Τι μπορούμε να κάνουμε με τις εκλογές

Ας αφήσουμε στην άκρη το συντακτικό , που δείχνει προχειροδουλειά, ας μείνουμε στην ουσία αυτού του συνθήματος – αν εκεί διακρίνω την πρόχειρη δουλειά, χωρίς σκέψη.
Γιατί «αν»; οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν κάποια πράγματα – όχι όλα. Συγκεκριμένα νομίζω πως με τις εκλογές βρήκαμε έναν – αναίμακτο – τρόπο να αλλάζουμε αυτούς που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας.
Για τον λόγο αυτό ακριβώς οι εκλογές είναι παράνομες ή και νοθευμένες εκεί που μπορούν να φέρουν και την μεγαλύτερη αλλαγή. Στην Κούβα, στην Κίνα, στην Λιβύη, στην Σομαλία, στην Β.Κορέα κλπ. κλπ.
Για τον λόγο αυτό ο Πούτιν φυλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους λίγο πριν τις εκλογές, για τον λόγο αυτό και στις δικές μας δυτικές δημοκρατίες οι ομάδες εξουσίας και ειδικών συμφερόντων προσπαθούν να περιορίσουν την πληροφόρηση των εκλογέων ή να περιορίσουν τις επιλογές τους.
Σας παρακαλώ λοιπόν, δεν με πειράζει η αισθητική σας στα αγαπημένα σας ντουβάρια, βρείτε κάτι πιο «εμπνευσμένο» για μπογιατίσετε.

Να τι παθάίνει όποιος τους βγάζει γλώσσα :)p

Ο Θέμης Λαζαρίδης στο ιστολόγιο του : http://greekuniversityreform.wordpress.com (GUR) παρουσίασε με συστηματικό σχεδόν τρόπο την κατάσταση στην Ελληνική Ανώτατη Εκπαίδευση. Η δουλειά του αυτή , τεκμηριωμένη και με προτάσεις , παρουσιάστηκε και στο βιβλίο του : «Ο δρόμος για την αναγέννηση του Ελληνικού Πανεπιστημίου».
Ένα χαρακτηριστικό της μελέτης αυτής του Θέμη είναι η μέτρηση της «ενδογαμίας» (inbreeding) στο ελληνικό πανεπιστήμιο, συγκεκριμένα αναφέρει πως μέτρησε ότι περισσότερο από το 40% των μελών του ΔΕΠ στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών έχουν τις κόρες και τους γιούς τους στα διπλανά γραφεία – αξιοκρατικά πάντα και με την σφραγίδα του νόμου.
Ο ίδιος πάλι προχώρησε σε αντικειμενική αξιολόγηση του επιστημονικού έργου των μελών του ΔΕΠ σε ελληνικά ΑΕΙ και με αυτό τον τρόπο περιέγραψε το πρόβλημα και στο υπόλοιπο μισό του βιβλίου του ασχολήθηκε με την δική του πρόταση για λύση.
Το ιστολόγιό του έχει κατέβει προσωρινά από το wordpress, προφανώς μετά από τις καταγγελίες του e-lawyer Βασίλη Σωτηρόπουλου που όπως αναφέρει σε τιτίβισμά του στο Twitter «να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα..»
Το γεγονός είναι πως ο Θέμης δεν κατηγορήθηκε, και φυσικά ούτε καταδικάστηκε , για συκοφαντική δυσφήμηση. Η καταδικαστική απόφαση που εκδόθηκε εις βάρος άλλου προσώπου – πελάτη του κ. Σωτηρόπουλου – αναφέρει πως απαγορεύει την δημοσιοποίηση δύο (2) αποφάσεων του ΔΙΚΑΤΣΑ για τίτλους σπουδών της ενάγουσας.
Ο κ. Σωτηρόπουλος κατήγγειλε τον Θέμη απλά στο Wordpress γιατί δεν δέχτηκε να κατεβάσει επιστολή του εναγόμενου στην παραπάνω δικαστική διαμάχη, με την οποία περιγράφει την κατάσταση στο Τμ. Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ της κ. Παναγιωταρέας.
Ο οποιοσδήποτε συσχετισμός της καταδικαστικής απόφασης με τον Θέμη Λαζαρίδη είναι αβάσιμος και μένει μόνο να κριθεί η υπερφίαλη και ανήθικη συμπεριφορά του e-lawyer – προφανώς τα σχόλια του GUR υπάρχουν στο διαδίκτυο και σύντομα το ίδιο το ιστολόγιο , πιστεύω , θα ξανανέβει.
Και η επίθεση στην ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση στα δημόσια δεδομένα θα συνεχιστεί. Οι κρίσεις στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο αφορούν όλους μας αναγκαστικά μια που σημαίνουν ότι δεν έχω άλλη επιλογή παρά να χρηματοδοτήσω την ακαδημαϊκή καριέρα των κρινόμενων και απλά εκχωρώ το δικαίωμα στην κρίση , με συγκεκριμένες νομικές διαδικασίες σε μια επιτροπή – παρόλα αυτά αυτή είναι μια απόφαση δημόσιου φορέα που με εμπλέκει σε υποχρεώσεις και θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα της πρόσβασης στα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την λήψη αυτής της απόφασης.

