν αποφύγουν να πληρώσουν τις εισφορές και κανένα όφελος αν τις πληρώσουν.

Οι περισσότεροι επιχειρηματίες του χώρου της εστίασης και της διασκέδασης είναι πρώην εργαζόμενοι στον χώρο , που μαζί με την εμπειρία τους συγκέντρωσαν τους απαραίτητους πόρους για την επένδυσή τους από αυτήν ακριβώς την αποφυγή πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών. Επαναλαμβάνω μια παράνομη πράξη που όμως αυτή την στιγμή στηρίζει την οικονομία στην πόλη μας.

Μήπως μια εξοικονόμηση πόρων με μείωση των ασφαλιστικών εισφορών (για καθαρό μισθό 1000,00€ προσεγγίζουν τα 1100,00€) καθώς και η λειτουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου θα βοηθούσε στην ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης που μας αφορά άμεσα;

Όσο για το ΠΑΜΕ οι αντιφάσεις και ο ανορθολογισμός ποτέ δεν παραχώρησαν την επιβίωση σε κανέναν οργανισμό.

Δημοσιεύθηκε στο ΚΕΝΤΡΙ της 22ας Μαίου 2010

Ένα διαρκές και καλυμμένο σκάνδαλο

2010-05-20T03:30:00.000-07:00

Απόσπασμα από την ημερήσια διάταξη του δημοτικού συμβουλίου Δήμου Θεσσαλονίκης της 13^ης Μαίου 2010:

Θέμα 55 Αναμόρφωση πρ/σμού και έγκριση δαπάνης ποσού 4.862,00 € για την καταβολή της υπερωριακής απασχόλησης της αποσπασμένης υπαλλήλου Δουμάνη Κωνσταντίας στα γραφεία του πολιτικού κόμματος «ΛΑΪΚΌΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ»

Θέμα 66 Έγκριση α) Αναμόρφωσης πρ/σμού του Δ.Θ. για ενίσχυση του ΚΑ 10.00/6022.01 «Υπερωρίες υπαλλήλων με σύμβαση αορίστου χρόνου Δ/νσης Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων» και β) δαπάνης ποσού 5.800,00 € για την κάλυψη υπερωριακής απασχόλησης υπαλλήλου με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, αποσπασμένου στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Εσωτερικών

Πόσες φορές και με τι ποσά αναμορφώθηκε ο προϋπολογισμός του Δήμου Θεσσαλονίκης για να συμπεριλάβει αυτές τις εξωφρενικές καταβολές για υπερωρίες αποσπασμένων υπαλλήλων του σε γραφεία βουλευτών των και άλλες δημόσιες υπηρεσίες;

Γιατί οι ομιλητικότατοι σύντροφοι του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ δεν αγανακτούν για αυτές τις προφανέστατα ευνοιοκρατικές συμπεριφορές, μήπως υπάρχουν τέτοιοι αποσπασμένοι σε υπηρεσίες του ΚΚΕ ή βουλευτών και άλλων σνυτρόφων;

Καλά για τις υπόλοιπες δημοτικές - κομματικές παρατάξεις δεν το συζητώ δεν έχουν άλλους πόρους για τον κομματικό στρατό κατοχής της πατρίδας μου.

Και φυσικά τέτοιες καταστάσεις μπορούν να αποκαλυφθούν σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες , στο γραφείο του διευθυντή της κάθε υπηρεσίας που εγκρίνει αυτές τις ληστρικές επιδρομές στον κρατικό προϋπολογισμό.

Greek protesters shocked after the murder of the three bank employees, drinking ouzo

2010-05-05T09:43:00.000-07:00

Άλλη μια φορά ο όχλος της σημερινής διαδήλωσης λειτούργησε σαν το κοινό στο Κολοσσαίο, τι τύχη τα λιοντάρια έβαψαν τα νύχια τους με αίμα και πάλι.

Όλοι σοκαρίστηκαν, μ ε τ ά τις δολοφονίες και οι πιο ηλίθιοι άρχισαν τα σενάρια συνωμοσίας. Όχι ήταν προβοκάτσια, άλλη μια απόδειξη για το οργανωμένο σχέδιο ενάντια στο «εισόδημα» των εργαζομένων.

Η Παπαρήγα (πότε θα τιμηθεί αυτή η γυναίκα από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών το οποίο τίμησε με την προτίμησή της;) ισχυρίσθηκε πως το ανέμενε να συμβεί για ακόμη μία φορά.

Άλλοι πάλι από τους διαδηλωτές δεν το περίμεναν καθόλου και το φρικιαστικό γεγονός τους έπιασε στα πράσα. Όχι ακριβώς στα πράσα μα στα τσίπουρα. Με τα πανό διπλωμένα δίπλα τους για άλλη μια φορά ‘έτρωγαν και έπιναν στην υγειά των κορόιδων.

Κάτι σαν την «Κόρη μου την Σοσιαλίστρια» αυτή την μνημειακή ταινία ελληνοσοβιετικού ρεαλισμού, του έλληνα αντίστοιχου Αϊζενστάιν του Αλέκου Σακελάριου.

Στην υγεία λοιπόν και των δολοφονημένων που δυστυχώς δεν ήταν «δικοί» μας

PS For english speaking readers:

Greek protesters shocked after the murder of the three bank employees, drinking ouzo

O Rudy Giuliani για δήμαρχος στην Θεσσαλονίκη το 2010

2010-04-10T03:20:00.000-07:00

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η Νέα Υόρκη μαστιζόταν από υψηλή εγκληματικότητα και παράλληλα ο τότε δήμαρχος Ed Koch έβλεπε το έλλειμμα του να ξεπερνά τα 2,5 δις δολάρια. Ένας φόνος στην Washington Square, στην πλατεία Αγίας Σοφίας σαν να λέμε, χανόταν στις εσωτερικές σελίδες των εφημερίδων. Μερικά χρόνια μετά, το 1996, η είδηση για τον φόνο ταξιτζή στο Χάρλεμ δέσποζε στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων και στον προϋπολογισμό του δήμου της ΝΥ εμφανίστηκε πλεόνασμα.

Τι μεσολάβησε; Ανάμεσα σε πολλά άλλα, το 1994 τις εκλογές για τον δήμο τις κέρδισε ο Rudy Giuliani, γιός ιταλού μετανάστη κατάδικου των φυλακών Sing Sing, νομικός και εισαγγελέας της νότιας ΝΥ πρώην Δημοκρατικός και αργότερα ανεξάρτητος που κατήλθε στον εκλογικό αγώνα με το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων.

Έθεσε υποψηφιότητα για δεύτερη φορά με σαφή ατζέντα για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και τον περιορισμό της σπατάλης στον δήμο.

Εύκολα νομίζω πως θα μπορούσαμε να θέσουμε τις προτεραιότητες στον προεκλογικό διάλογο για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου και να βρούμε την αναλογία με την προηγούμενη περιγραφή. Η εγκληματικότητα στην Θεσσαλονίκη αυξάνεται με καταιγιστικό ρυθμό , μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού της πόλης αποτελείται από μετανάστες και ο κεντρικός δήμος δανείζεται στα μέσα της χρονιάς για να αποπληρώσει δαπάνες του 2007 . Ελεγκτές από εισαγγελία και Υπουργείο Οικονομικών προσπαθούν να καταγράψουν τα όρια της «μεγάλης ληστείας». Το νέο Δημαρχείο της πόλης παραμένει κλειστό γιατί δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε τα τελευταία 7 εκ. € και είναι αδύνατο να βρει κανείς οικονομικά στοιχεία για την λειτουργία του δήμου και να συγκρίνει το αποτέλεσμα με την παρεχόμενη ποιότητα των υπηρεσιών.

Τα κοινοβουλευτικά κόμματα, έχοντας τον πρώτο λόγο, θέτουν τις δικές τους προτεραιότητες για την επιλογή του υποψηφίου με το χρίσμα. Ψάχνουν ποιος είναι αυτός που θα καταγράψει υψηλά ποσοστά ή θα δώσει το κομματικό τους χρώμα στον χάρτη των αποτελεσμάτων που θα προβάλουν τα κανάλια. Αναζητούν τις εσωτερικές του ισορροπίες, τρόμου θα προσέθετα, ανάμεσα στους αλληλο-μισούμενους μνηστήρες.

Είναι φανερό πως οι κομματικές προτεραιότητες δεν έχουν καμία συνάφεια με τις προτεραιότητες των πολιτών της Θεσσαλονίκης. Για τον λόγο αυτό θα ήταν καλό να ζητήσουμε από τον Rudy Giuliani να αναλάβει την δουλειά αυτή με τους όρους αποτελεσματικότητας που ανέφερα παραπάνω. Αν βρεθεί κάποιος άλλος που θα εγγυηθεί ανάλογη αποτελεσματικότητα ή τουλάχιστον την διαφάνεια και τον δημόσιο έλεγχο κατά την διάρκεια της θητείας του καλοδεχούμενος.

(δημοσιεύτηκε στο ΚΕΝΤΡΙ 10 Απρ 2010)

Η μεγάλη ληστεία

2010-03-28T06:30:00.000-07:00

- Δέκα πράγματα για την Θεσσαλονίκη

Πείτε μου 10 πράγματα που είναι γνωστά για την Θεσσαλονίκη. Εντάξει ο Λευκός Πύργος, ο «πόλεμος» ΑΡΗ και ΠΑΟΚ (και η αδικία να μην συμπεριλαμβάνεται στον πόλεμο ο ΗΡΑΚΛΗΣ), η Έκθεση και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο με σήμα τον πολιούχο Δημήτριο. Η καταμέτρηση φαίνεται να δυσκολεύει, δυστυχώς την τρύπα στο νερό δεν την κατάφεραν, η τρύπα του μετρό θα μας απασχολήσει όταν μετρήσουμε τα ευρώ που χάθηκαν μέσα και ο Ψωμιάδης μοιάζει να χάνεται ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους του «Ελλάδα έχεις Ταλέντο». Ο Άνθιμος, όχι ο Καψής ο άλλος, και κάπου εδώ ολοκληρώνεται η ταπεινή μας εορτή.

- Να δεις τι έχω για μετά

Το colpo grosso το ετοιμάζουμε τώρα στην Θεσσαλονίκη, τι ΔΝΤ και Τρισέ, Μέρκελ και Σαρκοζί. Νομίσατε ότι τελειώσαμε την καταμέτρηση των ευρώ και των μπαγιάτικων μύθων.

Να σας δώσω μια ιδέα: «μαύρα ταμεία», σακούλες με ευρώ να φεύγουν από τα ταμεία, συνεργασία με εταιρείες που διαχειρίζονται πλαστά τιμολόγια, πλαστά διπλότυπα είσπραξης από ΔΟΥ και τράπεζες, μη τήρηση λογιστικών βιβλίων, επιταγές πληρωμών προμηθευτών να καταλήγουν σε λογαριασμούς υπαλλήλων, τα εκατομμύρια ευρώ να πετάνε από το 12 στο 35 και μετά στο 50 και βλέπουμε…

Που γίνονται όλα αυτά; Μα στον Δήμο Θεσσαλονίκης όπου εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο ανακριτές και ελεγκτές του Υπουργείου Οικονομικών ψάχνουν να βρουν άκρη ξεσκονίζοντας κάθε σπιθαμή του Δήμου.

Δύσκολα ανοίγουν τα στόματα και ακόμη πιο δύσκολα παρουσιάζονται αυτά τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Μα φαίνεται να φτάνουμε στο τέλος.

- Ένα μνημείο ίσαμε με το μπόι τους!

Οι χαρακτηρισμοί πια καταγράφονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Θεσσαλονίκης, σύντομα θα απασχολήσουν και τα πανελλαδικά έντυπα. Και οι μηνύσεις και οι αγωγές των εκατομμυρίωνν ξέφτισαν πια, η φωτογραφία του «ατσαλάκωτου» δίπλα σε τίτλους όπως : «Μεγάλη ληστεία του Δήμου», «πάρτι χωρίς τέλος στον Δήμο», «Πως έφαγαν 50 εκατ. Ευρώ», «έκθετη η διοίκηση Παπαγεωργόπουλου».

Μετά το τελευταίο μνημείο μη-αρχιτεκτονικής και υπόδειγμα τρομοκρατικού χτυπήματος στην οικολογία και στην βιοκλιματική αρχιτεκτονική, για το «νέο – κλειστό λόγω χρεών – δημαρχείο» μιλάω, μάλλον πρέπει να ξανασκεφτούμε την μετατροπή του Λευκού Πύργου σε μπουντρούμι. Εκεί σε κοινή θέα να μας θυμίζει τις –κακές- επιλογές μας και στους επόμενους που θα αναλάβουν να θυμίζει την ευθύνη να καθαρίσουν αυτό το άγος και να προάγουν την διαφάνεια και τον δημόσιο έλεγχο των πεπραγμένων τους.

Κομματάκι δύσκολο για ελληνικούς Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης μα πρέπει να το προσπαθήσουν

Η ναυμαχία του Ναβαρίνου σήμερα

2010-02-23T12:40:00.000-08:00

Οι στόλοι των Βρετανών, των Γάλλων και των Ρώσων είχαν αναλάβει, ήδη από τις αρχές του Οκτωβρίου του 1827 την επιβολή των όρων της συμφωνίας του Λονδίνου (1827) για την διακοπή των εχθροπραξιών στην Πελοπόννησο και είχαν παραπλεύσει στην νότια είσοδο του Ναβαρίνο.

Η Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη είχε τοποθετηθεί, έγκαιρα, στο πλευρό των Ελλήνων. Έγκαιρα γιατί την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις των μεγάλων δυνάμεων μπλεγμένες όπως πάντα στην διελκυστίνδα για την διατήρηση των κεκτημένων τους αποφάσισαν να στηρίξουν την δημιουργία ελληνικού κράτους και ακόμη περισσότερο την διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Παρόλη την στήριξη του νεότευκτου ελληνικού κράτους και με οικονομικούς πόρους αλλά και τεχνογνωσία η επανάσταση φαινόταν να καταπνίγεται κυρίως από τις εσωτερικές της αντιθέσεις.

Για να ξαναγυρίσουμε όμως στην ιστορία μας, νωρίς το ξημέρωμα της 27^ης Οκτωβρίου ο Αρχιπλοίαρχος T. Fellows που είχε αναλάβει με ένα απόσπασμα την επόπτευση του αριστερού άκρου του Τουρκο-Αιγυπτιακού στόλου του Ιμπραήμ στεκόταν στην γέφυραα πάνω στην φρεγάτα Dartmouth. Και αυτός όπως και όλοι οι ναύτες του έβλεπαν για μέρες τους καπνούς από τα καμένα χωρία να υψώνονται στον ορίζοντα. Οι ορδές του Ιμπραήμ βλέποντας ότι σύντομα θα αναγκαστούν να πειθαρχήσουν στην δύναμη του ισχυροτέρου κατέκαιγαν τα πάντα, χωριά και σοδειές. Αυτή την τακτική συνεχίζουν μέχρι σήμερα να την ασκούν οι ορδές των κομμάτων εξουσίας λίγο πριν παραδώσουν την εξουσία στους επόμενους. Βλέπετε οι Έλληνες είναι άνθρωποι των παραδόσεων.

Ο Αρχιπλοίαρχος λοιπόν βλέπει ένα Οθωμανικό πυρπολικό να κινείται απειλητικά και στις εντολές του να σταματήσουν τους ελιγμούς οι Οθωμανοί βάζουν φωτιά στο μπουρλοτιέρικο. Από δω και πέρα αναλαμβάνει η ιστορία, ο Codrington, o DeRigny και ο Heyden κατανίκησαν τον στόλο του Ιμπραήμ και έδωσαν μια δεύτερη ευκαιρία στους Έλληνες να φτιάξουν κράτος.

Χθες το απόγευμα , σε μια λιγότερο ιστορική στιγμή (;), οι ελεγκτές της Ε.Ε. πέρασαν την νότια είσοδο της Τράπεζας της Ελλάδος ξεκινώντας την επίβλεψη της τήρησης των όρων της συμφωνίας διάσωσης της ελληνικής οικονομίας. Μπορεί να μην μάθουμε ποτέ τα ονόματά τους και η νότια είσοδος της Τ. τ. Ε. σε τίποτε δεν μοιάζει με το νότιο άκρο της Σφακτηρίας μα περιμένω το μπουρλοτιέρικο των ορδών που έχουν κατακάψει της ελληνική γη να κάνει πως ξεμυτίζει…

Η εγκληματική αγροτική δραστηριότητα στην Ελλάδα

2010-01-22T01:37:00.000-08:00

Ευκαιρία είναι τώρα, με τις καταλήψεις των εθνικών οδών και την απαγόρευση κυκλοφορίας ανθρώπων και αγαθών από την ευγενή – και επιδοτούμενη από όλυος μας – τάξη των ελλήνων αγροτών να επισημάνουμε και άλλες «εξωτερικότητες» που περιλαμβάνει η συγκεκριμένη αγροτική δραστηριότητα.

Αναφέρομαι στους αγρότες που καλλιεργούν προϊόντα με επιδότηση της τιμής πώλησης και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά» και δεν ασχολούνται με ζητήματα όπως : απαιτήσεις του πελάτη, ποιότητα στο τελικό προϊόν κλπ.

Με αφορμή έναν περίπατο στην Κορώνεια, που συνεχίζει να μοιάζει της Αράλης (την άλλη τεράστια λίμνη που αποξηράνθηκε για να καλλιεργήσουν βαμβάκι στην πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ). Παρά τα πολυδάπανα προγράμματα προστασίας της λίμνης, παρά τα κροκοδείλια δάκρυα τοπικών αρχόντων και κατοίκων η λίμνη είναι πια ένας μικρός βάλτος. Μάλιστα χωρίς παρουσία ζωντανών οργανισμών μια που πληθυσμοί ολόκληροι εξολοθρεύτηκαν από τα μολυσμένα νερά με φυτοφάρμακα και βιοτεχνικά απόβλητα (από την επεξεργασία και αγροτικών προϊόντων).

Στην περιοχή της Κορώνειας οι αγρότες καλλιεργούν καλαμπόκι και το ποτίζουν , κατά 90% , με τα γνωστά κανόνια που ποτίζουν μαζί με το χωράφι και τους γειτονικούς δρόμους με απώλεια νερού πάνω από 50%.Στην Ελλάδα το 87% του καταναλισκόμενου νερού σπαταλιέται στις αγροτικές καλλιέργειες και , είναι προφανής η συνεισφορά της αγροτικής δραστηριότητας και της αντιπαραγωγικής πρακτικής των αγροτών στην ερημοποίηση της ελληνικής γης.

Οι γεωτρήσεις, στο σύνολό τους, είναι είτε παράνομες είτε λειτουργούν παράνομα και με αυτό τον τρόπο καταστρέφεται οριστικά ο υδροφόρος ορίζοντας, αυτός που στήριζε τον υδροβιότοπο και της Κορώνειας.

Να σας ενημερώσω βέβαια και για τους υδρομετρητές που βρίσκονται αποθηκευμένοι σε χώρους των νομαρχιών ή άλλων κρατικών φορέων μια που οι αγρότες αρνήθηκαν να τους τοποθετήσουν στις γεωτρήσεις τους.

Αυτή είναι η συμβολή , μαζί με την αλόγιστη και εγκληματική χρήση φυτοφαρμάκων , των ντόπιων «ρομαντικών πρωτόγονων» στην ανεπανόρθωτη καταστροφή της φύσης.

Frank Chodorov 15 Φεβρ 1887 – 28 Δεκεμβρίου 1966 A Free Man

2009-12-28T07:47:00.001-08:00

Ο Fran Chodorov ήταν ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στον ατομικισμό και στην ελευθερία. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της σκέψης και του λόγου του είναι το πρόταγμα στην οικονομική και κοινωνική δράση παρά στην πολιτική. Ήταν ιδιαίτερα καχύποπτος με όσους “ευαγγελίζονται” να αλλάξουν αυτό τον κόσμο. “Όταν οι πολιτικοί λένε 'ας κάνουμε κάτι γι'αυτό' θέλουν στην πραγματικότητα να πουν 'ας ελέγξουμε τους πολιτικούς μηχανισμούς για να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι σε κάποιον άλλον'. Και αυτός ο άλλος είσαι πάντοτε εσύ”. Ο F. Chodorov ήξερε πως η αλλαγή, πάντοτε , εξαρτάται από τα άτομα που αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις πράξεις τους, όχι από αυτούς που “χορεογραφούν” τις πράξεις των άλλων. “ Η κοινωνία είναι έαν οικονομικό και όχι ένα πολιτικό φαινόμενο.. η Αγορά φτιάχνει την κοινωνία”.
Αρθρογραφούσε στο The Freeman την μαζί με τους George Bernard Show, Bertrand Russell, Albert Jay Nock και John Dewey την εποχή που ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν στον ορίζοντα και ταίριαξε την αντιπολεμική του ρητορική μαζί με τους προηγούμενους. Και ο πόλεμος , κατά τον F. Chodorοv, ήταν ακόμη ένα εργαλείο για ενίσχυση της εξουσίας των πολιτικών και στην απόκρυψη των ευθυνών τους για τηις παρεμβάσεις του στην οικονομία (βλ. New Deal). “Όσοι από μας προσπαθούν να διατηρήσουν την ελάχιστη λογική θα βρεθούμε περιφρονημένοι από τους πρότερους φίλους μας , θα μας φτύσουν, θα μας κατηγορήσουν και θα μας φυλακίσουν... Θα πρέπει να χαλυβδωθούμε αναμένοντας το αναπόφευκτο. Καθημερινά πρέπει να το επαναλαμβάνουμε στους εαυτούς μας , σαν λειτουργία, οτι ο πόλεμος προκαλείται από τις ίδιες συνθήκες που φέρνουν την φτώχεια, οτι κανένας πόλεμος δεν είναι δίκαιος, οτι ο πόλεμος είναι ένα εργαλείο για τους έχοντες να αυξήσουν την επικυριαρχία τους στους μη έχοντες...Τώρα , πριν αν είναι αργά, πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε την ειρήνη στην μέση του πολέμου”
Δεν είχε σκοπό , με την ιδεολογική αντιπαράθεση, να βρει προσήλυτους – αναζητούσε ελεύθερους ανθρώπους. Και πράγματι δεν βρήκε και λίγους, ανάμεσά τους και τον Murray N. Rothbard. Με την έκδοση της Analysis έδωσε το δικό του στίγμα στην λογοτεχνία των δημοσίων ζητημάτων – μια μεγάλη συνεισφορά κατά τον Albert Jay Nock.
Αφού η πολιτική “είχε καταστρέψει κάθε πολιτισμό που δημιούργησε ο άνθρωπος” ο Chodorov υποστήριζε την αποφυγή κάθε εμπλοκής στο πολιτικό παιχνίδι. Ήταν κατά της συμμετοχής σε εκλογές και , ακόμη , και όταν έβαλε υποψηφιότητα για γερουσιαστής επέλεξε σαν σλόγκαν το “Μην με ψηφίζετε”.
Θεωρούσε απαραίτητη κάποια θεσμική μέθοδο προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας καθώς και της προσωπικής ελευθερίας και της ανθρώπινης ζωής. Αυτό το ονόμαζε νόμιμη μορφή κυβέρνησης. Αλλά με την φορολογία, και κυρίως με την φορολογία εισοδήματος αυτή η νόμιμη κυβέρνηση μετατρέπεται στο αντικοινωνικό κράτος.
Κάθε φορά που στα αποτελέσματα των εκλογών αναζητώ “ψύλους στ'άχυρα” για τους φιλελεύθερους η σκέψη μου πάει στα λόγια του Frank Chodorov.

Σοσιαλιστικός ρεαλισμός από τον πρόεδρο του ΣΕΒ

2009-11-06T13:43:00.000-08:00

Πριν από 2 μέρες ανέβασα στο facebook το παρακάτω σχόλιο και το οποίο απηύθυνα στον πρόεδρο του ΣΕΒ κ.Δασκαλόπουλο :

«Η ίδια η επιτυχία του καπιταλισμού είναι που υπονομεύει τους θεσμούς που, θεωρητικά, τον προστατεύουν (βλ.οικονομικούς φορείς, επιχειρηματίες κλπ) και αναπόφευκτα δημιουργεί τις συνθήκες που οδηγούν στον σοσιαλισμό Joseph A. Schumpeter»

Υπήρχαν φίλοι που με ρώτησαν τι σχέση έχει η ρήση του Schumpeter με τον παραπάνω.

Και έχουν δίκιο γιατί απλά πριν από το σχόλιό μου αυτό υπήρξε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με το «επίδομα αλληλεγγύης» ή με τον «φόρο κοινωνικής ευαισθησίας» τέλος πάντων με την έκτακτη εισφορά στις μεγαλύτερες , σε κέρδη , επιχειρήσεις της χώρας.

Ο σοσιαλισμός έχει σαν κυρίαρχο εγγενές ελάττωμα την πρόθεση να αντικαταστήσει την πραγματικότητα με την βούληση όσων αυτοχαρακτηρίζονται σοσιαλιστές. Στην μεταφυσική αυτό ονομάζεται βολονταρισμός, η κατίσχυση της θέλησης απέναντι στην πραγματικότητα και του αντικειμενικούς της όρους.

Στο θέμα μας τώρα, η γνήσια σοσιαλιστική κυβέρνηση – και όχι η μαϊμού προηγούμενη – πρώτα βρήκε το όνομα αυτού του νέου φόρου , όρισε την χρησιμότητά του (να βοηθήσει τους μη έχοντες χρήμα) και κατόπιν το έριξε στην πολιτική αγορά. Ο Δασκαλόπουλος ανταποκρίθηκε θετικότατα και ενίσχυσε τον μύθο ενός φόρου αναδιανεμητικού υπέρ των φτωχών, τον νομιμοποίησε.

Ας προσπαθήσουμε να δούμε βέβαια τι θα γίνει στην πραγματικότητα. Καταρχάς ανάμεσα στους έχοντες που φορολογούνται – θεωρητικά - είναι και οι 400000 μικρομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας καθώς και άλλοι μικρομέτοχοι, εγκλωβισμένοι στο Ελληνικό Χρηματιστήριο ας μην τους ξεχνάμε. Πολλοί από αυτούς θα περιμένουν να ενισχυθεί το εισόδημά τους από φορολόγηση των ίδιων. Αλλά αυτό μόνο σε θεωρητικό επίπεδο. Γιατί; Μα τι φαντάζεστε ότι θα γίνει με αυτή την έκτακτη φορολόγηση «κοινωνικής αλληλεγγύης»; Μήπως δεν θα εγγραφεί στο ισολογισμό των εταιρειών αυτών ως δαπάνη/έξοδα; Και τι θα γίνει στο επόμενο οικονομικό έτος, μήπως αυτή η δαπάνη δεν θα ανεβάσει το κόστος παραγωγής προϊόντων ή υπηρεσιών που αυτές παρέχουν στους καταναλωτές; Και αφού ανεβεί το κόστος τους δεν θα ανεβάσουν και τις τιμές των προϊόντων/υπηρεσιών αυτών;

Τελικά δηλαδή αυτός ο φόρος θα πληρωθεί από τους καταναλωτές, από όλους μας δηλαδή μια που πρόκειται για τις μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας με πελατολόγιο όλο τον ελληνικό πληθυσμό.

Ο φόρος αυτός λοιπόν θα πληρωθεί από όλους μας , έχοντες και μη , για να ενισχύσει μόνο τα κρατικά ταμεία της κυβέρνησης που θα τον διαχειριστεί όπως και όλους τους υπόλοιπους φόρους , αντιπαραγωγικά για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις των ΔΥ (με μέσο εισόδημα 3πλάσιο και 5πλάσιο του ΜΟ του εισοδήματος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα).

Η συμβολή του κ. Δασκαλόπουλου σε αυτόν τον βολονταρισμό; Μα τίποτε περισσότερο από την συμβολή των καλλιτεχνών του σοσιαλιστκού ρεαλισμού – να πετάξουν μερικές πινελιές χρώματος στις σοβιετικές προπαγανδιστικές αφίσες ή να σμιλέψουν μερικά σφυροδρέπανα πάνω σε καλαίσθητα σοβιετικά κτίρια.

On Krugman #2

2009-08-14T05:25:00.000-07:00

Από το φθινόπωρο του 2008 που ξεκίνησε αυτή η παγκόσμια οικονομική κρίση, με την κατάρρευση οικονομικών κολοσσών , τα τοξικά χρηματοοικονομικά προϊόντα να δηλητηριάζουν το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και την αβεβαιότητα ή καλύτερα τον τρόμο για το μέλλον να κυριεύει τους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο μια φράση περνούσε από στόμα σε στόμα και έδωσε αφορμή για πολύ φιλόδοξες μελλοντολογικές προσεγγίσεις : «η οικονομία της αγοράς κατέρρευσε» , «ο καπιταλισμός τελείωσε» ή το επίσης χιλιοειπωμένο : «η απληστία των καπιταλιστών μας οδήγησε εδώ».

Ένας από αυτούς που έχουν επαναλάβει αυτές τις φράσεις πάμπολλες φορές και ίσως αυτός που κυρίως νομιμοποιεί την επανάληψή τους με το κύρος του νομπελίστα είναι ο κ. Paul Krugman.

Η επιστημονική του συγκρότηση και η εμπειρία του είναι αυτή ακριβώς που τον καταδεικνύει ως ανέντιμο. Γιατί όχι μόνο γνωρίζει καλά την αιτία αυτής της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αλλά είναι από αυτούς που καθοδήγησαν τις αμερικανικές government-sponsored enterprises (GSE’s) Fannie Mae και Freddie Mac όπως και την FED να δημιουργήσουν αυτή την φούσκα στην αγορά ακινήτων με την άνευ ορίου παροχή στεγαστικών δανείων και την τεχνητή συγκράτηση του βασικού επιτοκίου σε χαμηλά επίπεδα.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος σε άρθρο του στους New York Times (NYT) στις 7 Οκτωβρίου του 2001 προτείνει τα εξής : “Low interest rates, which promote spending on housing and other durable goods, are the main answer. But it seems inevitable that there will also be a fiscal stimulus package.”

Σε συνέντευξή του στην ισπανική τηλεόραση (RTVS- από το 2' 35'' και μετά) στις 2 Μαίου του 2009 συνεχίζει να προτείνει την κυβερνητική δράση προς την κατεύθυνση της δημιουργίας νέας φούσκας – ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί τους «άπληστους μηχανισμούς του καπιταλισμού».

Θα γινόμουν και εγώ κουραστικός , όπως ο Paul Krugman, αν επαναλάμβανα όσες φορές επανέλαβε και ο ίδιος τις ίδιες οδηγίες στην αμερικανική κυβέρνηση.

Ο Paul Krugman και οι όμοιοι του, τελικά, είναι αυτοί που ενέπνευσαν και καθοδήγησαν την κρατική παρέμβαση στην αγορά των ακινήτων αλλά και ξεκίνησαν την κατασκευή εγγυημένων (από τις GSE’s) τίτλων – μιμούμενοι τους χρηματοοικονομικούς μηχανισμούς διαχείρισης κινδύνων.

Φυσικά στην προσπάθειά τους αυτή απέτυχαν να μιμηθούν αποτελεσματικά τους μηχανισμούς της αγοράς και το μόνο που τους έμεινε είναι να κατηγορούν τον καπιταλισμό και την αγορά για την απερισκεψία τους.

Since the fall of 2008 when the financial crisis of the US house market evolved in a global financial one, with the collapse of financial giants and the toxic assets poisoning the world’s money market, uncertainty and fear for the future dominated the world. A few phrases passed from mouth to mouth and gave rise to very ambitious future approaches: “free-market economy has failed” and “ capitalism has collapsed”

One of those who repeated these phrases many times and perhaps mainly legitimized their resumption with his prestige as a Nobel Prize winner is Mr. Paul Krugman.
His scientific validity and his experience is exactly what prove him as dishonest. Because not only he knows the cause of this global financial crisis but he is also among those who guided the U.S. government-sponsored enterprises (GSE's) Fannie Mae and Freddie Mac and the FED to create the bubble in real estate with unlimited supply of housing loans and artificially keeping the base rate at low levels.
To be more specific in an article in the New York Times (NYT) on 7 October 2001, proposes the following: "Low interest rates, which promote spending on housing and other durable goods, are the main answer. But it seems inevitable that there will also be a fiscal stimulus package. "
In an interview on Spanish television (RTVS) on 2 May 2009 he continues to suggest the government action towards creating a new bubble - exactly what he accuses the «mechanisms of greedy capitalism».
I would become too tiresome, like Paul Krugman, if I repeated as many times as he did the same instructions on the U.S. government.
Paul Krugman and the like, finally, are those who inspired and guided the state intervention in the housing market and the constructing of guaranteed (by the GSE's) securities - mimicking the financial risk management mechanisms.
Of course in doing so they failed to effectively mimic the market mechanisms and they only thing they could do is to blame capitalism and the market for their recklessness.

On Krugman #1

2009-08-13T13:30:00.000-07:00

“So it seems that we aren’t going to have a second Great Depression after all. What saved us? The answer, basically, is Big Government.” These are the words from Paul Krugman from his NYT column of August 9.

It seems that he is seeking a more popular role in this global-economic-crisis era than the one of the consistent scientist who will state a rational argument no matter what.

First of all he takes on Ronald Reagan for his quote : “The government is the problem not the solution” and in order to prove himself right he forgets everything he wrote against the fiscal stimulus the Japan government used during the critical years for the Japan’s economy (The Return of Depression Economics 1999, chapter 4 :"The Future That Didn't Work: Japan in the 1990s,"). In this book he supports “managed inflation” policy against public spending and deficit increases to fight a recession and he proves that this policy – of more public spending - drives to another recession sooner or later.

As for his arithmetic … he supports spending 700 billion dollars (he wishes that US government would have spent more) in order to save 1 million jobs, that’s 700.000 $ per person, is he still thinking as an ENRON advisor?

Finally he tries to imply a logic argument when he writes: “And aren’t you glad that right now the government is being run by people who don’t hate government?”

Well , I can reconstruct the question : “And aren’t you glad that right now the army is being run by people who don’t hate war?” or “And aren’t you glad that right now the police is being run by people who don’t hate violent action?” or “And aren’t you glad that right now justice is being run by people who don’t hate punishment?” , the logic is the same, the answer is the same : NO.

Capitalism, a true love story

2009-08-08T07:17:00.000-07:00

O Michael Moore ανακοίνωσε την κυκλοφορία της νέας του ταινίας στις 2 Οκτωβρίου του 2009 , την προλόγισε σαν μια ερωτική ταινία με τον τίτλο : «Capitalism. A Love Story». Η ημερομηνία δεν είναι καθόλου τυχαία μια που επιλέχτηκε γιατί ακριβώς ένα χρόνο και μια μέρα πριν εγκρίθηκε το πρώτο πακέτο ενίσχυσης της αμερικανικής οικονομίας, ύψους 700 δις δολαρίων. Σύμφωνα με τον Moore το φιλμ προσπαθεί να εστιάσει στις καταστροφικές συνέπειες της εταιρικής διαχείρισης των κολοσσών του χρηματοοικονομικού συστήματος και των , εκτός ελέγχου, σχεδίων κερδοφορίας των κεφαλαίων.

Ο Moore τα βάζει : «με τους πλούσιους που, σε κάποια στιγμή, αποφάσισαν να γίνουν πιο πλούσιοι. Ήθελαν περισσότερα, πολύ περισσότερα. Και έτσι συστηματικά κατάφεραν να ψειρίσουν τους αμερικανούς πολίτες από τα χρήματα που με τόσο κόπο έβγαλαν»

Ας αφήσουμε το απλοϊκό επιχείρημα πως μόνο οι πλούσιοι θέλουν περισσότερα από όσα έχουν στην άκρη, αυτό από μόνο του δεν αρκεί για ηθική απαξία ενός οικονομικού συστήματος , αλλά δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε αυτό που ο Moore ονομάζει καπιταλισμό: τον συνδυασμό κρατικών πρακτικών χρηματοδότησης του ελλείμματος του τραπεζικού συστήματος που ξετινάχτηκε ακολουθώντας την επίσης κυβερνητική εντολή για εύκολη δανειοδότηση της αγοράς κατοικίας και της στρατηγικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve) για τεχνητή συγκράτηση χαμηλών επιτοκίων καθώς και το αποτέλεσμα αυτού του συνδυασμού, την δημιουργία της φούσκας στην αγορά ακινήτων.

Ο Moore σωστά σημειώνει για το stimulus ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία των ΗΠΑ και μια πρωτοφανή προσπάθεια μεταφοράς πόρων από τους φορολογούμενους στους κολοσσούς του οικονομικού συστήματος. Μα αυτό δεν είναι καπιταλισμός, είναι κρατισμός. Και αυτό δεν είναι χαρακτηρισμός , στην κυριολεξία κρατισμός σημαίνει το σύστημα στο οποίο κυρίαρχο ρόλο στην διεύθυνση της οικονομίας παίζει μια κεντρική κυβέρνηση (δημοκρατικά εκλεγμένη ή όχι) άμεσα με τους κρατικά ελεγχόμενους θεσμούς (βλ. Federal και κρατικοποιημένες πλέον τράπεζες) και έμμεσα με τον κεντρικό κρατικό οικονομικό σχεδιασμό όλης της οικονομίας (βλ. επιδοτήσεις τομέων της οικονομίας κλπ.).

Ο Moore είχε προαναγγείλει την κυκλοφορία της ταινίας του κατά την διάρκεια του τελευταίου φεστιβάλ στις Κάννες. Αμέσως μετά ξεκίνησε να βρει χρηματοδότηση . της παραγωγής και φυσικά προσδοκά να συγκεντρώσει το αντίτιμο του εισιτηρίου από ικανοποιητικό αριθμό θεατών για να αποδώσει στους χρηματοδότες του , συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του , ένα σημαντικό ποσό ως απόδοση κεφαλαίου…

Προοδευτική η μίζα και η δημιουργία τραστ;

2009-07-30T06:27:00.001-07:00

Απόσπασμα από την έγγραφη απάντηση του Συνδέσμου Εργοληπτών Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης σε σχόλιο του Ανδρέα Κουράκη - δημοτικού συμβούλου της αντιπολίτευσης στον Δήμο Θεσσαλονίκης - σε σχέση με κοστολόγηση των έργων στην Θεσσαλονίκη:
"Νεοφιλελεύθερες ή νεοσοσιαλιστικές απόψεις υπέρ του άκρατου και αθέμιτου ανταγωνισμού και της αλληλοεξόντωσης των επιχειρήσεων δεν θα έπρεπε να βρίσκουν τιμητές, μεταξύ των συμπολιτών μας και ιδιαίτερα μεταξύ προοδευτικών και με «βαριά» ιστορία συναδέλφων, όπως εσείς. "
Πλήρης ιδεολογική σύγχυση και μπαρουφολογία. Επικίνδυνη μια που η βλακεία φαίνεται να έχει και θεσμική , πιά , έκφραση.
Υπερασπίζονται - εν ολίγοις - το δικαίωμα να κάνουν τραστ και να ορίζουν τις τιμές , σε συνεννόηση με τον Δήμο και να εμποδίζουν όσους δεν συμφωνούν με αυτή την πρακτική να συμμετέχουν στους διαγωνισμούς.
Το "προοδευτικό" κατ' αυτούς είναι να οδηγούνται οι ΟΤΑ σε ρεκόρ χρεών και ελλειμμάτων, να αυξάνονται οι φόροι και τα δημοτικά τέλη ανεξέλεγκτα καθώς επίσης οι δημότες να "απολαμβάνουν" την προσφερόμενη από αυτούς μοναδική ποιότητα και λειτουργικότητα των δημοσίων έργων.
Και όλα τα παραπάνω κόντρα στην νεοφιλελεύθερη (και νεοσοσιαλιστική!) πρακτική του ελεύθερου ανταγωνισμού, που βαφτίζεται και αθέμιτος μια που θεμιτό είναι πια η μίζα και η συναλλαγή κάτω από το τραπέζι.
Έχουν βάλει και τ ονόματά τους κάτω από την επιστολή-λουλούδι οι κ.κ. Γαγαλής και Κουβουκλιώτης, πρόεδρος και γ.γ. αντίστοιχα του εν λόγω συνδέσμου. Χειροκροτήστε τους.