Το χαστούκι της 7ης Ιουνίου 2009- ένα σχόλιο από τον Κωστή Λυμπουρίδη

Τον Κωστή δεν τον γνωρίζω προσωπικά, βρεθήκαμε μόνο στο facebook - υποστηρικτές της ΔΡΑΣΗΣ και οι δύο. Με έβγαλε από την δύσκολη θέση να εκφράσω ότι αισθάνομαι μετά και το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών κρατώντας την ισορροπία ανάμεσα σε συναισθηματισμό και λογική. Γράφει λοιπόν ο Κωστής:

"Θα επιχειρήσω μια ερμηνεία του αποτελέσματος των χθεσινών ευρωεκλογών. Αν είστε από αυτούς που θέλουν να ακούν πράγματα ευχάριστα, πέσατε σε λάθος σημείωση. Παρακαλώ ξαναβάλτε STAR στο χαζοκούτι σας και μη διαβάζετε παρακάτω.Από τη σύστασή του, το ελληνικό κράτος κατατρύχεται από τη διαστροφική ψυχολογία του Έλληνα, ένα συνδυασμό συμπλεγμάτων ανωτερότητας, αρχαιολάγνου αυτοερωτισμού, επαρχιωτικής κατωτερότητας και ημιμαθούς ευρυμάθειας, τα οποία συμπληρώνονται από εμμονή σε πρακτικές κακοήθους φατριασμού. Πριν ενάμιση αιώνα, ο Εμμ. Ροΐδης έγραφε ότι «έκαστος τόπος έχει την πληγή του. Η Αγγλία την ομίχλην, η Βλαχία την ακρίδα και η Ελλάς τους Έλληνας». Έτσι, στήθηκε ένα κράτος το οποίο βασίζεται στις πελατειακές σχέσεις, εμποδίζει κάθε παραγωγική δραστηριότητα και καθίσταται φέουδο οποιουδήποτε κόμματος κατακτά την εξουσία.Τα τελευταία 35 χρόνια, η κατάσταση εκτροχιάστηκε εντελώς. Η γενιά της Μεταπολίτευσης παγίωσε την αναξιοκρατία, επέκτεινε την οικογενειοκρατία, οριστικοποίησε το κομματικό κράτος, διέχυσε τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα και υποθήκευσε το μέλλον μέσω του δανεισμού. Χονδρικά, τα 15 χρόνια 1980-1995 ο δανεισμός του κράτους «έπιασε ταβάνι» (από 60 στο 120%), ενώ τα επόμενα 15 χρόνια «έπιασε ταβάνι» ο δανεισμός των ιδιωτών (από το μηδέν στο μη παρέκει).Και έτσι βρισκόμαστε στο σήμερα υπερδανεισμένοι, κράτος και ιδιώτες, χωρίς με αυτά τα λεφτά να έχουμε φτιάξει ούτε παιδεία, ούτε υγεία, ούτε υποδομές, ούτε παραγωγή, ούτε θεσμούς, ούτε τίποτα! Χρωστάμε ποσά δυσθεώρητα, τα οποία μέσω της διαφθοράς κατέληξαν σε πολυτελή τζιπ, βίλες και παχυλούς μισθούς κομματικών στελεχών που διαχειρίζονται το κράτος. Αυτά είναι πράγματα εξώφθαλμα, τα οποία όλοι τα ξέρουν και όμως σφυρίζουν αδιάφορα. Η διαφθορά ζει ανάμεσά μας, από μια απλή συναλλαγή με την Εφορία, μέχρι το Βατοπέδι και τη Siemens.