Τι μπορούμε να κάνουμε με τις εκλογές

2009-06-18T06:03:00.000-07:00

Ας αφήσουμε στην άκρη το συντακτικό , που δείχνει προχειροδουλειά, ας μείνουμε στην ουσία αυτού του συνθήματος – αν εκεί διακρίνω την πρόχειρη δουλειά, χωρίς σκέψη.
Γιατί «αν»; οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν κάποια πράγματα – όχι όλα. Συγκεκριμένα νομίζω πως με τις εκλογές βρήκαμε έναν – αναίμακτο – τρόπο να αλλάζουμε αυτούς που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας.
Για τον λόγο αυτό ακριβώς οι εκλογές είναι παράνομες ή και νοθευμένες εκεί που μπορούν να φέρουν και την μεγαλύτερη αλλαγή. Στην Κούβα, στην Κίνα, στην Λιβύη, στην Σομαλία, στην Β.Κορέα κλπ. κλπ.
Για τον λόγο αυτό ο Πούτιν φυλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους λίγο πριν τις εκλογές, για τον λόγο αυτό και στις δικές μας δυτικές δημοκρατίες οι ομάδες εξουσίας και ειδικών συμφερόντων προσπαθούν να περιορίσουν την πληροφόρηση των εκλογέων ή να περιορίσουν τις επιλογές τους.
Σας παρακαλώ λοιπόν, δεν με πειράζει η αισθητική σας στα αγαπημένα σας ντουβάρια, βρείτε κάτι πιο «εμπνευσμένο» για μπογιατίσετε.

Να τι παθάίνει όποιος τους βγάζει γλώσσα :)p

2009-06-14T06:34:00.000-07:00

Ο Θέμης Λαζαρίδης στο ιστολόγιο του : http://greekuniversityreform.wordpress.com (GUR) παρουσίασε με συστηματικό σχεδόν τρόπο την κατάσταση στην Ελληνική Ανώτατη Εκπαίδευση. Η δουλειά του αυτή , τεκμηριωμένη και με προτάσεις , παρουσιάστηκε και στο βιβλίο του : «Ο δρόμος για την αναγέννηση του Ελληνικού Πανεπιστημίου».
Ένα χαρακτηριστικό της μελέτης αυτής του Θέμη είναι η μέτρηση της «ενδογαμίας» (inbreeding) στο ελληνικό πανεπιστήμιο, συγκεκριμένα αναφέρει πως μέτρησε ότι περισσότερο από το 40% των μελών του ΔΕΠ στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών έχουν τις κόρες και τους γιούς τους στα διπλανά γραφεία – αξιοκρατικά πάντα και με την σφραγίδα του νόμου.
Ο ίδιος πάλι προχώρησε σε αντικειμενική αξιολόγηση του επιστημονικού έργου των μελών του ΔΕΠ σε ελληνικά ΑΕΙ και με αυτό τον τρόπο περιέγραψε το πρόβλημα και στο υπόλοιπο μισό του βιβλίου του ασχολήθηκε με την δική του πρόταση για λύση.
Το ιστολόγιό του έχει κατέβει προσωρινά από το wordpress, προφανώς μετά από τις καταγγελίες του e-lawyer Βασίλη Σωτηρόπουλου που όπως αναφέρει σε τιτίβισμά του στο Twitter «να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα..»
Το γεγονός είναι πως ο Θέμης δεν κατηγορήθηκε, και φυσικά ούτε καταδικάστηκε , για συκοφαντική δυσφήμηση. Η καταδικαστική απόφαση που εκδόθηκε εις βάρος άλλου προσώπου – πελάτη του κ. Σωτηρόπουλου – αναφέρει πως απαγορεύει την δημοσιοποίηση δύο (2) αποφάσεων του ΔΙΚΑΤΣΑ για τίτλους σπουδών της ενάγουσας.
Ο κ. Σωτηρόπουλος κατήγγειλε τον Θέμη απλά στο Wordpress γιατί δεν δέχτηκε να κατεβάσει επιστολή του εναγόμενου στην παραπάνω δικαστική διαμάχη, με την οποία περιγράφει την κατάσταση στο Τμ. Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ της κ. Παναγιωταρέας.
Ο οποιοσδήποτε συσχετισμός της καταδικαστικής απόφασης με τον Θέμη Λαζαρίδη είναι αβάσιμος και μένει μόνο να κριθεί η υπερφίαλη και ανήθικη συμπεριφορά του e-lawyer – προφανώς τα σχόλια του GUR υπάρχουν στο διαδίκτυο και σύντομα το ίδιο το ιστολόγιο , πιστεύω , θα ξανανέβει.
Και η επίθεση στην ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση στα δημόσια δεδομένα θα συνεχιστεί. Οι κρίσεις στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο αφορούν όλους μας αναγκαστικά μια που σημαίνουν ότι δεν έχω άλλη επιλογή παρά να χρηματοδοτήσω την ακαδημαϊκή καριέρα των κρινόμενων και απλά εκχωρώ το δικαίωμα στην κρίση , με συγκεκριμένες νομικές διαδικασίες σε μια επιτροπή – παρόλα αυτά αυτή είναι μια απόφαση δημόσιου φορέα που με εμπλέκει σε υποχρεώσεις και θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα της πρόσβασης στα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την λήψη αυτής της απόφασης.

Το χαστούκι της 7ης Ιουνίου 2009- ένα σχόλιο από τον Κωστή Λυμπουρίδη

2009-06-08T12:11:00.000-07:00

Τον Κωστή δεν τον γνωρίζω προσωπικά, βρεθήκαμε μόνο στο facebook - υποστηρικτές της ΔΡΑΣΗΣ και οι δύο. Με έβγαλε από την δύσκολη θέση να εκφράσω ότι αισθάνομαι μετά και το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών κρατώντας την ισορροπία ανάμεσα σε συναισθηματισμό και λογική. Γράφει λοιπόν ο Κωστής:

"Θα επιχειρήσω μια ερμηνεία του αποτελέσματος των χθεσινών ευρωεκλογών. Αν είστε από αυτούς που θέλουν να ακούν πράγματα ευχάριστα, πέσατε σε λάθος σημείωση. Παρακαλώ ξαναβάλτε STAR στο χαζοκούτι σας και μη διαβάζετε παρακάτω.Από τη σύστασή του, το ελληνικό κράτος κατατρύχεται από τη διαστροφική ψυχολογία του Έλληνα, ένα συνδυασμό συμπλεγμάτων ανωτερότητας, αρχαιολάγνου αυτοερωτισμού, επαρχιωτικής κατωτερότητας και ημιμαθούς ευρυμάθειας, τα οποία συμπληρώνονται από εμμονή σε πρακτικές κακοήθους φατριασμού. Πριν ενάμιση αιώνα, ο Εμμ. Ροΐδης έγραφε ότι «έκαστος τόπος έχει την πληγή του. Η Αγγλία την ομίχλην, η Βλαχία την ακρίδα και η Ελλάς τους Έλληνας». Έτσι, στήθηκε ένα κράτος το οποίο βασίζεται στις πελατειακές σχέσεις, εμποδίζει κάθε παραγωγική δραστηριότητα και καθίσταται φέουδο οποιουδήποτε κόμματος κατακτά την εξουσία.Τα τελευταία 35 χρόνια, η κατάσταση εκτροχιάστηκε εντελώς. Η γενιά της Μεταπολίτευσης παγίωσε την αναξιοκρατία, επέκτεινε την οικογενειοκρατία, οριστικοποίησε το κομματικό κράτος, διέχυσε τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα και υποθήκευσε το μέλλον μέσω του δανεισμού. Χονδρικά, τα 15 χρόνια 1980-1995 ο δανεισμός του κράτους «έπιασε ταβάνι» (από 60 στο 120%), ενώ τα επόμενα 15 χρόνια «έπιασε ταβάνι» ο δανεισμός των ιδιωτών (από το μηδέν στο μη παρέκει).Και έτσι βρισκόμαστε στο σήμερα υπερδανεισμένοι, κράτος και ιδιώτες, χωρίς με αυτά τα λεφτά να έχουμε φτιάξει ούτε παιδεία, ούτε υγεία, ούτε υποδομές, ούτε παραγωγή, ούτε θεσμούς, ούτε τίποτα! Χρωστάμε ποσά δυσθεώρητα, τα οποία μέσω της διαφθοράς κατέληξαν σε πολυτελή τζιπ, βίλες και παχυλούς μισθούς κομματικών στελεχών που διαχειρίζονται το κράτος. Αυτά είναι πράγματα εξώφθαλμα, τα οποία όλοι τα ξέρουν και όμως σφυρίζουν αδιάφορα. Η διαφθορά ζει ανάμεσά μας, από μια απλή συναλλαγή με την Εφορία, μέχρι το Βατοπέδι και τη Siemens.Με αυτά τα δεδομένα είχα καταλήξει, πολύ πριν τις χθεσινές εκλογές, στη διαπίστωση ότι η γενιά μας πρόκειται να ζήσει, με μαθηματική βεβαιότητα, κάτι εξαιρετικά άσχημο. Μπορεί να με θεωρήσετε καταστροφολόγο ή πεσιμιστή, δε θα με πείσετε όμως για το αντίθετο. Μόνη λύση θα ήταν μια ριζική, επαναστατική ανατροπή του σημερινού πολιτικού σκηνικού, το οποίο αποδεδειγμένα απέτυχε. Όχι να φύγουν αυτοί και να έρθουν κάποιοι άλλοι, αλλά να επιστρέψουμε στο αυτονόητο: Πολιτικούς εκλέγουμε αυτούς που είναι ικανοί να κάνουν πράγματα, και όχι να λεν παχιές κουβέντες.Έτσι, συντάχθηκα με τη Δράση, ένα νέο πολιτικό σχηματισμό που επένδυσε στην κοινή λογική και όχι στο συναίσθημα, που συσπείρωσε ανθρώπους επιτυχημένους στη δουλειά τους, όχι επαγγελματίες πολιτικούς, που έχουν δηλαδή τα εχέγγυα προσφοράς, διότι δεν μπήκαν στην πολιτική για να αρμέξουν. Παρά την τεράστια, διάχυτη απογοήτευση και οργή της κοινωνίας από την πολιτική ζωή, εκατομμύρια ψηφοφόρων δεν πήγε καν στις κάλπες, ακολουθώντας τα κελεύσματα του «προοδευτικού» κ. Λάκη. Άφησαν έτσι ελεύθερο το πεδίο στους βολεμένους, τους μη προβληματισμένους, οι οποίοι έδωσαν 70% των ψήφων στις δυο φατρίες που λυμαίνονται το δημόσιο βίο και ρημάζουν τον κόπο των Ελλήνων. Βούηξε ο τόπος από τα σκάνδαλα και τη συγκάλυψή τους, ούτε αυτό όμως ήταν αρκετό να ταρακουνήσει τον κόσμο, να βάλει το μυαλό του να δουλέψει και να προσέλθει στην κάλπη για να δώσει μήνυμα ανατροπής. Ξανά επιβεβαίωση του Ροΐδη: «ο Έλλην προτιμά την ομαλοτέραν οδόν, έστω και άγουσαν εις βάραθρον».Πολλοί ερμήνευσαν το χθεσινό αποτέλεσμα ως χαστούκι στο δικομματισμό, χαστούκι στην Ευρώπη, χαστούκι από δω και από κει. Εγώ το ερμηνεύω ως χαστούκι σε μένα. Νιώθω πως μέχρι προχθές ήμουν στην πλώρη του Τιτανικού, έβλεπα να πηγαίνουμε κατευθείαν στο παγόβουνο, και φώναζα σε όλους: Στείλτε μήνυμα στον τιμονιέρη, να αλλάξουμε ρότα! Κάποιοι δε με άκουσαν καν. Κάποιοι με άκουσαν, αλλά πήγαν στην καμπίνα τους για ύπνο. Κάποιοι άλλοι με άκουσαν, αλλά πήγαν στον τιμονιέρη και του ψιθύρισαν: «καλά πας, ο προηγούμενος μας πήγαινε πιο στραβά». Τέλος, αυτοί που χόρευαν στο σαλόνι, θεώρησαν ότι τους χαλάω το χορό και ήρθαν και μου έριξαν ένα τεράστιο, δυνατό χαστούκι για να το βουλώσω...Και τώρα τι γίνεται; Με τι κουράγιο να ξανατρέξω να φωνάξω στους θαλάμους; Και ποιον να πρωτοξυπνήσω; Να κάτσω στην κουπαστή να δω τη σύγκρουση με το παγόβουνο; Να πέσω στον ωκεανό να κολυμπήσω και να σωθώ, βλέποντας από μακριά την καταστροφή; Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα κατέβω στο σαλόνι να χορέψω κι εγώ. Γιατί είμαι σίγουρος ότι το παγόβουνο πλησιάζει, το βλέπω!..."

Καρτέλ κομμάτων στην Ελληνική Δημοκρατία

2009-05-30T08:45:00.001-07:00

Από την συνταγματική αναθεώρηση των Βενιζέλου-Βαρβιτσιώτη και έπειτα γίνεται φανερή η προσπάθεια των μόνιμα κοινοβουλευτικών κομμάτων να συνεργαστούν για να καταφέρουν να αποκλείσουν την είσοδο και άλλων πολιτικών σχηματισμών στον «συμβατικό» πολιτικό στίβο, αυτό του κοινοβουλίου.
Είτε με το ασυμβίβαστο της επαγγελματικής δραστηριότητας των βουλευτών – που το σερβιρίστηκαν στο πρόσωπο από τους «υπαλλήλους» της Ε.Ε. – είτε με την άρνηση για μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος με μικρότερες και μονοεδρικές περιφέρειες ή ενιαία λίστα υποψηφίων, διακινώντας «μαύρο» χρήμα και μη δεχόμενα πραγματικό οικονομικό έλεγχο των δαπανών τους , όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα , αριστερά και δεξιά έχουν εκφυλιστεί από μηχανισμοί εκπροσώπησης της κοινωνίας σε μηχανισμούς ελέγχου του κράτους και των δημόσιων πόρων.
Εξαγοράζουν με δημόσιους πόρους και τηλεοπτικό χρόνο για την προβολή τους αποκλείοντας κάθε νεοεισερχόμενο σχηματισμό που εμφανίζεται να έχει μια έστω και μικρή επιρροή στις δημοσκοπήσεις.
Αν το πολιτικό σύστημα στην χώρα μας διακρίνεται για συγκεκριμένες παθογένειες – τεράστιο έλλειμμα πολιτικού λόγου, ανυπαρξία μηχανισμών ελέγχου και ανεπαρκή ηθική στήριξη από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών – τότε πρέπει να αναζητήσουμε σε αυτές τις μονοπωλιακές πρακτικές όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων μια κυρίαρχη αιτία.
Δεν λειτουργεί ένα δικομματικό σύστημα αλλά μια κομματική ολιγαρχία με μοιρασμένους ρόλους και πόρους.
Ο Στέφανος Μάνος και η ΔΡΑΣΗ δικαιώθηκαν στην προσφυγή τους κατά της υπουργικής απόφασης διανομής τηλεοπτικού χρόνου και δημόσιου χρήματος στο ΣΤΕ την περασμένη εβδομάδα αλλά οι δικονομικές διαδικασίες αναστέλλουν την απόφαση απονομής δικαιοσύνης για μετά τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Καθοριστικό ρόλο βέβαια στην στήριξη των μηχανισμών αυτού του καρτέλ κομμάτων, με την ψήφο τους, παίζουν και οι κρινόμενοι από την κυβέρνηση για την ανέλιξή τους ανώτατοι δικαστικοί.
Αλλά και τα άλλα «μικρά» κόμματα φαίνονται να σιωπούν. Οι Οικολόγοι Πράσινοι, με ποσοστά στις δημοσκοπήσεις που τους αναδεικνύουν σε τρίτο κόμμα ίσως να ελπίζουν πως θα γίνουν αποδεκτοί από αυτό το μονοπωλιακό πολιτικό σύστημα – αν κρατηθούν στην κορυφή του κύματος μέχρι το τέλος.
Το σχόλιο του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιάννη Βούλγαρη ίσως να χαθεί ανάμεσα στα παπαγαλάκια του κοινοβουλίου : «Το πολιτικό σύστημα μετά τις εκλογές οφείλει να λάβει μέτρα αντιμονοπωλιακού χαρακτήρα ώστε να προλαβαίνει καταστάσεις παρόμοιας δυσαρμονίας.»
Οι πολίτες που διακρίνουν αυτή την δυσαρμονία οφείλουν να αντιδράσουν άμεσα, με την ψήφο τους.

Γιατί να ψηφίσω Δράση στις ευρωεκλογές

2009-05-25T12:34:00.000-07:00

Σχόλιο ανώνυμου σε διαδικτυακή συνέντευξη του Στέφανου Μάνου :

"Γιατί θα ψηφίσουμε οικογενιακά τον κ. Μάνο.Στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και προκειμένου με την καλη μου να παντρευτούμε, νεαροί μηχανικοί και οι δύο, αποφασίσαμε να "σηκώσουμε" πολυκατοικία στο πατρικό της, προκειμένου ν' αποκτήσουμε "οικογενιακή έστία".Βγάλαμε την οικοδομική άδεια, κατεδαφίσαμε το πατρικό διώροφο και μετά σταματήσαμε...Οι γείτονες που παρακολουθούσαν το εγχείρημα απεφάνθησαν:- Νεαροί είναι, μαλακίες κάνουν. Αναμενόμενο.Τι είχε συμβεί;Συνεζητείτο ο νομος για τα γκαράζ.Εμάς δεν μας έπιανε, γιατί ήδη είχαμε την άδεια στα χέρια, αλλά και εκτός αυτού προέβλεπε και δύο χρόνια μεταβατική περίοδο εφαρμογής.Το τελευταίο ήταν και το πιό δύσκολα αποκρυπτογραφήσιμο.Ο υπουργός Μάνος εκτός του ότι δεν είχε την φάτσα του "πλαστικού πολιτικάντικου λαμόγιου" που πολύ φοριέται σήμερα, δίνοντας τη διετή περίοδο προσαρμογής ήταν σαν να μας έλεγε:- Προσέξτε, η στάθμευση θα έχει πραγματικό πρόβλημα στο μέλλον (τότε στην περιοχή δεν υπήρχε πρόβλημα-εύρισκες εύκολα να παρκάρεις). Δεν είναι μέσο για να μαζευτούν λεφτά στον κρατικό κορβανά.Είναι για να σας ξυπνήσω.Μας έπεισε λοιπόν και πήγαμε για αναθεώρηση αδείας ώστε το ισόγειο να μετατραπεί σε pilotis.Τώρα που το διαβάζετε, σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, το βρίσκεται αρκετά λογικό, αλλά για την εποχή εκείνη που οι pilotis συναντώντο μόνον στα βόρεια προάστεια, μία πολυκατοικία στου Γκύζη επί pilotis ήταν αδιανόητη.Οι γείτονες είχαν θέμα συζήτησης για πολύ καιρό.Σήμερα βέβαια, το βράδυ για να βρεί κάποιος να παρκάρει κάνει βόλτες τα τετράγωνα για κανένα μισάωρο.Εμείς όμως αναπαυόμαστε λόγω της "μαλακίας" μας των νεανικών χρόνων και της αφύπνησης Μάνου.Ήρθε η ωρα ν' ανταποδώσουμε"

Μια πρώτη νίκη των πολιτών με όπλο τα blogs ,το facebook και το twitter

2009-05-07T06:31:00.001-07:00

Οι νυχτερινές τροπολογίες και οι τροπολογίες του ποδαριού, με υπογραφή στους διαδρόμους της Βουλής την τελευταία στιγμή έχουν την δική τους ιστορία στην ελληνική πολιτική σκηνή. Από την ιστορία του Πόρτο Καρράς, μέχρι και την τελευταία προσπάθεια με το χάρισμα του 2% του τζίρου στους εκδότες – 100 εκατομμύρια ευρώ συνολικά – προκάλεσαν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και ταυτόχρονα κατέδειξαν τις αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος όσον αφορά την διαφάνεια και την λογοδοσία πολιτικών και κομμάτων στην κοινή βούληση των πολιτών.
Στην τελευταία όμως περίπτωση , αυτή της ρύθμισης υπέρ των εκδοτών, καταγράφεται η πρώτη επιτυχημένη κίνηση ακτιβισμού των ελλήνων μέσω του διαδικτύου. Είναι σίγουρο πως κινητοποιήθηκαν και οι πολιτικές δυνάμεις , τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και πολιτικοί εκτός κοινοβουλίου όπως ο κ. Στέφανος Μάνος μα η μπαγκέτα , ο καταλύτης των εξελίξεων ήταν ή αποτελεσματική επικοινωνία και συνεννόηση των πολιτών με του πολιτικούς μέσω του διαδικτύου.
Το ιστολόγιο(blog) http://www.100myria.gr/ , η ανταλλαγή μηνυμάτων από το twitter αλλά και η ομώνυμη ομάδα του facebook μέσα σε διάστημα λίγων ημερών συντόνισε την αντίδραση αντιπολιτευόμενων και συμπολιτευόμενων βουλευτών όπως και την αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης , αντίδραση που άλλες φορές συντονιζόταν μέσω των συμβατικών μέσων (εφημερίδων, ραδιοτηλεοπτικών σταθμών) και αποδεικνυόταν τις περισσότερες φορές αναποτελεσματική.
Αυτή η τροπολογία βυθίστηκε αύτανδρη, χωρίς καμία αιτιολόγηση, υποτάχθηκε και στον ίδιο τον παραλογισμό της μα αξίζει και η αναφορά στις αρκετές εκατοντάδες πολίτες που την συνυπέγραψαν καθώς και στους συγκεκριμένους που ανέλαβαν δράση και δημιούργησαν αυτό το ψηφιακό κίνημα διαμαρτυρίας:
Οι Σπύρος Ντόβας, Νίκος Δρανδάκης, Αναστασία Καψάλη, Κώστα Κουκόπουλος, Νεκτάριος Λεονάρδος, Πρόδρομος Πύρρος, Γιώργος Σγούρδος, Ανδρέας Τριανταφυλλίδης και Νεκτάριος Συλιγαρδάκης.
Ας πιέσουμε την κυβέρνηση και τους πολιτικούς να βρίσκονται συνδεδεμένοι on line με τους πολίτες, φέρνει αποτέλεσμα.

Γιατί να ψηφίσω στις ευρωεκλογές, τι έκανε η Ευρώπη για μας;

2009-04-24T13:20:00.001-07:00

ΕΚΕΙΝΟΣ :Και γιατί ρε φίλε μου να ψηφίσω στις ευρωεκλογές, γιατί δηλαδή να με ενδιαφέρει αν θα στείλουμε στην ευρωβουλή αντιευρωπαϊστές, οπαδούς του ακραίου εθνικισμού ή απλά θα κάνουμε εξαγωγή τα φυντάνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ;
Τι έκανε δηλαδή η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ: Ναι ρε τι έκανε εκτός από το να εγγυάται για τα ατομικά μας δικαιώματα και να μας δίνει την δυνατότητα να προσφεύγουμε όταν η ελληνική δικαιοσύνη και οι ελληνικές κυβερνήσεις τα παραβιάζουν βάναυσα;
ΕΚΕΙΝΟΣ : εε; Ναι εκτός από αυτό τι άλλο έκανε η Ευρώπη για εμάς
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ: Τίποτα δεν έκανε, εκτός από το να επιβάλλει να κλείσουν οι ανεξέλεγκτες χωματερές που τόσο ανεύθυνα συντηρούσαν όλοι οι δήμαρχοι της χώρας;
ΕΚΕΙΝΟΣ : εεε… ναι , εκτός και από αυτό τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας, μου λες;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : Τίποτε άλλο , μόνο το ευρώ μας έφερε για να εγγυηθεί την οικονομική μας αυτοτέλεια και να μας διευκολύνει στα ταξίδια μας , για δουλειά ή τουρισμό καθώς και να στηρίξει την δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : Εντάξει κατάλαβα, αλλά τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : ναι , ναι τίποτα, μόνο μας έστελνε πακέτα με χρήματα που εμείς τα κάναμε δημόσια έργα υποδομής ή ενισχύσαμε το εισόδημα ελλήνων που το είχαν ανάγκη.
ΕΚΕΙΝΟΣ : ναι σιγά τα λεφτά, εγώ σου λέω τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : έχεις δίκιο , τίποτα, απολύτως τίποτα. Άσε που κάθε λίγο και λιγάκι ανάγκαζε τον εκάστοτε υπουργό οικονομικών να δίνει τα πραγματικά στοιχεία των προϋπολογισμών και να μην πουλάει παραμύθια για ελλείμματα , δαπάνες και έσοδα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : μμ. Ναι , έτσι είναι τίποτε δεν έκανε η Ευρώπη για μας.
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : Τίποτε, επιπλέον υποχρεώνει τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν πιο ανταγωνιστικά και να συνδεθούν σε ενιαίο δίκτυο με τα υπόλοιπα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : Κοίτα το τραβάς το σχοινί, εγώ σε ρωτώ τι έκανε η Ευρώπη για μας και εσύ όλο αναφέρεις άσχετα θέματα. Τίποτα δεν έκανε η Ευρώπη για μας, γι’ αυτό και εγώ θα στείλω στο ευρωκοινοβούλιο έναν ακόμη Καρατζαφέρη, άλλον ένα Αλαβάνο, ίσως και να τους βοηθήσω να θυμηθούν τους ακραίους «πράσινους» που είχαν και αυτοί πριν από μερικά χρόνια και θα στείλω να συνταξιοδοτηθούν εκεί όποιον μου προτείνει ο Κωστάκης και ο Γιωργάκης, όσους θέλουν να ξεφορτωθούν δηλαδή από τα πόδια τους. Ρε συ στην Eurovision ποιόν θα στείλουμε;

Άντρες έτοιμοι για όλα;

2009-04-22T02:59:00.000-07:00

Η πινακίδα έξω από την πόρτα του γιατρού έγραφε: «Γυναικολόγος». Στις καρέκλες της αίθουσας αναμονής δεν υπήρχε πολύς κόσμος. Για την ακρίβεια υπήρχαν μόνο δύο άντρες. ΑΝΤΡΕΣ; Μα έξω από το γυναικολογικό ιατρείο; Σε ποιο μέρος του κόσμου συνέβη αυτό το περιστατικό; Μάλλον στο Ιράν θα μου πείτε , εκεί όπου ο γυναικολόγος εξετάζει την ασθενή/γυναίκα μέσω της παρατήρησης του συζύγου που την συνοδεύει στο ιατρείο – ο ίδιος ο γιατρός απαγορεύεται να κοιτάξει την ίδια την ασθενή.
Μα εδώ βλέπω μόνο δύο άντρες, χωρίς τις γυναίκες και μάλιστα μπαίνουν οι ίδιοι μέσα στο ιατρείο μόλις έρχεται η σειρά τους.
Το περίεργο αυτό γεγονός δεν είναι κάτι μοναδικό, συμβαίνει καθημερινά σε όλα τα ιατρεία του ΙΚΑ, εδώ στην Ελλάδα. Άντρες που επισκέπτονται τον/την γυναικολόγο του ΙΚΑ. Μην πάει ο νους σας σε κάποιο νέο ιατρικό επίτευγμα όπως η κύηση σε ανδρικό σώμα, απλά οι κύριοι αυτοί κουβαλούν μαζί τους την συνταγή από τον «ιδιώτη» γιατρό , αυτόν που εμπιστεύτηκαν σε αυτή την πολύ σημαντική στιγμή της ζωής τους, για να την «γράψει» ο γιατρός του ΙΚΑ και να πάρουν τα φάρμακα με την μικρή συμμετοχή τους στο κόστος.
Και μην νομίζεται πάλι πως είναι κάτι σπάνιο αυτό, οι περισσότεροι ασθενείς σε ιατρεία του ΙΚΑ, σε εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείων, σε Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ περιμένουν ,πολλές φορές για ώρες στην ουρά , για να δώσουν την συνταγή του δικού τους γιατρού και ο γιατρός του ΕΣΥ, του ΙΚΑ κλπ να αντιγράψει την συνταγή στο βιβλιάριό τους και να τοποθετήσει την πολυπόθητη σφραγίδα.
Δεν υπάρχει θέμα εμπιστοσύνης στις ικανότητες των γιατρών του ΙΚΑ και του ΕΣΥ, αντιθέτως όταν το απόγευμα ή το πρωί οι ίδιοι αυτοί γιατροί ανοίξουν τα ιατρεία τους θα βρουν εκεί τους δικούς τους ασθενείς, ασθενείς που τους εμπιστεύονται και τους επιλέγουν για να φροντίσουν για την υγεία τους.
Απλά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και στο κομμάτι της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του ΙΚΑ αρνούμαστε να παραδεχθούμε αυτό που διδάσκεται σε όλες τις ιατρικές σχολές του κόσμου, την προσωπική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον ιατρό και τον ασθενή του και το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να επιλέγει τον γιατρό του. Και στήνουμε ένα ανορθολογικό σύστημα που μας κοστίζει πολύ ακριβά - και σε ανθρώπινους πόρους- χωρίς να προσθέτουμε και πολλά πράγματα στην δημόσια περίθαλψη.
Φυσικό επακόλουθο είναι το 45% των δαπανών για την υγεία να είναι ιδιωτικές και αυτές να είναι στην ουσία που παρέχουν το αγαθό της υγείας στους έλληνες, οι δημόσιες δαπάνες επαρκούν μόνο για την σφραγίδα. Και στις ιδιωτικές δαπάνες περιλαμβάνω και το φακελάκι.

Θέλουμε να ξέρουμε τιληρώνουμε

2009-04-14T13:16:00.001-07:00

Η λέξη διαφάνεια μπήκε στο πολιτικό λεξιλόγιο από την εποχή του Γκορμπατσώφ για να συνδεθεί από τότε με την δημοκρατία, την χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση και την λογοδοσία της δημόσιας διοίκησης.
Σήμερα με όρους διαφάνειας μετράται ακόμη και το επίπεδο ανάπτυξης μιας χώρας και η ίδια η έννοια διαφάνεια αποτελεί κριτήριο για όσους θέλουν να επενδύσουν σε αυτή την χώρα.
Στην Ελλάδα οι δημόσιες δαπάνες, μόνο της κεντρικής κυβέρνησης, θα κυμανθούν φέτος επάνω από τα 100.000.000.000 €. Αν προσθέσουμε και τις δαπάνες των ΟΤΑ και των δημόσιων φορέων που είναι εκτός προϋπολογισμού το ύψος των δαπανών είναι δυσθεώρητο.
Όλα αυτά τα χρήματα καλούμαστε να τα πληρώσουμε εμείς και μέσω του δημόσιου δανεισμού τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Είναι δαπάνες που γίνονται στο όνομά μας και υποτίθεται πως κάθε φορά, στις εκλογές, αξιολογούμε την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης στην διαχείριση αυτών των χρημάτων. Καλούμαστε κάθε στιγμή να αποφασίζουμε , ακόμη περισσότερο σήμερα εν μέσω τη παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, για κρίσιμα ζητήματα της καθημερινότητάς μας, για την υγεία μας, την ασφάλιση και την ασφάλειά μας, για την εκπαίδευση, την κοινωνική πρόνοια και τον πολιτισμό μας.
Θα περίμενε κανείς η κυβέρνηση να επιζητά την διαφάνεια συναισθανόμενη την ευθύνη της διαχείρισης ενός τόσο σημαντικού μέρους της ζωής μας. Αντιθέτως η κυβέρνηση , η εκάστοτε κυβέρνηση, παραμένει προσκολλημένη σε αναποτελεσματικές μεθόδους λογιστικής καταγραφής εσόδων και εξόδων, καταγραφής της αποτελεσματικότητας των δαπανών και είναι κυριολεκτικά αδύνατο για τον κάθε πολίτη να παρακολουθήσει και να κατανοήσει τι διαδικασίες της δημοσιονομικής πολιτικής.
Σήμερα η τεχνολογία μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε όλες αυτές τις δαπάνες και τις δραστηριότητες καταχωρημένες σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, προσβάσιμες και εύληπτες από την μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών, διαθέσιμες για παρακολούθηση κατανόηση και εξαγωγή λογικών κρίσεων και συμπερασμάτων.
Ίσως αυτό θα πρέπει να είναι το πρώτο αίτημα των υπεύθυνων πολιτών απέναντι στους πολιτικούς της χώρας, αίτημα κυρίαρχο γιατί σε αυτό θεμελιώνεται κάθε άλλο πολιτικό δικαίωμα ελέγχου και κρίσης στην δραστηριότητα πολιτικών και στελεχών της Κεντρικής και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και της διοίκησης διαφόρων δημοσίων φορέων που λειτουργούν στο όνομά μας και προς όφελός μας.
Καλούμε τους πολιτικούς να ανταποκριθούν σε αυτό αίτημά μας και να αποδείξουν την δημοκρατική ευαισθησία τους.

I will not answer your question if its not googled before – Δεν απαντώ σε ανόητες ερωτήσεις

2009-04-13T05:54:00.000-07:00

Σε άλλες εποχές πολλά ερωτήματα – αφελή θα τα χαρακτήριζαν ή υποκριτικά – θα ήταν ανεκτό να σπαταλήσεις χρόνο και να τα απαντήσεις.
Σήμερα η πληροφορία και η γνώση (και η παραπληροφόρηση και η χυδαιότητα) διαχέεται σε έναν νέο ζωτικό χώρο του ανθρώπου, το διαδίκτυο.
Παρόλα αυτά υπάρχουν συμπεριφορές στις οποίες χρειάζεται να απαντήσουμε.
Εδώ και ένα μήνα , περίπου, σε συνέντευξη τύπου μια ομάδα ανθρώπων που συγκροτήθηκε γύρω από τον Στέφανο Μάνο, Γιάννη Μπουτάρη και Βασίλη Κοντογιαννόπουλο παρουσίασε την πρότασή της για την δημιουργία κόμματος με το όνομα Δράση.
Η πρότασή τους είναι σαφής, ο εκλογικός νόμος και τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων για τα δύο μεγάλα κόμματα κάνουν πολύ πιθανό ένα σκηνικό αδυναμίας σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης από την βουλή που θα προκύψει στις επόμενες εκλογές.
Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα δείχνουν αδύναμα να αντιμετωπίσουν κρίσιμα ζητήματα μεταρρύθμισης του κράτους. Αδυνατούν να αντιληφθούν το αδιέξοδο το οποίο στο οποίο οδηγείται η χώρα μέσω της αύξησης των δημόσιων ελλειμμάτων, της κατάρρευσης του ασφαλιστικού συστήματος, της ανεξέλεγκτης – πραγματικά – αύξησης του δημόσιου χρέους καθώς και την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να εφαρμόσει τους νόμους.
Είναι προφανές , επίσης, πως κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν προωθεί τακτικές συνεργασίας για την άρση του πολιτικού αδιεξόδου.
Η Δράση λοιπόν ζητά από τους πολίτες να σχηματίσουν ένα νέο κόμμα που θα έχει σαν πρωταρχικό στόχο να καλύψει και το κενό που περιέγραψα στην προηγούμενη παράγραφο αλλά επίσης και να διαμορφώσει συγκεκριμένες προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό και την μεταρρύθμιση του δημόσιου βίου.
Ζητά από τους πολίτες να συνδιαμορφώσουν αυτή την πολιτική πρόταση σαν ένα κίνημα πολιτών , bottom up – από την βάση προς τα πάνω – γύρω από τον πυρήνα των προβεβλημένων πολιτών, πολιτικών, ακαδημαϊκών, επιχειρηματιών, επαγγελματιών και εργαζομένων που αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία.
Σαν μια πρώτη απόδειξη του ρεαλισμού μιας τέτοιας πρότασης καταδεικνύουν την ανάγκη στήριξης του ευρωψηφοδελτίου της Δράσης που θα σχηματιστεί.
Αυτό που θα διαμορφωθεί μετά από την πιθανώς επιτυχημένη πορεία του σχήματος στις ευρωεκλογές θα είναι ένα κόμμα με πλήρες προγραμματικό πλαίσιο και τεκμηριωμένες προτάσεις. Όμως κανείς επιτηδευμένα «ουδέτερος» δεν μπορεί να ισχυριστεί πως του είναι άγνωστο τι είδους προτάσεις εκσυγχρονισμού θα προκύψουν.
Όλα τα πρόσωπα που συγκροτούν την ομάδα πρωτοβουλίας αλλά και αρκετοί από τους υπογράφοντες την ιδρυτική διακήρυξη είναι φορείς συγκεκριμένων προτάσεων για μια σειρά από ζητήματα που καλύπτουν το σύνολο της πολιτικής δράσης.
Ο Θάνος Βερέμης και από την θέση του προέδρου του ΕΣΥΠ αλλά και προσωπικά έχει διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις για την δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά και για επιμέρους ζητήματα της εκπαίδευσης.
Η Μιράντα Ξαφά έχει περιγράψει με λεπτομέρειες τι σημαίνει μια άλλη οικονομική και δημοσιονομική πολιτική.
Ο Νίκος Δήμου, από τους πρωτοπόρους του διαδικτύου με τις προτάσεις του για την κοινωνία δημοσιευμένες εδώ και χρόνια, ο Γιάννης Μπουτάρης δημόσια και με συγκεκριμένες δράσεις έχει την πρότασή του για τους ΟΤΑ και την τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και πάρα πολλοί από αυτούς που συνυπογράφουν την διακήρυξη και τις θέσεις τους έχουν δημοσιοποιήσει αλλά και με συγκεκριμένες πράξεις έχουν εκτεθεί δημόσια.
Για όσους θέλουν περισσότερες λεπτομέρειες…. Google it.

Ώρα γία ΔΡΑΣΗ

2009-04-11T08:01:00.001-07:00

Η «βιασύνη» μερικών επιτήδεια ουδέτερων να κατηγορήσουν την ΔΡΑΣΗ για έλλειψη προγραμματικών θέσεων μάλλον χαρακτηρίζει την πολιτική τους ανωριμότητα αλλά φυσικά ενισχύει την εκτίμηση όλων αυτών που συνυπογράφουν την ιδρυτική διακήρυξη της ΔΡΑΣΗΣ για πραγματικό έλλειμμα κοινής λογικής.
Πρακτικά η ΔΡΑΣΗ μόλις συμπληρώνει ένα μήνα από την παρουσίαση της ομάδας πρωτοβουλίας για την συγκρότηση κόμματος στους έλληνες πολίτες.
Τις περισσότερες φορές το να διατυπώσεις σωστά το ερώτημα είναι πάρα πολύ σημαντικό για να φτάσεις σε ορθό συμπέρασμα.
Αυτό ακριβώς κάνουμε τώρα στην ΔΡΑΣΗ, παρουσιάζουμε με την σωστή τους διατύπωση τα ερωτήματα που καλούμαστε , ακόμη και από τους επιτήδεια ουδέτερους που ανέφερα παραπάνω , να απαντήσουμε.
Και την απάντησή μας θα την διαμορφώσουμε από κοινού, όλοι οι έλληνες πολίτες που απάντησαν στο κάλεσμα του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, του Στέφανου Μάνου και του Γιάννη Μπουτάρη.