Με αυτά τα δεδομένα είχα καταλήξει, πολύ πριν τις χθεσινές εκλογές, στη διαπίστωση ότι η γενιά μας πρόκειται να ζήσει, με μαθηματική βεβαιότητα, κάτι εξαιρετικά άσχημο. Μπορεί να με θεωρήσετε καταστροφολόγο ή πεσιμιστή, δε θα με πείσετε όμως για το αντίθετο. Μόνη λύση θα ήταν μια ριζική, επαναστατική ανατροπή του σημερινού πολιτικού σκηνικού, το οποίο αποδεδειγμένα απέτυχε. Όχι να φύγουν αυτοί και να έρθουν κάποιοι άλλοι, αλλά να επιστρέψουμε στο αυτονόητο: Πολιτικούς εκλέγουμε αυτούς που είναι ικανοί να κάνουν πράγματα, και όχι να λεν παχιές κουβέντες.Έτσι, συντάχθηκα με τη Δράση, ένα νέο πολιτικό σχηματισμό που επένδυσε στην κοινή λογική και όχι στο συναίσθημα, που συσπείρωσε ανθρώπους επιτυχημένους στη δουλειά τους, όχι επαγγελματίες πολιτικούς, που έχουν δηλαδή τα εχέγγυα προσφοράς, διότι δεν μπήκαν στην πολιτική για να αρμέξουν. Παρά την τεράστια, διάχυτη απογοήτευση και οργή της κοινωνίας από την πολιτική ζωή, εκατομμύρια ψηφοφόρων δεν πήγε καν στις κάλπες, ακολουθώντας τα κελεύσματα του «προοδευτικού» κ. Λάκη. Άφησαν έτσι ελεύθερο το πεδίο στους βολεμένους, τους μη προβληματισμένους, οι οποίοι έδωσαν 70% των ψήφων στις δυο φατρίες που λυμαίνονται το δημόσιο βίο και ρημάζουν τον κόπο των Ελλήνων. Βούηξε ο τόπος από τα σκάνδαλα και τη συγκάλυψή τους, ούτε αυτό όμως ήταν αρκετό να ταρακουνήσει τον κόσμο, να βάλει το μυαλό του να δουλέψει και να προσέλθει στην κάλπη για να δώσει μήνυμα ανατροπής. Ξανά επιβεβαίωση του Ροΐδη: «ο Έλλην προτιμά την ομαλοτέραν οδόν, έστω και άγουσαν εις βάραθρον».Πολλοί ερμήνευσαν το χθεσινό αποτέλεσμα ως χαστούκι στο δικομματισμό, χαστούκι στην Ευρώπη, χαστούκι από δω και από κει. Εγώ το ερμηνεύω ως χαστούκι σε μένα. Νιώθω πως μέχρι προχθές ήμουν στην πλώρη του Τιτανικού, έβλεπα να πηγαίνουμε κατευθείαν στο παγόβουνο, και φώναζα σε όλους: Στείλτε μήνυμα στον τιμονιέρη, να αλλάξουμε ρότα! Κάποιοι δε με άκουσαν καν. Κάποιοι με άκουσαν, αλλά πήγαν στην καμπίνα τους για ύπνο. Κάποιοι άλλοι με άκουσαν, αλλά πήγαν στον τιμονιέρη και του ψιθύρισαν: «καλά πας, ο προηγούμενος μας πήγαινε πιο στραβά». Τέλος, αυτοί που χόρευαν στο σαλόνι, θεώρησαν ότι τους χαλάω το χορό και ήρθαν και μου έριξαν ένα τεράστιο, δυνατό χαστούκι για να το βουλώσω...Και τώρα τι γίνεται; Με τι κουράγιο να ξανατρέξω να φωνάξω στους θαλάμους; Και ποιον να πρωτοξυπνήσω; Να κάτσω στην κουπαστή να δω τη σύγκρουση με το παγόβουνο; Να πέσω στον ωκεανό να κολυμπήσω και να σωθώ, βλέποντας από μακριά την καταστροφή; Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα κατέβω στο σαλόνι να χορέψω κι εγώ. Γιατί είμαι σίγουρος ότι το παγόβουνο πλησιάζει, το βλέπω!..."