Κοινή Λογική

2009-03-26T06:53:00.000-07:00

Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία , λίγο πριν την δημιουργία της ΔΡΑΣΗΣ, προσπαθούσε να σχηματίσει ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές με τις εξής αρχές :
1. Να δημιουργηθεί νέα πολιτική κίνηση προσωπικοτήτων με δυνατότητα συμμετοχής από ευρύτατο πολιτικό φάσμα και από όλους τους χώρους.
2. Ο συνεκτικός ιστός αυτής της κίνησης να είναι το ώριμο και πιεστικό αίτημα για μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονισμό, απελευθέρωση της αγοράς και της κοινωνίας.
3. Να σχηματιστεί λιτή διακήρυξη χωρίς αναφορές στον φιλελευθερισμό
4. Να έχει νέα ηγεσία και τίτλο που να εκφράζουν τον μεταρρυθμιστικό- εκσυγχρονιστικό της χαρακτήρα.
5. Τα στελέχη της ΦΙΣ να συμμετέχουν ως προσωπικότητες στην εν λόγω πολιτική κίνηση.
6. Η λειτουργία της κίνησης να μην θέσει θέμα λειτουργίας της ΦΙΣ η οποία θα συνεχίσει να υπάρχει και να υποστηρίζει το εγχείρημα.
7. Να διευρυνθεί ο κύκλος των συμμετεχόντων με μοναδική προϋπόθεση την συμφωνία με τις παραπάνω αρχές.
Οι περισσότεροι , αν όχι όλοι , που συμμετείχαν στις συζητήσεις με την ΦΙΣ στηρίζουν την ΔΡΑΣΗ και μάλιστα η παρουσία των Κοντογιαννόπουλου, Μάνου και Μπουτάρη διεύρυνε τις συμμετοχές όπως είναι λογικό.
Το πολιτικό όργανο της ΦΙΣ, η Διοικούσα Επιτροπή , ξαφνικά θέτει θέμα στον Μάνο που πήγε να τους συναντήσει , να συμμετάσχει ως συλλογική συνιστώσα – μόνον αυτή – και απορρίπτει την συμμετοχή σε προσωπικό επίπεδο.
Το δικό μου λογικό συμπέρασμα είναι πως η ΔΕ της ΦΙΣ αδικαιολόγητα υπαναχώρησε από τις αρχές και τις θέσεις που αυτή συνδιαμόρφωσε με τους ίδιους ανθρώπους και ακολούθως , σε επίπεδο προσωπικών σχολίων, ξεκίνησε μια προσπάθεια προσβολής των ανθρώπων που συνέχισαν με συνέπεια αυτή την προσπάθεια. Σχόλια προσβλητικά , με εμπάθεια και αναφορές σε δήθεν θέματα ιδεολογίας.
Η συνέπεια όλων κρίνεται.

ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ “ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ”

2009-03-25T14:05:00.001-07:00

Σε σχέση με το θέμα της συμμετοχής του Γ. Μπουτάρη στη νεοϊδρυθείσα “Δράση” και ως συμβολή στον διάλογο και στον προβληματισμό που αναπτύσσεται στην πόλη, δηλώνουμε:

Η “Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη” είναι μια δημοτική κίνηση με μέλη και φίλους ευρέος πολιτικού και κοινωνικού φάσματος. Η κουλτούρα και το πλαίσιο λειτουργίας μας δεν απαιτεί ιδεολογική και πολιτική ομοιογένεια και δεν απαγορεύει ατομικές επιλογές, που, εντούτοις, αποτελούν ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς.
Η σχέση μας με τα κόμματα στηρίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και στη συνεργασία, με ταυτόχρονη άρνηση της κηδεμονίας, των χρισμάτων και της ποδηγέτησης της αυτοδιοίκησης από τους κομματικούς μηχανισμούς. Αυτές οι αρχές βρίσκουν όλο και μεγαλύτερη απήχηση στη συνείδηση των πολιτών και έδωσαν στην “Πρωτοβουλία” και στον επικεφαλής της Γ. Μπουτάρη το ελπιδοφόρο16% στις εκλογές του 2006.
Ιδρυτικός μας στόχος ήταν και παραμένει η συνεργασία όλων των δημιουργικών δυνάμεων της πόλης και των ενεργών πολιτών ανεξαρτήτως κομματικών εντάξεων προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πλειοψηφικό ρεύμα για την ανατροπή της βλαπτικής για την πόλη μας σημερινής διοίκησης του δήμου και την ανάδυση μιας άλλης Θεσσαλονίκης. Αυτόν τον στόχο υπηρετήσαμε μέχρι σήμερα με συνέπεια, ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια και θα εξακολουθήσουμε να τον υπηρετούμε όσο μας εμπιστεύονται οι πολίτες της Θεσσαλονίκης.

Άγιος Α., Αστρεινίδου Π., Καλογήρου Ο., Καράσσο Τ., Καριπίδης Γ., Κατρανίτσας Δ.,
Μαμόγλου Σ., Μπαντή Μ., Πασχαλίδου Μ., Πέγκας Σ., Σεβαστιάδης Θ., Στεκούλης Σ., Τατόγλου Λ., Τσόπογλου Σ., Φωτίου Ν., Χαλβατζής Λ., Χοντολίδου Ε.

Υπάρχει ιδεολογία χωρίς μανιφέστο;

2009-03-24T06:48:00.000-07:00

Υπάρχουν δύο ειδών αντιδράσεις στην διακήρυξη της δράσης. Η πρώτη , σαν επακόλουθο της κοινής αντίληψης των αδιεξόδων που περιγράφονται στην πρώτη παράγραφο της καθώς και της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης στους πολιτικούς, επιστήμονες, επιχειρηματίες και εργαζόμενους που αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία για την πρόσκληση στην δημιουργία ενός νέο κόμματος, είναι μια θερμή , θετική αποδοχή της.

Η δεύτερη και αυτή που θα με απασχολήσει σε αυτό το σημείωμα είναι μια καχύποπτη αλλά και διερευνητική στάση που συνοδεύεται από τα παρακάτω ερωτήματα :

Ποιες είναι οι θέσεις της ΔΡΑΣΗΣ;

Ποια είναι η ιδεολογία σας;

Πάλι ξεχωρίζω δύο είδη συμπολιτών μου που μου απευθύνουν αυτές τις ερωτήσεις. Είναι πρώτα αυτοί που δεν διάβασαν προσεκτικά το κείμενο της διακήρυξης ή δεν αναζήτησαν λίγο περισσότερο αυτό που με ρωτούν. Για αυτούς λοιπόν να προσπαθήσω να μετασχηματίσω το κείμενο έτσι ώστε να τοποθετήσω σε διακριτές παραγράφους τις βασικές ιδεολογικές αρχές και τις πρώτες, κυρίαρχες προτάσεις:

Αρχές

· Εγκαθίδρυση ενός κράτους δικαίου

· Θέλουμε μια κοινωνία με συνοχή και αλληλεγγύη

· Μια κοινωνία με δικαιοσύνη

· Ένα σύστημα κοινωνικής προστασίας

· Πολιτικά δικαιώματα που προστατεύονται αποτελεσματικά

· Συναίνεση και συνεργασίες στο πολιτικό σύστημα διαχείρισης της εξουσίας

· Έναν αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό

· Αξιόπιστους και λειτουργικούς θεσμούς

· Ρεαλιστική πολιτική δράση

· Βιώσιμη, περιβαλλοντολογικά, ανάπτυξη

· Καμία συναλλαγή με κρατικοδίαιτες συντεχνίες

Θέσεις

· Σαφείς και δεσμευτικοί για όλους κανόνες σε μια ανταγωνιστική αγορά

· Ταχύτερη λειτουργία του συστήματος απονομής δικαιοσύνης

· Περιορισμός των κρατικών δαπανών

· Εκπαιδευτικό σύστημα που στοχεύει στην μάθηση

· Ποιοτική αναβάθμιση της αγροτικής παραγωγής χωρίς επιδοτήσεις

· Σύγχρονο σύστημα διοίκησης των κρατικών νοσοκομείων και αποκαθήλωση του κομματισμού

Πολιτική δράση

· Συστράτευση όλων των εκσυγχρονιστικών τάσεων, σοσιαλδημοκρατών και φιλελευθέρων, για τον απεγκλωβισμό της κρατικής διαχείρισης από ένα διεφθαρμένο σύστημα νομής της εξουσίας. Πολιτική υπευθυνότητα σε επίπεδο πολιτών και ΔΡΑΣΗ τώρα.

Στο δεύτερο είδος συμπολιτών που μου απευθύνουν αυτό το ερώτημα θα τολμήσω να αποδώσω τον χαρακτηρισμό των υποκριτών γιατί κανένας τους δεν είχε διαβάσει αντίστοιχα κείμενα των υπαρχόντων κομμάτων , όχι γιατί δεν υπάρχουν αλλά γιατί γνωρίζουν καλά πως είναι ψευδεπίγραφα.

Μερικοί μάλιστα αναγνωρίζουν το εαυτό τους στην περιγραφή «κομματική συντεχνία». Η ακόμη αναγνωρίζουν πως αποτελούν τους ευνοημένους και προστατευόμενους αυτού του συστήματος. Σε αυτούς απαντώ με την υπογραφή μου και την ΔΡΑΣΤΗριοποίησή μου.

Μια μικρή προσωπική ιστορία, μάλλον δύο μικρές προσωπικές ιστορίες

2009-02-21T11:56:00.000-08:00

Δεν θέλει και πολύ να γίνει το κακό, μια επίσκεψη σε φιλικό σπίτι με τον 2 ετών γιό μου , μια στιγμή απροσεξίας και ένα βαθύ σκίσιμο στο μέτωπο χθές το βράδυ μας υποχρέωσε να αναζητήσουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Εντάξει δεν ήταν τίποτε επείγον, η αιμορραγία είχε ελέχθη ο μικρός Στέφανος με ευχάριστη διάθεση αλλά…..χρειαζόμασταν ένα δύο ράμματα.
Τον τελευταίο μήνα δύο φορές βρέθηκα στα εξωτερικά ιατρεία ενός «δημόσιου» νοσοκομείου για έναν τραυματισμό και μια ίωση του παιδιού ενός φίλου και η εμπειρία τραυματική. Κανείς να ελέγξει κατά την είσοδο την κρισιμότητα η μη της κατάστασης, τουλάχιστον 8 ώρες αναμονής και περιστατικά περαιτέρω αδιαφορίας και εκνευρισμού από το προσωπικό.
Πήραμε την μεγάλη απόφαση, θα πάμε σε ιδιωτικό νοσοκομείο και ας πληρώσουμε και κάτι επιπλέον. Ένα τηλεφώνημα και μας επιβεβαίωσαν ότι μπορούμε να πάμε στα εξωτερικά τους ιατρεία στο παιδοχειρουργικό. Φυσικά ένα καθαρό και φιλικό περιβάλλον για τα παιδιά, υποδοχή και ένας έλεγχος από την υπεύθυνη νοσοκόμο και μια ενημέρωση για την μικρή αναμονή επειδή υπήρχαν και άλλα περιστατικά. Σε 15’ ο γιατρός μας καλεί, βλέπει ότι η κατάσταση δεν έχει κάτι το ανησυχητικό και συνομιλεί με τον μικρό. Είναι σαφές ότι αναζητούμε μια μικρή «πολυτέλεια» και γι’αυτό βρεθήκαμε εκεί.
Σε 5’ και έπειτα από δύο ράμματα ο Στέφανος , έχει κεραστεί και δύο μπισκότα, εξηγεί στο προσωπικό που κτύπησε και τι ομάδα είναι. Ο γιατρός μας δίνει οδηγίες για την περιποίηση και μας λέει: «άντε στο καλό». Στην ερώτησή μου γιατρέ πρέπει να περάσω από το λογιστήριο ; θα πληρώσω στην γραμματεία ; μου απαντά: «Πατέρα είπα στο καλό!».
Δύο τρείς μέρες πριν ο φίλος μου ο Βαγγέλης μεταφέρει τον νεφροπαθή πατέρα του με πνευμονοθώρακα στο εφημερεύον νοσοκομείο όπου και εισάγεται σε κρίσιμη κατάσταση. Του τον παραδίδουν μετά από δύο μέρες σε πιο κρίσιμη κατάσταση αρνούμενοι να του κάνουν αιμοκάθαρση αφού δεν είναι «δικός» τους ασθενής (ασφαλισμένος στο ΙΚΑ, κάνει αιμοκάθαρση σε άλλο – ιδιωτικό – νοσοκομείο) και μεταφέρεται επειγόντως στο άλλο νοσοκομείο με περαιτέρω επιπλοκές.
Ο ισχυρισμός μου : η υγεία προφανώς δεν είναι δωρεάν και εγώ και ο πατέρας του Βαγγέλη το γνωρίζουμε πολύ καλά με όλα αυτά που έχουμε πληρώσει (εγώ πληρώνω 15000€ ετησίως για ασφάλιση και περίθαλψη σε δημόσια ταμεία). Η οικονομική σχέση πρέπει να είναι ξεκάθαρη και να γνωρίζουμε τι πληρώνουμε και τι πρέπει να διπλοπληρώσουμε τελικά. Όταν τελικά αυτή η σχέση είναι διασαφηνισμένη τότε οι αγαθές ανθρώπινες σχέσεις προβάλλουν και κατισχύουν. Όταν η οικονομική σχέση παραμένει θολή και δεν προβάλλουν τις πραγματικές προθέσεις του καθενός τότε οι ανορθολογικές και προβληματικές συμπεριφορές δημιουργούν τα καθημερινά , μικρά ή μεγάλα, εγκλήματα.

Tax the rich, feed the poor, till there are no rich no more

2009-02-18T13:03:00.000-08:00

Οι στίχοι του Alvin Lee και των Ten Years After από το 1974 που συνοδεύουν την τελευταία διαφημιστική καμπάνια της Cosmote, μιας «κρατικής» πολυεθνικής εταιρείας, στα χρόνια που πέρασαν από την δημιουργία του τραγουδιού έγιναν σύνθημα , στη συνέχεια μια αυταπόδεικτη αλήθεια και πολιτικό επιχείρημα της αριστεράς αλλά και της συντήρησης.
Ενδιαφέρεται άραγε κανείς αν υπάρχει και λογικό επιχείρημα πίσω από αυτούς τους στίχους;
Στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 η «νεοφιλελεύθερη» οικονομική της M. Thatcher και του R. Reagan με την απελευθέρωση των αγορών και τις χαμηλές φορολογίες λειτούργησαν λυτρωτικά για εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού με μέσο εισόδημα (10$-100$ την μέρα) αυξήθηκε από το 32% στο 57% και αυτό , σε απλούς αριθμούς σημαίνει ένα δισεκατομμύριο περισσότερους ανθρώπους σε καλύτερη οικονομική κατάσταση.
Το παγκόσμιο κεφάλαιο ξεπέρασε τον οικονομικό εθνικισμό και χρηματοδότησε την δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα του ανθρώπου. Η αριστερά αρέσκεται στο να καταδεικνύει την «πρόκληση» των μεγάλων κερδών του κεφαλαίου και των golden boys (και η αριστερά του Μανώλη και του Γιακουμάτου) και να πανηγυρίζει για την χρεοκοπία τραπεζικών ομίλων που πληρώνουν την απερισκεψία ή απλά το ρίσκο των επισφαλειών.
Αυτό το παγκόσμιο κεφάλαιο αύξησε το ποσοστό του πληθυσμού της Κίνας με εισόδημα μέσης τάξης μέσα σε 20 χρόνια από 0% στο 35% , ένα παράδειγμα που δεν αποτελεί εξαίρεση στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Μπορούν τελικά οι φόροι να ταΐσουν τους φτωχούς; Μπορούν οι φτωχοί να χορτάσουν αν εξαφανιστούν οι πλούσιοι;
Τι γίνεται όταν μερικοί άνθρωποι ανεβαίνουν τα σκαλιά της πυραμίδας του Maslow; Ο Brink Lindsey ισχυρίζεται πως τα σκαλιά της πυραμίδας δεν τα ανεβαίνουν οι άνθρωποι μόνοι τους αλλά ολόκληρες οι κοινωνίες. Η αφθονία των αγαθών μεταμορφώνει την κουλτούρα και την οικονομία όχι όπως ισχυρίζονται οι αντίπαλοι του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης – περιθωριοποιώντας ολόκληρες ομάδες πληθυσμού – αλλά μεταφέροντας όλο και περισσότερους ανθρώπους από την κλίμακα της εξυπηρέτησης βιοποριστικών αναγκών στο στάδιο της κάλυψης συναισθηματικών αναγκών και της αυτό-πραγμάτωσης. Δημιουργούν ανθρώπους αυτόνομους, μια ανερχόμενη μέση τάξη που, όπως διαπίστωνε και ο Μαρξ: «κάνει την δική τη επανάσταση. Αυτή την μέση τάξη που γκρέμισε τις πυραμίδες της Αιγύπτου, τα ρωμαϊκά ανάκτορά και τους καθεδρικούς ναούς.»
Όμως η επανάσταση που θα κάνει αυτή η μέση τάξη εξαρτάται από τις ιδιαίτερες συνθήκες που την δημιουργούν. Στις οικονομίες που αναπτύσσονται μέσα από κρατική δράση (όπως οι οικονομίες του πετρελαίου) αυτή η μέση τάξη αποτελείται από κρατικούς υπαλλήλους και γραφειοκράτες ενώ στις αντίστοιχες που δημιουργούνται ως αποτέλεσμα της δικής τους οικονομικής δραστηριότητας , η μέση τάξη αποτελείται από επιχειρηματίες, τους υπαλλήλους τους και το αρχέτυπο του μικροεπαγγελματία.
Αυτές οι δύο τελείως διαφορετικές κοινωνίες έχουν και μια διαφορετική συμπεριφορά. Η πρώτη εμφανίζεται άκρως συντηρητική και φοβική ενώ η δεύτερη αγκαλιάζει την αλλαγή και την εξέλιξη με ιδιαίτερη ευκολία και τελικά διασφαλίζει την βιωσιμότητα της ανάπτυξης.
O βολονταρισμός του Alvin Lee : « I’d love to change the world» , με την εξαντλητική φορολογία και την εξάλειψη των πλουσίων μάλλον στηρίζεται στην πανέμορφη μελωδία και όχι στην λογική. Στο τέλος όμως αποδέχεται τον ρόλο του, αυτό του τραγουδοποιού και αφήνει και το τελικό του μήνυμα : « but I don’t know what to do, So I’ll leave it up to you». Ευτυχώς….

Άλλη μια φωτογραφία για το ημερολόγιο της Αυγής, κρίμα ήρθε πολύ αργά – μήπως μια δεύτερη έκδοση;

2009-01-12T13:28:00.000-08:00

Είχα αναφερθεί και παλιότερα για την ad hoc ευαισθησία της αριστεράς και το αίμα που θρέφει τις προσδοκίες της. Δεν είναι βέβαια η παραπάνω φωτογραφία η απόδειξη μα κάθε αριστερός - αν μπορούσε να εκφραστεί πιο ελεύθερα (αντίφαση ξέρω) - κάτι παρόμοιο θα έλεγε. Λίγο με την αναφορά για τον μισθό των «μπάτσων» που δεν είναι μόνο 700 € , λίγο με την αναφορά στο γεγονός πως οι «μπάτσοι» διάλεξαν αυτή την δουλειά και δεν τους υποχρέωσε κανείς να γίνουν αυτό που είναι το έχουν πει άλλωστε. Δεν είναι η βία και ο θάνατος που τους συγκλονίζει αλλά είναι η προδιάθεσή τους να θεωρούν πως εξουδετερώνουν τις ιδέες με την φυσική εξόντωση του φορέα τους που τους καθοδηγεί.
Αν κάποιος μπορεί να διαφωνεί με τα παραπάνω να του επισημάνω βέβαια πως ο «σχεδιασμός» της αριστεράς περιλαμβάνει , στο τελικό στάδιο, μια βίαιη και αιματηρή επανάσταση που θα φέρω το πρώτο φως του σοσιαλισμού , σε αυτή την γή τουλάχιστον για τις διαστημικές αποικίες δεν ξέρω.

Ένα βιβλίο για τις γιορτές

2008-12-28T12:30:00.000-08:00

Οι μέρες το απαιτούν, να ανοίξουμε πιο πολύ την καρδιά μας, να αποδυναμώσουμε τον έλεγχο της λογικής και να χαρούμε λίγο ή πολύ ανέμελα αυτό το δεκαήμερο των γιορτών.
Να μια ωραία ιδέα για ένα δώρο, για τον εαυτό σας ή για τους ανθρώπους σας. Μια ρομαντική ιστορία από τον Russell Roberts οικονομολόγο του πανεπιστημίου George Mason της Virginia. Ξέρω μια επιστήμη των αριθμών και οι ρομαντικές νουβέλες δεν φαίνονται να ταιριάζουν μα θα ήθελα να επανεξετάσετε αυτή την θέση αφού το διαβάσετε. Kai o Roberts το έχει ξανακάνει αυτό όχι μία αλλά δύο φορές με το : “The ChoiceQ A Fable of Free Trade and Protectionism” και το πιο πρόσφατο : “The price of Everything: A Parable of Possibility and Prosperity”.
Φυσικά σκοπεύει , μέσα από την ιστορία του , να μας διδάξει κάτι – επαγγελματική διαστροφή βλέπετε. Προσπαθεί να παρουσιάσει στον αναγνώστη αυτά που δημιουργούν αλλά και στηρίζουν τον τρόπο της ζωής μας, για όσα μπορεί η οικονομική λειτουργία του ανθρώπου να καταφέρει χωρίς να το σχεδιάζει κεντρικά κανείς. Μιλά για την ελευθερία, όχι μόνο γιατί η ελευθερία είναι καλή , αλλά για αυτά που μας προσφέρει η ελευθερία να επιλέγουμε τον δικό μας δρόμο, να επιλέγουμε τα δικά μας όνειρα
Ο ίδιος λέει πως δεν θα μπορούσε να γράψει μια δική του ιστορία σχετικά με την σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση γιατί προτιμά να γράφει ρομαντικές και λίγο κωμικές ιστορίες. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε την γραφίδα ενός τραγικού συγγραφέα όπως τον Shakespear ή τον Kafka.

Η ad hoc ευαίσθητη αριστερά

2008-12-11T12:31:00.000-08:00

Δεν θυμάμαι ανάλογη κινητοποίηση της αριστεράς, στην χώρα μας , έπειτα από την δολοφονία του Αξαρλιάν ή άλλες δολοφονίες πολιτών από την ίδια οργάνωση. Είναι λογικό , για μένα, μια που η δολοφονία του φορέα μιας ιδεολογίας είναι μία από τις μεθόδους της αριστεράς (και της δεξιάς) για τον ιδεολογικό της πόλεμο.
Θέλω να επισημάνω ακόμη ένα δείγμα υποκρισίας , σήμερα, με την στάση όλων των κολεκτιβιστών απέναντι στα νέα παιδιά. Είναι σίγουρο ότι στην είδηση της δολοφονίας (υποκειμενική εκτίμηση χωρίς να θέλω να πάρω την θέση του δικαστή) του Αλέξανδρου τα παιδιά ένοιωσαν φόβο , ανασφάλεια, οργή και αγωνία. Ρωτήστε καλύτερα έναν ψυχολόγο, διαβάστε τον Russell, για να διαμορφώσετε μια άποψη για το πώς «θεραπεύονται» αυτά τα συναισθήματα των παιδιών. Σίγουρα δεν θα σας συμβουλέψει να τα βγάλετε στους δρόμους και να τα παραδώσετε στα χέρια των κομματικών οργανώσεων και των συνδικαλιστών, πολλώ δε μάλλον στην φροντίδα των οργάνων της τάξης(!).
Και σίγουρα δεν θα σας αφήσει να τους βουλώσετε το στόμα και τη σκέψη. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας έχουν τον τρόπο να εκφραστούν, θέλουν να εκφραστούν και να εξωτερικεύσουν αυτό που νοιώθουν. Πρέπει να το κάνουν μέσα σε ένα κλίμα ασφάλειας και να νοιώσουν την ατομικότητά τους να εκφράζεται. Γιατί δεν μαζευτήκατε μέσα στο σχολείο – ή και μπροστά στο σχολείο – γονείς και δάσκαλοι μαζί με τα παιδιά και να αφήσετε καθένα από αυτά να εκφράσει – σε οικείο περιβάλλον – αυτά που νοιώθει; Αντίθεως τα παραδώσατε βορά σε έναν όχλο και στην βαρβαρότητα της καταστροφής της ατομικότητας;
Γιατί η αριστερά και σήμερα και πάντα αυτό αποζητά, την καταστροφή του εγώ, την υπονόμευση της προσωπικής αυτονομίας, τον ετεροπροσδιορισμό, ζητά την μαζικότητα. Ακόμη περισσότερο θέλει και άλλο αίμα για να θρέψει τις προσδοκίες της, η ιστορία της μπορεί να γραφτεί μέσα από τα ιστορικά της λάθη και τους νεκρούς.
Στο κυνήγι αυτών της των στόχων δεν έχει ηθικές αναστολές «αστικού» τύπου. Δεν θα σκεφθεί δύο φορές να λειτουργήσει υποκριτικά, έτσι κι αλλιώς υποκρίνεται εδώ και χρόνια πως δεν βλέπει την πραγματικότητα. Θα συνεχίσει να προβάλλει το χιλιαστικό της δόγμα, θα τρέφεται από τις αντιφάσεις της και τον βολονταρισμό της.
Μα θα συνεχίσει να ηττάται γιατί έχει βάλει απέναντί της τον άνθρωπο.

40 χρόνια reason (λογικής)

2008-12-04T02:43:00.000-08:00

Το 1968 πρωτοεμφανίστηκε ένα έντυπο, το reason διεκδικώντας τον τίτλο του «υπερασπιστή» της ελεύθερης σκέψης και των ελεύθερων αγορών. Ο πρώτος του εκδότης , Lanny Friedlander, κυκλοφόρησε στην Βοστόνη μερικές δακτυλογραφημένες σελίδες με δικά του , κυρίως, κείμενα.
40 χρόνια αργότερα το reason έχει 2,7 εκατομμύρια περισσότερους επισκέπτες στην ιστοσελίδα του από τους αναγνώστες αυτού του πρώτου φύλλου.
Είναι ίσως το μοναδικό βήμα , παγκόσμια, για τον φιλελεύθερο (libertarian) λόγο , για τους υποστηρικτές του F.A. Hayek, της Ayn Rand, του Ludwig von Mises, του Murray Rothbard, του Rodert Nozick, του Albert Jay Nock, του Henry Hazlitt κ.ά. .
Τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας του , το όραμα που πρότεινε το reason , φαινόταν σαν μια ουτοπία απέναντι σε ένα κόσμο με κυβερνήσεις να ελέγχουν κάθε κομμάτι οικονομικής δραστηριότητας, με ισχυρό κρατικό έλεγχο των τιμών και των μισθών, υψηλούς δασμούς στις εισαγωγές και χρηματικές ενισχύσεις των εξαγωγών και όλο τον μηχανισμό του Keynes σε πλήρη ανάπτυξη σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στην αντίπερα όχθη τα κολεκτιβιστικά καθεστώτα έδιναν την εντύπωση πως θα επιβιώσουν αιώνια με επαναλαμβανόμενα πενταετή πλάνα ανάπτυξης και την δημιουργία του νέου ανθρώπου χωρίς εγωισμό και χωρίς συμφέρον.
Την ίδια εποχή το χάπι αντισύλληψης μόλις είχε νομιμοποιηθεί για τις παντρεμένες γυναίκες, μια νέα τεχνολογία επέτρεπε μερικά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ να επικοινωνούν άμεσα με ηλεκτρονικά μέσα και μια μεσαία τάξη στην Δύση έβρισκε την ευκαιρία , με την αυξανόμενη οικονομική ευημερία , να πειραματιστεί με πολλά και διαφορετικά είδη life style. Το κίνημα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων δεν θα το έβρισκε κανείς σαν λήμμα στην Encyclopedia Britannica, για δικαιώματα των μεταναστών δύσκολα θα έβρισκες συζήτηση και η μουσική δεν είχε ακόμη κατηγορία έθνικ.
Σήμερα ένας νέος «επίπεδος» κόσμος έχει δημιουργηθεί, το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης έχει παγκοσμιοποιηθεί (;), όλη η ανθρώπινη – αλλά και η απάνθρωπη -γνώση έχει ψηφιοποιηθεί και διαχέεται στην βιόσφαιρα, όλοι μας μπορούμε να μετρήσουμε τους ανθρώπους που ζουν με λιγότερο από 1 $ την ημέρα, η οικονομική κρίση μεταδίδεται σε όλο τον κόσμο ταχύτερα από τις ιστορικές επιδημίες πανώλης (που παρεμπιπτόντως έχουμε χρόνια να παρατηρήσουμε απευθείας) και άλλα τέτοια φαινόμενα που εμφανίζονται στον ορίζοντα μπορούμε πολύ εύκολα να τα χρεώσουμε στο όραμα αυτό του reason του 1968 : στον παγκόσμιο καπιταλισμό και στην ελευθερία.
Και όμως αυτό το όραμα του reason καμία κυβέρνηση και κανένας πολιτικός στον κόσμο δεν το ενστερνίστηκε και δεν το εφάρμοσε ποτέ. Όλοι , ή σχεδόν όλοι , το κατήγγειλαν και το δαιμονοποίησαν. Τα τοτέμ του αντι-καπιταλισμού και του αντί-νέο-φιλελευθερισμού θα τα βρείτε τοποθετημένα σε περίοπτη θέση σε όλο τον κόσμο.
Όμως η ελευθερία προχωρά γιατί το όραμα του reason τελικά είναι το όραμα του ανθρωπισμού , είναι η ίδια η ανθρώπινη φύση, που όπως ο Δαρβίνος παρατήρησε πάντα θα βρίσκει τον τρόπο να επιβιώνει απλά θα μπορούσε αυτό να γίνεται με λιγότερο ανθρώπινο πόνο, με λιγότερες χαμένες ανθρώπινες ζωές.

Το πολιτικό δόγμα Λιακόπουλου και η ΝΔ

2008-11-16T07:17:00.000-08:00

Το «δόγμα Λιακόπουλου» από τηλεοπτική σαπουνόπερα γίνεται και πολιτική άποψη υπουργού της ελληνικής κυβέρνησης.
Συγκεκριμένα συνέντευξή του στην εφημερίδα "Μακεδονία της Κυριακής" ο υπουργός Μακ. Θράκ. Κ. Μαργαρίτης Τζίμας απαντάει ως εξής στην ερώτηση: "Βλέπετε γενικότερα το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση να έχει γίνει στόχος επιθέσεων; :
"Σαφέστατα έχει γίνει στόχος επιθέσεων. Μου προξενεί εντύπωση πως μετά το άνοιγμα Καραμανλή στη Ρωσία άρχισαν τα όργανα. Κρίνοντας το πολιτικό και οικονομικό σκηνικό, βλέπω πως μετά τις εκλογές του 2007 και τις ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία η κυβέρνηση δέχεται επίθεση, άλλοτε δικαιολογημένη άλλοτε όμως κυρίως άδικη. ""
«Συνδέει δηλαδή ξεκάθαρα την αποκάλυψη των σκανδάλων στα οποία φέρονται αναμεμειγμένα κυβερνητικά στελέχη με πιθανή συνομωσία εναντίον της κυβέρνησης της χώρας! Κι αν αυτό ακουγόταν ως ψίθυρος μεταξύ των στελεχών της κυβερνητικής παράταξης είναι η πρώτη φορά που κάποιος βουλευτής και μάλιστα εν ενεργεία υπουργός, προχωράει σε μια τέτοια δήλωση.
Β έβαια ακολουθεί άλλη μια ερώτηση η οποία αναφέρεται άμεσα στον αμερικανικό παράγοντα:
-Το 1993 πληροφορηθήκαμε ότι θα έχουμε πρόωρες εκλογές από τον αμερικανό πρέσβη. Μήπως πίσω από αυτές τις επιθέσεις κρύβεται η αμερικανική ενόχληση για την ελληνορωσική προσέγγιση;» (greece-salonica.blogspot.com)
Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους ο αμερικανικός παράγοντας έστησε το αλισβερίσι Ρουσόπουλου-Εφραίμ για την κατάφωρα παράνομη ανταλλαγή της δημόσιας περιουσίας;
Ο κουμπάρος Αναγνωστόπουλος με εντολή του αμερικανού πρέσβη εισέπραττε 4000000,00€ από την ΜΕΒΓΑΛ;
Ο υιός Σημαιοφορίδης (βλ. golden boy) σε συνεργασία με το State Department αγόραζε κρατικά δομημένα ομόλογα και ζημίωνε το κρατικό ασφαλιστικό ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων;
Αν αυτά και άλλα τόσα είναι έτσι όπως ο κ. Τζίμας μας τα λέει τότε συμβαίνει το εξής παράδοξο: Όλος ο μηχανισμός της ΝΔ συνεργάζεται με τους Αμερικανούς για να υπονομεύσουν την συνεργασία της κυβέρνησης της ΝΔ με τους Ρώσους.
Αν δεν είναι έτσι τότε ο κ. Τζίμας είναι απλά άλλο ένα αθώο παιδάκι στην παιδική χαρά της διακυβέρνησης ΝΔ.
Σ.Σ. η φωτογραφία είναι του Γιώργου Μαργαρίτη που τα λέει καλύτερα

2008-10-31T11:54:00.000-07:00

Το πήρα στα χέρια μου το πρωί και νωρίς το απόγευμα γύριζα την τελευταία του σελίδα.
Είναι ένα τολμηρό δημιούργημα και συνάμα θαρραλέα προσπάθεια.
Τολμηρό γιατί πρόκειται για ένα τεράστιο ελληνικό κόμικ που απευθύνεται και στο ευρύ κοινό – αυτό που δεν αποτελεί αναγνωστικό κοινό των κόμικ.
Απίστευτα θαρραλέα προσπάθεια γιατί προσεγγίζει την διαμάχη των θεών με τους ανθρώπους, του ανθρώπου με την ίδια του την ύπαρξη αν θέλετε. Και δεν το κάνει εκλαϊκευμένα, δεν είναι ένας οδηγός για dummies.
Αντικείμενό του ο άνθρωπος και ήρωας του ο σύγχρονος Προμηθέας Bertrand Russell.
Στις σελίδες του παρελαύνουν οι Μαθηματικοί του Καίμπριτζ της δεκαετίας του 1930, ο εφευρέτης της πληροφορικής Άλαν Τούρινγκ, ο θεμελιωτής της Λογικής Λαιμπνιτζ αλλά αποκαλύπτεται και ο μάγιστρος του ανορθολογισμού Βιτγκενστάιν.
Πάρτε το στα χέρια σας, δεν χρειάζεται θάρρος, θα συγκινηθείτε και θα γοητευτείτε.

2008-10-25T11:53:00.000-07:00

Στιγμιότυπο από την χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής (Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008)

Δημοσιογραφία του STAR...

2008-10-25T11:23:00.000-07:00

Καταλαβαίνω , αρκετά νομίζω, τον τρόπο που λειτουργούν τα media και στην χώρα μας και έχω μάθει να προσπαθώ να διαβάζω "between the lines" δίνοντας σημασία στο ποιός λέει τι και όχι τι λέει.

Τι κρίμα να πάει τζάμπα τόση "εξυπνάδα" όταν παρακολουθείς δελτίο ειδήσεων του STAR. Τι υπόδειγμα πολιτικού ανδρός ο Ρουσόπουλος που παραιτείται λόγω ευθιξίας, θυσιάζεται για την παράταξή του (;). Τι κρίμα που δεν είναι Ιάπωνας θα είχαν και αίμα στο δελτίο τους.

2008-10-24T05:11:00.001-07:00

Η κυβέρνηση εξαγγέλλει την ενίσχυση των τραπεζών στην Ελλάδα με 28δις €, ισχυρίζεται ότι νόμιμα και ηθικά παρέδιδε δημόσια περιουσία αξίας εκατομμυρίων € στον Εφραίμ και η ΓΣΕΕ…. διαδηλώνει υποστηρίζοντας την παροχή 35 εκ .€ , ωε δάνειο με κρατική εγγύηση, στον γνωστό και μη εξαιρετέο Λαναρά.
Το επόμενο που περιμένω είναι να διαδηλώσουν οι γαλοπούλες για να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα μια φορά τον μηνα.

2008-10-17T09:08:00.000-07:00

Ο Penn Jillette είναι ταχυδακτυλουργός και juggler αλλά και μέλος του Libertarian Party στις ΗΠΑ.

Στο τεύχος 40 , Νοέμβριος 2008 του Reason υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον δικό του σχόλιο :
"Πιστεύω τόσο πολύ στα ατομικά δικαιώματα που δεν μου αρέσει καθόλου η προσέγγιση ""ότι είναι καλό για τον σκοπό μας""
- κάτι σαν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Και συνεχίζει : "Θα πρέπει να αφήσουμε μια πιθανότητα η άλλη πλευρά να έχει δίκιο, ακόμη και να τους αποκαλούμε μ..."

Προτάσεις για το 2ο Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

2008-09-22T12:45:00.000-07:00

Οι διεργασίες για το 20 Συνέδριο της ΦιΣ έχουν ξεκινήσει και η προσδοκία μου είναι αυτή η προσπάθεια να ολοκληρωθεί με τον σχηματισμό ενός αποτελεσματικού φιλελευθερου κόμματος , που θα είναι παρών στην πολιτική σκηνή και δεν θα περιθωριοποιηθεί.

Είναι μια σχηματική περιγραφή 5 αξόνων και είναι μια συνοπτική περιγραφή σχεδίου προς συζήτηση.

ΔΚ1 Διασύνδεση με πολιτικούς του ευρύτερου φιλελεύθερου ιδεολογικού χώρου αλλά και με πολιτικούς που θα μπορούσαν να συνεργαστούν μαζί μας με μια ανοιχτή συνεργασία για την ενίσχυση του δημόσιου προφίλ μας

Κατά πρώτον ήδη υπάρχει ένα πλαίσιο αντιπαράθεσης με τον Στέφανο Μάνο, τον Ανδρέα Ανδριανόπουλου και τον Νίκο Δήμου που μας απομονώνει από ανθρώπους που κινούνται δίπλα σε αυτούς. Η απαξίωση της πολιτικής τους δράσης αλλά και οι αδικαιολόγητες κατηγορίες σε βάρος τους δεν αποτελεί τιμή για την ΦιΣ.
Δεύτερον υπάρχουν στις κατά τόπους κοινωνίες πολίτες με σημαντική δράση στους ΟΤΑ αλλά και σε άλλους θεσμούς (επιμελητήρια, επαγγ. Συλλόγους) οι οποίοι είναι δραστήριοι κοινωνικά και θα τους ενδιέφερε να συμπράξουν σε έναν χώρο αρκεί να βρεθεί κοινό πλαίσιο. Η εικόνα της ΦιΣ αλλά και η εκλογική της διείσδυση λειτουργεί αποτρεπτικά. Πρέπει να τους προσεγγίσουμε με ένα αναμορφωμένο πλαίσιο – δράσης και πολιτικού σχεδιασμού – ή ακόμη και να συνδιαμορφώσουμε αυτό το πλαίσιο.
Τρίτον το ρευστό πολιτικό σκηνικό απελευθερώνει και πολιτικούς του συστήματος – και στις παρυφές του, έστω – που πιθανόν να είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν σε έναν πολλά υποσχόμενο πολιτικό φορέα που θέλω να διαμορφώσουμε.
Τέταρτον υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη μας άνθρωποι με συγκεκριμένες επαγγελματικές ιδιότητες που μπορούν να γίνουν «μεταγραφές» από το εσωτερικό.
Η δράση των ΠΠΕ και του μάνατζερ που προτείνω (όπως και του προέδρου της ΦιΣ!) είναι να ανιχνεύσουν προθέσεις και να έρθουν σε επικοινωνία με όλους αυτούς.
Δεν θα ρίξω στο τραπέζι ονόματα αλλά υπάρχουν αρκετοί και στην Θεσσαλονίκη και αλλού.