Καρτέλ κομμάτων στην Ελληνική Δημοκρατία

Από την συνταγματική αναθεώρηση των Βενιζέλου-Βαρβιτσιώτη και έπειτα γίνεται φανερή η προσπάθεια των μόνιμα κοινοβουλευτικών κομμάτων να συνεργαστούν για να καταφέρουν να αποκλείσουν την είσοδο και άλλων πολιτικών σχηματισμών στον «συμβατικό» πολιτικό στίβο, αυτό του κοινοβουλίου.
Είτε με το ασυμβίβαστο της επαγγελματικής δραστηριότητας των βουλευτών – που το σερβιρίστηκαν στο πρόσωπο από τους «υπαλλήλους» της Ε.Ε. – είτε με την άρνηση για μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος με μικρότερες και μονοεδρικές περιφέρειες ή ενιαία λίστα υποψηφίων, διακινώντας «μαύρο» χρήμα και μη δεχόμενα πραγματικό οικονομικό έλεγχο των δαπανών τους , όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα , αριστερά και δεξιά έχουν εκφυλιστεί από μηχανισμοί εκπροσώπησης της κοινωνίας σε μηχανισμούς ελέγχου του κράτους και των δημόσιων πόρων.
Εξαγοράζουν με δημόσιους πόρους και τηλεοπτικό χρόνο για την προβολή τους αποκλείοντας κάθε νεοεισερχόμενο σχηματισμό που εμφανίζεται να έχει μια έστω και μικρή επιρροή στις δημοσκοπήσεις.
Αν το πολιτικό σύστημα στην χώρα μας διακρίνεται για συγκεκριμένες παθογένειες – τεράστιο έλλειμμα πολιτικού λόγου, ανυπαρξία μηχανισμών ελέγχου και ανεπαρκή ηθική στήριξη από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών – τότε πρέπει να αναζητήσουμε σε αυτές τις μονοπωλιακές πρακτικές όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων μια κυρίαρχη αιτία.
Δεν λειτουργεί ένα δικομματικό σύστημα αλλά μια κομματική ολιγαρχία με μοιρασμένους ρόλους και πόρους.
Ο Στέφανος Μάνος και η ΔΡΑΣΗ δικαιώθηκαν στην προσφυγή τους κατά της υπουργικής απόφασης διανομής τηλεοπτικού χρόνου και δημόσιου χρήματος στο ΣΤΕ την περασμένη εβδομάδα αλλά οι δικονομικές διαδικασίες αναστέλλουν την απόφαση απονομής δικαιοσύνης για μετά τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Καθοριστικό ρόλο βέβαια στην στήριξη των μηχανισμών αυτού του καρτέλ κομμάτων, με την ψήφο τους, παίζουν και οι κρινόμενοι από την κυβέρνηση για την ανέλιξή τους ανώτατοι δικαστικοί.
Αλλά και τα άλλα «μικρά» κόμματα φαίνονται να σιωπούν. Οι Οικολόγοι Πράσινοι, με ποσοστά στις δημοσκοπήσεις που τους αναδεικνύουν σε τρίτο κόμμα ίσως να ελπίζουν πως θα γίνουν αποδεκτοί από αυτό το μονοπωλιακό πολιτικό σύστημα – αν κρατηθούν στην κορυφή του κύματος μέχρι το τέλος.
Το σχόλιο του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιάννη Βούλγαρη ίσως να χαθεί ανάμεσα στα παπαγαλάκια του κοινοβουλίου : «Το πολιτικό σύστημα μετά τις εκλογές οφείλει να λάβει μέτρα αντιμονοπωλιακού χαρακτήρα ώστε να προλαβαίνει καταστάσεις παρόμοιας δυσαρμονίας.»
Οι πολίτες που διακρίνουν αυτή την δυσαρμονία οφείλουν να αντιδράσουν άμεσα, με την ψήφο τους.

Γιατί να ψηφίσω Δράση στις ευρωεκλογές

Σχόλιο ανώνυμου σε διαδικτυακή συνέντευξη του Στέφανου Μάνου :