ΔΚ2 Δημιουργία μιας σφιχτής ατζέντας θεμάτων που θα μας απασχολήσουν μέχρι και την διεξαγωγή των επόμενων εθνικών εκλογών, με συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις, η αποδοχή των οποίων θα είναι προϋπόθεση για την συνεργασία με προβεβλημένους πολιτικούς και άλλους πολιτικούς χώρους

Εδώ με την βοήθεια των δημοσιευμένων δημοσκοπήσεων αλλά και άλλων που έχω στα χέρια μου (είναι η δεύτερη επαγγελματική ενασχόληση) έχω καταλήξει στα εξής κυρίαρχα θέματα :
1. Περιβάλλον – Ποιότητα ζωής. Η τελευταία μας τοποθέτηση για ιδιωτικοποίηση της δημόσιας γης μπορεί να είναι ακέραιη και συνεπής με την ιδεολογία μας αλλά προτάσσοντας την στον διάλογο δεν πιστεύω πως υπάρχει ελπίδα να οδηγήσουμε τις επιλογές της πολιτείας αλλά και των συμπολιτών μας προς τα εκεί. Αυτή ακριβώς είναι η αντιφατική τακτική που περιγράφω στο προηγούμενο σχόλιό μου. Επιλέγοντας την διαμόρφωση προτάσεων σε πιο ελαφριά ζητήματα όπως πχ η διαχείριση απορριμμάτων με πρόταση για είσοδο επιχειρήσεων σε όλο το κομμάτι αυτό (αποκομιδή, ταφή , καύση, ανακύκλωση) θα είμαστε πιο παραγωγικοί
2. Διαφάνεια δημόσιου τομέα. Ξεφεύγοντας από την αρνητική τοποθέτηση με καταγγελτικό ύφος σε ζητήματα διαφθοράς του δημόσιου τομέα να προτείνουμε τρόπους που ενισχύουν την διαφάνεια – βλέπε πρόταση Τατούλη για ελεύθερη πρόσβαση στα δημόσια δεδομένα, χρήση του διαδικτύου και δημοσίευση προκηρύξεων δημόσιων διαγωνισμών εκεί, δημιουργία και ενίσχυση θεσμών ελέγχου των δημόσιων οικονομικών (σκοπιμότητα δαπανών και ανταποδοτικότητα αυτών)
3. Οικονομία. Πρώτος στόχος να καταδειχτεί η αναγκαιότητα περιορισμού των δημόσιων δαπανών. Η διαχρονική μεγάλη αποτυχία όλων των κυβερνήσεων την τελευταία 2ετία. Να δείξουμε τι σημαίνει πλεονασματικός προϋπολογισμός, αποτελεσματική εκτέλεση του και να προτείνουμε να διανεμηθεί το πλεόνασμα ως επιστροφή φόρου (έχω και δύο ιντριγκαδόρικες προτάσεις για καμπάνια). Δεύτερος στόχος η προβολή της πρότασης του flat tax και η αναδιάρθρωση του συστήματος ελέγχου και είσπραξης φόρων (κωδικοποίηση φορολογικού κώδικα και αντικειμενικοποίησή του)
4. Παιδεία. Εδώ η πρότασή μας – και όχι μόνο δική μας – για κουπόνια στους γονείς μπορεί να στηρίξει μια πολύ διεισδυτική καμπάνια. Το παράδειγμα της Σουηδίας που το εφάρμοσε τα τελευταία 2-3 χρόνια είναι τρομερό όπλο.
5. Αυτοδιοίκηση. Ο ανασχεδιασμός των ΟΤΑ και ο απεγκλωβισμός τους από τα κόμματα είναι απαραίτητος αν πράγματι θέλουμε περιφερειακή ανάπτυξη. Εδώ και ένα χρόνο δημιουργήθηκε μια οργάνωση Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων στο ιδρυτικό συνέδριο της οποίας παραβρέθηκα και χαιρέτησα εκ μέρους της ΦιΣ. Υπήρχε άμεση ανταπόκριση από τέτοιες κινήσεις από την Πάτρα και την Γλυφάδα, έστειλα ενημέρωση στην ΔΕ αλλά δεν υπήρξε συνέχεια. Οι κινήσεις αυτές αναζητούν ανθρώπους που ταιριάζουν με το δικό μας προφίλ αλλά παράλληλα αποτελούν για μας δεξαμενές υποψήφιων μελών και στελεχών (βλ. ΔΚ1)

Νομίζω πως μια τέτοια ατζέντα προτάσεων είναι ικανοποιητική για να στηρίξει την προεκλογική μας καμπάνια, φυσικά και αντιπροτάσεις αλλά και τροποποιήσεις είναι δεκτές.

ΔΚ3 Λειτουργία ενός μάνατζερ (ακόμη και έμμισθου), γραμματέα του κόμματος που θα εκτελέσει ένα σχέδιο διαχείρισης ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. Μαζί του μια γραμματεία πολιτικού σχεδιασμού θα αναλάβει να οργανώσει και να εκτελέσει το επιχειρησιακό σχέδιο που θα αποφασίσει η ΔΕ

Η παρουσία ενός μάνατζερ του κόμματος – ενός ανθρώπου που μαζί με μια ομάδα που θα συγκροτήσει (εκτός ΔΕ) θα πρέπει να οργανώνει και να παρακολουθεί την εκτέλεση κάθε επιχειρησιακού σχεδίου και να αναλαμβάνει να παρουσιάζει την επίτευξη και το ποσοστό επίτευξης του κάθε στόχου – προσέλκυση νέων μελών, οικονομικές εξορμήσεις, εκτέλεση καμπάνιας, διαχείριση πόρων κλπ. Θα ήθελα έναν επαγγελματία γι’ αυτό και η αποτελεσματική δουλειά του μπορεί να φέρει και τους πόρους που είναι απαραίτητοι για αυτόν. Το ζήτημα της οικονομικής επάρκειας , αν δηλαδή θα έχουμε τα χρήματα για να τον πληρώνουμε είναι πολύ γενικότερο. Πόσο , δηλαδή, θα πρέπει να μας κοστίσει η συμμετοχή στις εκλογές , με πόσα χρήματα μπορούμε να εκτελέσουμε αυτό το επιχειρησιακό σχέδιο. Εδώ φυσικά οι προσωπικοί πόροι των μελών μας δεν υπάρχει περίπτωση να είναι επαρκείς (δεν είναι επαρκείς για κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα). Θα πρέπει να στραφούμε σε χρηματοδότες. Ένα σύστημα προσέλκυσης και διαχείρισης χρηματοδοτήσεων , μαζί με έναν αποτελεσματικό οικονομικό διευθυντή και μιας «ταμειακής υπηρεσίας» μας λείπει πολύ. Όσον αφορά τους χρηματοδότες είναι εκεί έξω και πρόθυμοι να στηρίξουν μια προσπάθεια με τα χαρακτηριστικά που περιγράφω (ρωτήστε και τον Δημήτρη Σκάλκο για αυτό).

ΔΚ4 Προτείνω να διεξαχθεί μια ανάλογη συζήτηση στις περιφερειακές και θεματικές πολιτικές κινήσεις που να αφορούν την αξιολόγηση επίτευξης των στόχων:

1. την ενεργοποίηση όλων των μελών στις ανάλογες πολιτικές κινήσεις

2. την γνωστοποίηση των θέσεων του κόμματος για τα ζητήματα στα οποία οι περιφερειακές και θεματικές κινήσεις είναι υπεύθυνες

3. την επίτευξη του στόχου κατάρτισης πλήρους ψηφοδελτίου στις εκλογές και ανάδειξης στην τοπική κοινωνία των προσώπων που τα απαρτίζουν

4. την διασύνδεση με τα τοπικά αλλά και τα εθνικής εμβέλειας ΜΜΕ

5. την επίτευξη οικονομικής αυτοδυναμίας

Αυτή μου η πρόταση είναι στην ουσία μια σωστή διαδικασία αξιολόγησης της δράσης μας. Οι ΠΠΚ θα πρέπει να αξιολογήσουν και την δική τους δράση όπως και την δράση της ΔΕ έτσι ώστε να φτάσουμε σε διαμόρφωση προτάσεων.

Επιπλέον προτείνω(ΔΚ5 για να σε προλάβω σύμμαχε Χ.) την σύσταση μιας ομάδας σχεδιασμού πολιτικής στρατηγικής , πολιτικού marketing για την επεξεργασία, σχεδιασμό εκλογικής καμπάνιας. Η στελέχωσή ή η υποστήριξή της μπορεί να περιλαμβάνει και επαγγελματίες μη μέλη του κόμματος αλλά σε μια οργανωμένη δουλειά.

Μιά νέα πρόταση στρατηγικής για τους έλληνες φιλελεύθερους

2008-09-20T14:25:00.000-07:00

Σε αρκετές συζητήσεις στον χώρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας (ΦιΣ) αναζητήθηκε η αιτία της μικρής εκλογικής διείσδυσης των φιλελεύθερων στην Ελλάδα και σημειώθηκαν παρατηρήσεις σχετικά με την δράση του Μάνου και του Ανδριανόπουλου αλλά και λιγότερο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη 90-93.
Τις περισσότερες φορές το να διατυπώσεις σωστά το ερώτημα είναι πάρα πολύ σημαντικό για να φτάσεις σε ορθό συμπέρασμα.
Για αρχή μια παρατήρηση : τα φιλελεύθερα κόμματα και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ σημειώνουν συνήθως μικρά ποσοστά και περιθωριοποιούνται ακόμη συχνότερα.
Δεν είναι ο χώρος και ο τόπος αυτός για να προσπαθήσω να τεκμηριώσω αυτή μου την θέση μα σας γνωστοποιώ έτσι την αφετηρία της πρότασής μου.
Όταν λοιπόν συναντούμε φιλελεύθερους να συμμετέχουν σε εκλογές τότε οι ίδιοι οι φιλελεύθεροι εμφανίζονται ως οι χειρότεροι αντίπαλοι του εαυτού τους. Και αυτό είναι αποτέλεσμα της αντιφατικής τακτικής τους. Το αντιφατικό ορίζεται στην ταυτόχρονη επιδίωξη τους να εκπαιδεύσουν τους πολίτες και να έχουν ικανοποιητικά εκλογικά αποτελέσματα και παρέμβαση σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο διατηρώντας την ιδεολογική τους ακεραιότητα και συγκρότηση.
Αν ο στόχος της ΦιΣ δεν είναι να έχει εκλογική απήχηση τότε μπορείτε να κάνετε μία στάση εδώ, στο κείμενο, και με την τοποθέτησή σας μπορείτε να αναιρέσετε την συνέχεια της πρότασής μου. Ας ξεκαθαριστεί βέβαια πως οποιαδήποτε τέτοια θέση προτείνει την δημιουργία ενός κόμματος περιθωριακού αλλά με αυστηρές και άτεγκτες αρχές.

Η προσφορά ενός ιδεολογικού πακέτου σαν εκλογική τακτική

Στην προεκλογική τακτική έχει αποδειχθεί πως η επιτυχία δεν κρίνεται από την πληρότητα και την ολοκληρωμένη ιδεολογική προσέγγιση μα από μια τακτική επίκαιρης τοποθέτησης σε ζητήματα που αναδεικνύονται από το σώμα των πολιτών και με προτάσεις που θα μπορούσαν να έχουν διείσδυση και σε μη συνοδοιπόρους ιδεολογικά. Αυτό είναι το στοιχείο της στρατηγικής του συγχρονισμού με την πολιτική πραγματικότητα.
Φυσικά δεν εννοώ πως οι πολίτες θα καθορίζουν ποιά θέση θα πάρουμε μα σε ποιά από τις θέσεις μας θα εστιάσουμε σε μια εκλογική διαδικασία.
Τα μέσα που πρέπει να έχουμε στην διάθεσή μας για να σχεδιάσουμε μια τέτοια τακτική είναι φυσικά οι δημοσκοπήσεις και η μέθοδος επιλογής των προτάσεών μας θα είναι μια ανάλυση που ιδανικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα (1) θέμα στο οποίο οι πολίτες είναι πολύ κοντά στην δική μας πρόταση – η οποία θα πρέπει ταυτόχρονα να είναι και σχεδόν αποκλειστικά δική μας πρόταση. Παράδειγμα μια πρότασή μας γα παροχή κουπονιών για την εκπαίδευση.
Η επιτυχία ή όχι έπειτα από αυτό εξαρτάται από τον σχεδιασμό και την εκτέλεση μια έξυπνης προεκλογικής καμπάνιας.

Διαμόρφωση μιας περιεκτικής στρατηγικής

Αυτό σημαίνει , με λίγα λόγια, έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης τωνεν δυνάμει ψηφοφόρων μας, οι οποίοι αυτή την στιγμή είναι ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ή είναι «αριστεροί» ή «δεξιοί».
Είναι το αντίθετο από την τακτική της δαιμονοποίησης και της απαξίωσης των μέχρι τώρα επιλογών τους και ρίχνει τις γέφυρες σε μια προσέγγισή τους με τις δικές μας προτάσεις. Αυτό μας βοηθά να αποφύγουμε να φαινόμαστε μη δημιουργικοί και γίνεται δυσκολότερο για την αντίπαλη κολεκτιβιστική προπαγάνδα να προχωρήσει στην τακτική της «δολοφονίας χαρακτήρων» των φιλελεύθερων.
Μια σχηματική περιγραφή αυτής της τακτικής είναι και το «μικρότερο πολιτικό κουίζ στον κόσμο» που είναι γνωστό σε όλους νομίζω. Μπορεί να καταλήξει , ως προς το θέμα των ηθικών αρχών , να υποστηριχθεί πως οι Φιλελεύθεροι υποστηρίζουν στην πράξη πιο σωστά τις ηθικές αρχές και της αριστεράς και της δεξιάς. Και αναφέρομαι στο αίτημα για μια λειτουργική δημοκρατία, για μια δυναμική και αναπτυσσόμενη κοινωνία με ευκαιρίες για όλους, μια κοινωνία για τον άνθρωπο «ως άνθρωπος εί» - κατά τον Πίνδαρο.
Η περιεκτική στρατηγική εδραιώνεται στην θεωρία της ορθολογικής επιλογής , με λίγα λόγια αφορά θεσμούς που αντιλαμβάνονται την κοινωνία σήμερα σαν άθροισμα διαφορετικών ομάδων (με πιθανή συμμετοχή των πολιτών σε περισσότερες από μία) και την διαχείριση στην πολιτική ασύμμετρων αιτημάτων από τους διάφορους κοινωνικούς εταίρους.
Βασικές παραδοχές αυτής της σκέψης είναι και βασικές προτάσεις φιλελεύθερων διανοητών για μια κοινωνία εξελικτική, αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ανεπάρκειας των απλών απαντήσεων σε πολύπλοκα ζητήματα που ανακύπτουν στην πολιτική και αφορά θεσμούς και ανθρώπους που είναι ανοικτοί στην αλλαγή, αισιόδοξοι και επιζητούν να φέρουν στο τραπέζι του διαλόγου όλες τις συνισταμένες της κοινωνίας.
Πάλι η υποστήριξη αυτής της τακτικής εμπεριέχεται στην στρατηγική της επικοινωνίας και θα μπορούσε να στηριχθεί στο σλόγκαν «όλοι είμαστε φιλελεύθεροι».

Η στρατηγική της επικοινωνίας

Θα πρέπει να σχεδιαστεί μια ολόκληρη πολιτική καμπάνια στηριγμένη σε μικρές, περιεκτικές και ευφάνταστες φράσεις που θα συμβολίζουν τις προτάσεις μας (όπως επιλέχτηκαν με τον τρόπο που περιέγραψα παραπάνω). Είναι τα γνωστά σλόγκαν. Ίσως και κάτι παραπάνω από σλόγκαν, ίσως να μοιάζουν και με τα μάντρας των ιδοϊστών.
Θα πρέπει να συνοδεύουν κάθε δημόσια δραστηριότητά μας, κάθε δελτίο τύπου και έντυπο που κυκλοφορούμε. Εδώ να επισημάνω πως ήδη , θεωρώ, πολύ εύστοχο το λογότυπο του ψηφοδελτίου μας και είναι παράδειγμα για το τι εννοώ. Αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύεται και η ανεπάρκεια του σχεδιασμού και της εκτέλεσης μια ολοκληρωμένης πολιτικής καμπάνιας από την ΦιΣ στις τελευταίες εκλογές μια που τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά (εξίσου πενιχρά και ελάχιστα βέβαια με τους πόρους και τον χρόνο που είχαμε για να συμμετάσχουμε σε αυτές τις εκλογές).
Εδώ βέβαια έρχεται και μια σημαντική παρατήρηση σχετικά με το ύφος της επικοινωνίας στην πολιτική. Μην μου πείτε πως δεν σας απωθεί το καταγγελτικό και σκυθρωπό ύφος σχεδόν όλων των πολιτικών. Σίγουρα προέρχεται από μια πενία ιδεών και ήθους και αποτελεί απαραίτητο όπλο κάθε λαϊκιστή. Ένα ολότελα διαφορετικό «χρώμα» στον λόγο και στην εμφάνιση της ΦιΣ και των υποψηφίων της θα μπορούσε να μας χαρακτηρίσει αποκλειστικά. Ένα ολότελα απροσδόκητο και ακαταμάχητο , θέλω να πιστεύω, πολιτικό χιούμορ.
Το χιούμορ διεισδύει εκεί που κανένα επιχείρημα δεν μπορεί γιατί ρίχνει τα τείχη της αντίστασης ακόμη και του πιο φανατικού αντιφιλελεύθερου που θα σκάσει ένα χαμόγελο σε ένα επιτυχημένο αστείο ακόμη και κρυφά. Επίσης σημαντικό είναι ότι εκατοντάδες και χιλιάδες άλλοι ανυποψίαστοι «πράκτορές» μας θα το αναμεταδώσουν μαζί με το πολιτικό του περιεχόμενο.
Πιστεύω πως είναι εμφανής η διαφοροποίηση που προτείνω στην δράση και την συγκρότηση της ΦιΣ, αν και σίγουρα πρέπει να συνοδευτεί αυτή η πρόταση από μια ανάλυση επιμέρους προτάσεων και συνεισφορά αυτών σε έναν ευρύ και ανατρεπτικό διάλογο – προσυνεδριακό και εντός συνεδρίου.
Η γνώμη μου, επίσης , είναι πως αυτή η αναδιαμόρφωση της ΦιΣ πρέπει να συνοδευτεί και από την αλλαγή των προσώπων που έχουν τεθεί επικεφαλής στην προσπάθειά μας. Αυτό δεν αποτελεί χαρακτηρισμό ανικανότητας, σε καμία περίπτωση και δεν έχω πρόθεση να προκαλέσω προσωπική αντιπαράθεση (αν και στο χρόνο που πέρασε αυτή η τακτική αποτέλεσε την μέθοδο αντιμετώπισής μου ως αντιφρονούντα). Αυτή είναι μια αντιπαραγωγική πρακτική και εμένα με φθείρει αφάνταστα.

Σχετικά με την παρέμβαση του Στέφανου Μάνου

2008-09-16T06:10:00.000-07:00

Η συζήτηση στους κόλπους της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, έπειτα από την παρέμβαση Μάνου στην Καθημερινή της Κυριακής έχει ανάψει για τα καλά.
Θα ήθελα να προσθέσω στην συζήτησή μας και την παράμετρο του χρονισμού (timing) με την πολιτική συγκυρία. Όλες οι ενδείξεις (δημοσκοπήσεις και πολιτικές εκτιμήσεις) δείχνουν έναν μεγάλο αριθμό πολιτών να μην επιλέγουν κανένα κόμμα (έστω μόνο στις δημοσκοπικές έρευνες). Αυτοί είναι πρώην ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κυρίως, για τους οποίους το σημερινό πολιτικό κατεστημένο δεν τους ικανοποιεί – με κριτήριο το ατομικό τους συμφέρον θέλω να πιστεύω.
Φυσικά δεν έχουν ιδεολογική τοποθέτηση στον φιλελεύθερο χώρο και ούτε έχουμε τον χρόνο και τον τρόπο να τους καθοδηγήσουμε σε «ιδεολογικές» επιλογές. Θα ήταν καταστροφικό να τους αντιμετωπίσουμε με αρνητική προδιάθεση για αυτό τους το χαρακτηριστικό μια που θα τους τοποθετούσαμε κατευθείαν απέναντί μας.
Μπορούμε όμως να διαμορφώσουμε ή και να συνδιαμορφώσουμε μαζί με άλλους μια ατζέντα-γέφυρα με τις δικές τους προσδοκίες για μια αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση απαλλαγμένη από τις σχέσεις διαπλοκής και διαφθοράς που κυριαρχούν στον δημόσιο βίο. Αυτή η ατζέντα μπορεί να οδηγήσει σε μία επιτυχημένη εκλογική κάθοδο ενός σχηματισμού.
Η δική μας συγκροτημένη επάνω σε ιδεολογικές βάσεις θέση πρέπει να παραμείνει ενεργή γιατί είναι απαραίτητη αν θέλουμε να ξεφύγουμε από την κατηγορία του καιροσκοπισμού.
Απαραίτητα κάθε παράγοντας που θα συμβάλλει σε μια τέτοια στρατηγική πρέπει να δεχθεί τον διάλογο και την συνδιαμόρφωση ενός πλαισίου δράσης.
Ας ξεκινήσουμε από εμάς, δεν νομίζω – παρά τις διαφορές μας – να κινδυνεύουμε να ολισθήσουμε σε κολεκτιβιστικές ή άλλες λαϊκίστικες επιλογές αλλά πρέπει να δράσουμε άμεσα και με σοβαρότητα. Αυτό που δεν μας διακρίνει είναι η πολιτική εμπειρία ενώ περισσεύει ο ενθουσιασμός και ο δυναμισμός.
Είμαστε αρκετοί όμως και , θέλω να πιστεύω , με διάθεση για το αποτέλεσμα.

Και άλλη μια τρύπα στο νερό για τον κ. Παπούλια

2008-07-26T04:51:00.000-07:00

Είχα αναφερθεί και πάλι στην τακτική του κ. Παπούλια (http://katranitsas.blogspot.com/2007/10/blog-post.html) να αναλαμβάνει να συνθέτει ένα φιλολαϊκό προφίλ για τον εαυτό του με δηλώσεις που υποτίθεται καλύπτονται από το κύρος του κ. Προέδρου "αλλά παράλληλα θα αποκρύπτουν την αλήθεια και θα συντηρούν το οικοδόμημα μια παρεμβατικής κεντρικής εξουσίας που θα ανακυκλώνει τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία η ίδια δημιουργεί".

Έτσι και προχθές στην δεξίωση – τι θλιβερός τρόπος να γιορτάζεις την δημοκρατία με δεξιώσεις – της δημοκρατίας, τάραξε πάλι τα νερά… Τόσο που συμφώνησαν μαζί του ο Καρατζαφέρης, η Παπαρήγα, ο Τσίπρας και η Σομαλή συνοδός του, ο Γιωργάκης και ο Κωστάκης.

Με τις επισημάνσεις του για την διαφθορά συμφώνησαν και όλοι οι καλεσμένοι του, άσχετα αν οι μισοί τουλάχιστον, στατιστικά θα μπορούσαμε να πούμε πως εμπλέκονται στις μίζες της Siemens είτε ως μάρτυρες είτε ως ύποπτοι.

Και όλοι οι βουλευτές , που ήταν παρόντες και συμφώνησαν και αυτοί, την επομένη υπερψήφισαν την τροπολογία για διπλασιασμό των μισθών των δικαστικών που θα ακολουθήσει η προσφυγή των συνταξιούχων βουλευτών για διπλασιασμό των δικών τους αποδοχών και θα καταλήξει στον διπλασιασμό των μισθών των βουλευτών….

Ποδηλατοδρομία στην Θεσσαλονίκη

2008-06-05T10:21:00.000-07:00

Μετά από μακρά σιωπή... σίγουρα η καλύτερη ευκαιρία να πώ κάτι. Για να είμαι ακριβής θέλω να παραθέσω ακριβώς την ανακοίνωση των διοργανωτών της εκδήλωσης Bikerespect :

"

Αγαπητά μέλη του BikeRespect

Με χαρά μας διαπιστώσαμε ότι η πρώτη μας Κρίσιμη Μάζα (Critical Mass) έγινε με την συμμετοχή πολλών από εσάς και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις σε όλους μας. Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν!

Θέλουμε να αναφέρουμε για άλλη μια φορά, για όσους δεν κατανόησαν την ουσία αυτής της βόλτας στην πόλη ότι, διοργανώνοντας μια Κρίσιμη Μάζα προσπαθούμε να κάνουμε έντονη την παρουσία μας στους δρόμους. Θέλουμε, ο Έλληνας οδηγός να συνηθίσει, πέρα από μεμονωμένα παραδείγματα, την παρουσία πολλών ποδηλάτων στους δρόμους. Εμπνέουμε έτσι ασφάλεια σε όσους θέλουν να ξεκινήσουν με το ποδήλατο και τους προτρέπουμε να το κάνουν. Αυξάνουμε τις εγγραφές μελών στην ιστοσελίδα μας και κάνουμε το ποδήλατο ένα λόγο συζήτησης και θετικών σχολίων, από όσους τυχαίνει να μας δουν, στα κεντρικά σημεία της πόλης που διερχόμαστε.

Για να πετύχουμε την θετική προσέγγιση του κόσμου πρέπει:

Nα συμμορφωνόμαστε στον Κ.Ο.Κ.
Να φοράμε κράνος
Να υπακούσουμε στις εντολές όσων ορίσθηκαν συντονιστές της βόλτας
Να τηρούμε το πρόγραμμά όπως προκηρύχτηκε. Αυστηρά έναρξη ώρα 7 (όλοι εκεί 7 παρά τέταρτο) να ακολουθηθεί η διαδρομή και να αποτραπεί έγκαιρα όποιος λειτουργεί με βάση ατομικά κριτήρια…
Να καλέσουμε όλους όσους εκδηλώσουν ενδιαφέρον για να βρίσκονται μαζί μας σε επόμενη βόλτα, κατά την διάρκεια της πορείας μας μέσα στην πόλη.

Επόμενο ραντεβού μας την επόμενη Τετάρτη 11 Ιουνίου στις 7 στον Λ. Πύργο.

Θα φτιάξω το ποδήλατό μου θα βάλω το κάθισμα του Στέφανου και μαζί με την Ελένη θα είμαι και εγώ εκεί

Η ιδιωτικοποίηση λιμενικών εργασιών στα ελληνικά λιμάνια και ο δημόσιος διάλογος

2008-01-16T06:46:00.000-08:00

Επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά τον τελευταίο χρόνο το ίδιο σκηνικό «διαλόγου» για το μέλλον των λιμανιών της χώρας, ένας διάλογος με ειδικές αστυνομικές δυνάμεις, κραυγές και θρήνους αλλά στην ουσία κανένας δεν θέτει στη συζήτηση συγκεκριμένα ζητήματα αλλά και μια τεκμηριωμένη αποτύπωση της υπάρχουσας κατάστασης και της διεθνούς πραγματικότητας.

Να ξεκαθαρίσω καταρχήν οτι δεν πρόκειται για μια πραγματική ιδιωτικοποίηση αλλά για μια προσωρινή παραχώρηση σε ιδιώτη ορισμένων διεργασιών. Νομικά μπορούμε να πούμε πως είναι ένας διαφορετικός τρόπος δημιουργίας, παροχής και λειτουργίας μιας δημόσιας υπηρεσίας.

Στην περίπτωσή μας η ιδιωτικοποίηση αφορά μόνο τις λιμενικές εργασίες και μάλιστα περιορίζεται στην μεταφορά και αποθήκευση εμπορευματοκιβωτίων. Είναι ένα μοντέλο ιδιωτικοποίησης που εφαρμόζεται σε χώρες της Ευρώπης και της Β.Αμερικής (στο 88% των μεγαλύτερων λιμανιών του κόσμου). Μόνο το 7% των μεγαλύτερων λιμανιών παγκοσμίως λειτουργούν με πλήρη κρατικό έλεγχο (Σινγκαπούρη, Ινδία και Αφρική). Υπάρχουν και μοντέλα πλήρους ιδιωτικοποίησης των λιμενικών διεργασιών (Μ.Βρετανία) που λειτουργούν με μεγάλη επιτυχία.

Σε αυτή την διαδικασία η διεθνής εμπειρία έχει αποτυπώσει τα οφέλη αλλά και τους κινδύνους που πρέπει να διαχειριστούμε σε κάθε περίπτωση.

Ανάμεσα στα σημαντικότερα πλεονεκτήματα μπορούμε να διακρίνουμε:

Τις ιδιωτικές επενδύσεις από καταξιωμένους παράγοντες της αγοράς των εμπορευματοκιβωτίων διεθνώς που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα και τον ανταγωνισμό.
Την ανάπτυξη του εμπορίου, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Επίσης την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας με στοιχεία της νέας παγκόσμιας οικονομίας.
Καλύτερη κατανομή του κόστους των λιμενικών εργασιών.
Αναδιανομή εισοδήματος και «εξουσιών» μέσω των μηχανισμών της αγοράς.
Επιμερισμό των οικονομικών κινδύνων και στον ιδιωτικό τομέα.
Αυξημένα έσοδα για τον κρατικό προϋπολογισμό όχι μόνο από τις πληρωμές για τα παραχωρούμενα δικαιώματα αλλά και από την αύξηση των φορολογικών εσόδων από τα εισαγόμενα και τα εξαγόμενα προϊόντα
Μεταφορά τεχνολογίας μέσω εξελιγμένου εξοπλισμού και την εισαγωγή σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης. Ταυτόχρονα καταφέρνουμε να έχουμε ταχύτερη ενσωμάτωση αυτών των τεχνολογιών και όσων νεότερων προκύψουν.
Διαφανέστερο διαχειριστικό έλεγχο αφού ο ελεγκτής (κράτος) και ο ελεγχόμενος (ιδιώτης επενδυτής) δεν ταυτίζονται.
Ταχύτερη ανταπόκριση των δραστηριοτήτων στα λιμάνια στις διεθνείς μεταβολές αλλά και στις απαιτήσεις της ζήτησης.

Είναι προφανές βέβαια πως η ιδιωτικοποίηση λιμενικών εργασιών περιλαμβάνει και ορισμένους κινδύνους ή απαιτεί και συνεκτίμηση συγκεκριμένων παραγόντων όπως:

Την περίπτωση να παραμεριστούν συγκεκριμένες διεργασίες, οι οποίες εκτελούνται σε ένα δημόσιο λιμάνι, μια που ο ιδιωτικός φορέας θα ενδιαφερθεί μόνο με τις διεργασίες που θα μεγιστοποιήσουν τα οφέλη και θα του περιορίσουν το κόστος. Διεργασίες δηλαδή με σημαντικό κοινωνικό, περιβαλοντολογικό και οικονομικό αντίκτυπο χωρίς όμως οικονομικό ενδιαφέρον για τον ιδιωτικό φορέα λειτουργίας του λιμανιού. Εδώ όμως θα υπάρχει η συνύπαρξη και συμπληρωματική λειτουργία των κρατικών εταιρικών σχημάτων που θα καλύψουν αυτό τον κίνδυνο.
Εφόσον δεν δημιουργηθούν συθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού σε μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης υπάρχει ο κινδυνος ένα κρατικό μονοπώλιο να μεταλλαχθεί σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο. Στο διεθνές όμως περιβάλλον και στις συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες ο ανταγωνισμός υπάρχει και σε διεθνές επίπεδο αλλά και σε τοπικό με την ταυτόχρονη ανταγωνιστική λειτουργία αρκετών λιμανιών.
Η διαφοροποιημένη και ταυτόχρονη λειτουργία ιδιωτικών και κρατικών λιμενικών φορέων απαιτεί τον συντονισμό των επενδύσεων σε συμπληρωματικά κομμάτια της λειτουργίας τους. Μέσα από τις συμβάσεις παραχώρησης πρέπει να καλύφθεί και αυτή η περίπτωση.
Πάλι μέσα από την σύμβαση παραχώρησης και τον αποκλεισμό της αποκλειστικής ή ιδιαίτερης χρήσης των λιμενικών υπηρεσιών πρέπει να καλύφθεί και ένας τελευταίος παράγοντας κινδύνου όπως η ευνοικότερη αντιμετώπιση των επιχειρηματικών συμφερόντων του ίδου του ιδιωτικού φορέα απέναντι στα συμφέροντα των εξωτερικών φορέων που χρησιμοποιούν το λιμάνι.

Τα πιθανά μειονεκτήματα/κίνδυνοι μπορούν να εξαλειφθούν ή να περιοριστούν δραστικά από τις πρόνοιες της ίδιας της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης. Πρέπει δηλαδή να υπάρξει μια ισορροπία του δημοσίου συμφέροντος με τα ιδιωτικά συμφέροντα του διαχειριστή, χωρίς όμως να φτάσουμε σε ένα υψηλό επίπεδο ρύθμισης που θα βλάψει την αποτελεσματικότητα ή την προβλεπόμενη βελτίωση των παρεχόμενων λιμενικών υπηρεσιών.

Ανοικτή επιστολή στον κ. Αλογοσκούφη

2007-12-11T13:14:00.000-08:00

Σας παρακαλώ να συνυπογράψετε την παρακάτω επιστολή για τον κ. Αλογοσκούφη – εφόσον συμφωνείτε – και να την αποστείλετε στην ηλεκτρονική του διεύθυνση secminister@mnec.gr και athina@alogoskoufis.gr.

Προωθήστε την επίσης στην λίστα των επαφών σας.

Κ. Υπουργέ,

Με αφορμή την τελευταία σας , α λα Πούτιν νομοθετική πρωτοβουλία σας ( http://www.greekliberals.net/civilaction/documents/annex.pdf ) για τον περιορισμό των δικαιωμάτων των μετόχων εισηγμένων επιχειρήσεων «δημόσιου» συμφέροντος θέλω να σας καταλογίσω τα εξής :

1. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΙΣΤΗΣ γιατί , εν γνώση σας, παραβιάζετε το ευρωπαϊκό δίκαιο ,άρθρο 56 (1) EC ( http://ec.europa.eu/internal_market/capital/framework/treaty_en.htm ) άρθρο της σύμβασης που με επικεφαλίδα την φράση “fewer barriers,more opportunities” έχει σαν στόχο την ανάπτυξη των οικονομιών της Ευρώπης και την ευημερία των πολιτών της.

2. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ γιατί λειτουργείτε σαν τριτοκοσμικός λαϊκιστής (ένας Τσάβες της ΝΑ Ευρώπης) και προσπαθείτε να ισχυροποιήσετε ακόμη περισσότερο έναν γιγαντωμένο κρατικό παρεμβατισμό που έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της οικονομικής ελευθερίας και την ανάπτυξης της χώρας μας.

3. ΕΙΣΤΕ ΦΑΥΛΟΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΣ μια που διαψεύδετε τον εαυτό σας και τα γραφόμενα σας ως οικονομολόγος γιατί μάλλον αντιγράφοντας γραφόμενα άλλων οικονομολόγων και όχι σαν συμπέρασμα δικό σας αναφέρετε στην εργασία σας : The Two Faces of Janus: Institutions, Policy Regimes and Macroeconomic Performance in Greece
George Alogoskoufis, Francesco Giavazzi, Guy Laroque Economic Policy, Vol. 10, No. 20 (Apr., 1995), pp. 147-192 (βλ. http://links.jstor.org/sici?sici=0266-4658(199504)10%3A20%3C147%3ATTFOJI%3E2.0.CO%3B2-8 ) πως οι κρατικιστικές στρατηγικές στην οικονομία της Ελλάδας από το 1974 και μετά είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρευση της ανάπτυξης και των επενδύσεων , και σαν τελικό αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση υψηλού και μόνιμου πληθωρισμού. Αυτό τελικά σημαίνει σύνθλιψη των εισοδημάτων των πολιτών της χώρας μας.

4. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ όχι μόνο γιατί χρησιμοποιήσατε προεκλογικά ένα φιλοευρωπαϊκό και φιλελεύθερο προφίλ – που τώρα αποδεικνύεται μάσκα που κρύβει το πραγματικό σας πρόσωπο – αλλά και γιατί χρησιμοποιέιτε τους φορολογικούς ελέγχους για να εκβιάσετε πολίτες της χώρας και για να τους αναγκάσετε να υποκύψουν στις ορέξεις σας.

5. ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ως Υπουργός των Οικονομικών γιατί δεν επιδείξατε τον ανάλογο ζήλο για να ελέγξετε καταχρεωμένες επιχειρήσεις του «δημόσιου» τομέα, όπως η Ολυμπιακή για την παραβίαση των νόμων με την μη έκδοση ισολογισμών στα χρόνια της θητείας σας.

Όπως είπε και ο Milton Friedman όταν τα μέσα παραγωγής είναι κάτω από τον έλεγχο της κυβέρνησης τότε είναι αδύνατη και η πολιτική ελευθερία που προϋποθέτει την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών, προϊόντων και υπηρεσιών καθώς και την υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας.

Ένα έγκλημα που αποσιωπάται από τον κ. Γιάννη Μαρίνο

2007-10-23T11:56:00.000-07:00

Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής (21 Οκτωβρίου 2007) το πρώτο συμπέρασμα σου είναι πως πρόκειται για προσωπική ρεβάνς κατά των διαπρεπών κονδυλοφόρων της αριστερής αντίδρασης , όπως ο ίδιος αναφέρει, αλλά καταλήγει σε μια ανοικτή πρόκληση στους : «πολέμιους της κάθε απαγόρευσης στο κάπνισμα, στη χρήση ναρκωτικών, στην εγκληματική χρήση της ελευθερίας του λόγου(!!!) και της τέχνης (!!!)» μια επίθεση τελικά στον φιλελευθερισμό.
Τα επιχειρήματά του ξεκινούν από τον συσχετισμό της χρήσης κάνναβης με την εκδήλωση σχιζοφρένειας και αυτό ισχυρίζεται πως αποτελεί απόδειξη οτι η αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών ( μιλώντας για την Μ.Βρετανία ) – μαζί με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης όπως συμπεραίνει πιο κάτω - είναι μια αποτυχία.
Πρώτον , λοιπόν, στην Μ.Βρετανία δεν υπάρχει αποποινικοπoίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών , και βέβαια η κάνναβη δεν πωλείται νόμιμα όπως ψευδώς αναφέρετε αλλά αντίθετα με τα νομοθετήματα : Misuse of Drug Act (1971) και Controlled drug Act (1985) προβλέπονται ποινές αυστηρότερες και από τον ελληνικό ποινικό κώδικα (πχ για προσωπική χρήση χασίς φυλάκιση 2 ετών). Αυτό που ξεκίνησαν να εφαρμόζουν, μαζί με την χρηματοδότηση του Συστήματος Υγείας για την αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών ουσιών ως ασθενείς και όχι ως ποινικούς, είναι η προσπάθεια να μην υπάρχουν συλλήψεις για προσωπική χρήση κάνναβης που δεν είναι επαναλαμβανόμενη και δεν συνοδεύεται από βίαιη ή άλλη παράνομη συμπεριφορά.
Τώρα όσο αφορά τον συσχετισμό της χρήσης κάνναβης με την εκδήλωση σχιζοφρένειας το ACMD (Advisory Council on the Misuses of Drugs συμβουλευτικός οργανισμός της κυβέρνησης της Ην.Βρετανίας ) αναφέρει πως : «η χρήση της κάνναβης αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης σχιζοφρένειας κατά 1%» βασισμένο στην ανάλυση των Peter Reuter και Alex Stevens. Επίσης το Εθνικο Ίδρυμα Ιατρικών Ερευνών (πάλι της Ην.Βρετανίας), που αναφέρει ο κ. Μαρίνος σε μία και μοναδική έρευνά του για την χρήση της κάνναβης (Drugs and addiction, ecstasy and cannabis, Nigel Birdsall 2002) καταλήγει : «Δεν υπάρχουν πειστικές (convincing) αποδείξεις για πρόκληση μόνιμων βλαβών στην δομή του εγκεφάλου (από την χρήση της κάνναβης), υπάρχει όμως η πιθανότητα η κάνναβη να δημιουργήσει μια ψυχοπαθολογική κατάσταση σε μικρό αριθμό χρηστών.»
Και πάλι , αν και η Μ.Βρετανία δεν έχει αποποινικοποιήσει την χρήση των μαλακών ναρκωτικών όπως η κάνναβη, έχει καταφέρει με την τακτική της να μειώσει τον αριθμό των χρηστών και όχι να τον αυξήσει όπως ψευδώς αναφέρετε. Στον γενικό πληθυσμό από το 28,2% στο 21,4% μέσα σε λιγότερο από μιά δεκαετία και στους ανήλικους από το 10,9% στο 8,7%.
Αν κ. Μαρίνο θέλετε μπορώ να αναφερθώ και στο παράδειγμα της Ολλανδίας (στην οποία αναφέρετε πάλι ψευδώς πως η αποποινικοποίηση αυξάνει τον αριθμό των θυμάτων) που κατάφερε να έχει ένα σταθερό – και όχι αυξανόμενο όπως στην χώρα μας – αριθμό χρηστών 25000-28000 και να έχει τον χαμηλότερο ποσοστό θανάτων από ναρκωτικά στην Ευρώπη (2,4 θάνατοι/ εκατομμύριο κατοίκων) μαζί με τον μέσο όρο ηλικίας των χρηστών στα 38 έτη – όταν στην Ελλάδα η μέση ηλικία χρηστών ναρκωτικών ουσιών είναι κάτω των 20 και βαίνει μειούμενη σύμφωνα με την World Drug Report 2007 του ΟΗΕ.
Επειδή κ. Μαρίνο κλείνεται το άρθρο σας απαιτώντας από τους συνηγόρους της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών να ζητήσουν συγγνώμη – αν και δεν καταλαβαίνω γιατί – εσείς δεν πρέπει να ζητήσετε συγγνώμη για τα λανθασμένα «τεκμήρια» που χρησιμοποιήσατε;