"Γιατί θα ψηφίσουμε οικογενιακά τον κ. Μάνο.Στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και προκειμένου με την καλη μου να παντρευτούμε, νεαροί μηχανικοί και οι δύο, αποφασίσαμε να "σηκώσουμε" πολυκατοικία στο πατρικό της, προκειμένου ν' αποκτήσουμε "οικογενιακή έστία".Βγάλαμε την οικοδομική άδεια, κατεδαφίσαμε το πατρικό διώροφο και μετά σταματήσαμε...Οι γείτονες που παρακολουθούσαν το εγχείρημα απεφάνθησαν:- Νεαροί είναι, μαλακίες κάνουν. Αναμενόμενο.Τι είχε συμβεί;Συνεζητείτο ο νομος για τα γκαράζ.Εμάς δεν μας έπιανε, γιατί ήδη είχαμε την άδεια στα χέρια, αλλά και εκτός αυτού προέβλεπε και δύο χρόνια μεταβατική περίοδο εφαρμογής.Το τελευταίο ήταν και το πιό δύσκολα αποκρυπτογραφήσιμο.Ο υπουργός Μάνος εκτός του ότι δεν είχε την φάτσα του "πλαστικού πολιτικάντικου λαμόγιου" που πολύ φοριέται σήμερα, δίνοντας τη διετή περίοδο προσαρμογής ήταν σαν να μας έλεγε:- Προσέξτε, η στάθμευση θα έχει πραγματικό πρόβλημα στο μέλλον (τότε στην περιοχή δεν υπήρχε πρόβλημα-εύρισκες εύκολα να παρκάρεις). Δεν είναι μέσο για να μαζευτούν λεφτά στον κρατικό κορβανά.Είναι για να σας ξυπνήσω.Μας έπεισε λοιπόν και πήγαμε για αναθεώρηση αδείας ώστε το ισόγειο να μετατραπεί σε pilotis.Τώρα που το διαβάζετε, σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, το βρίσκεται αρκετά λογικό, αλλά για την εποχή εκείνη που οι pilotis συναντώντο μόνον στα βόρεια προάστεια, μία πολυκατοικία στου Γκύζη επί pilotis ήταν αδιανόητη.Οι γείτονες είχαν θέμα συζήτησης για πολύ καιρό.Σήμερα βέβαια, το βράδυ για να βρεί κάποιος να παρκάρει κάνει βόλτες τα τετράγωνα για κανένα μισάωρο.Εμείς όμως αναπαυόμαστε λόγω της "μαλακίας" μας των νεανικών χρόνων και της αφύπνησης Μάνου.Ήρθε η ωρα ν' ανταποδώσουμε"

Μια πρώτη νίκη των πολιτών με όπλο τα blogs ,το facebook και το twitter

Οι νυχτερινές τροπολογίες και οι τροπολογίες του ποδαριού, με υπογραφή στους διαδρόμους της Βουλής την τελευταία στιγμή έχουν την δική τους ιστορία στην ελληνική πολιτική σκηνή. Από την ιστορία του Πόρτο Καρράς, μέχρι και την τελευταία προσπάθεια με το χάρισμα του 2% του τζίρου στους εκδότες – 100 εκατομμύρια ευρώ συνολικά – προκάλεσαν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και ταυτόχρονα κατέδειξαν τις αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος όσον αφορά την διαφάνεια και την λογοδοσία πολιτικών και κομμάτων στην κοινή βούληση των πολιτών.
Στην τελευταία όμως περίπτωση , αυτή της ρύθμισης υπέρ των εκδοτών, καταγράφεται η πρώτη επιτυχημένη κίνηση ακτιβισμού των ελλήνων μέσω του διαδικτύου. Είναι σίγουρο πως κινητοποιήθηκαν και οι πολιτικές δυνάμεις , τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και πολιτικοί εκτός κοινοβουλίου όπως ο κ. Στέφανος Μάνος μα η μπαγκέτα , ο καταλύτης των εξελίξεων ήταν ή αποτελεσματική επικοινωνία και συνεννόηση των πολιτών με του πολιτικούς μέσω του διαδικτύου.
Το ιστολόγιο(blog) http://www.100myria.gr/ , η ανταλλαγή μηνυμάτων από το twitter αλλά και η ομώνυμη ομάδα του facebook μέσα σε διάστημα λίγων ημερών συντόνισε την αντίδραση αντιπολιτευόμενων και συμπολιτευόμενων βουλευτών όπως και την αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης , αντίδραση που άλλες φορές συντονιζόταν μέσω των συμβατικών μέσων (εφημερίδων, ραδιοτηλεοπτικών σταθμών) και αποδεικνυόταν τις περισσότερες φορές αναποτελεσματική.
Αυτή η τροπολογία βυθίστηκε αύτανδρη, χωρίς καμία αιτιολόγηση, υποτάχθηκε και στον ίδιο τον παραλογισμό της μα αξίζει και η αναφορά στις αρκετές εκατοντάδες πολίτες που την συνυπέγραψαν καθώς και στους συγκεκριμένους που ανέλαβαν δράση και δημιούργησαν αυτό το ψηφιακό κίνημα διαμαρτυρίας:
Οι Σπύρος Ντόβας, Νίκος Δρανδάκης, Αναστασία Καψάλη, Κώστα Κουκόπουλος, Νεκτάριος Λεονάρδος, Πρόδρομος Πύρρος, Γιώργος Σγούρδος, Ανδρέας Τριανταφυλλίδης και Νεκτάριος Συλιγαρδάκης.
Ας πιέσουμε την κυβέρνηση και τους πολιτικούς να βρίσκονται συνδεδεμένοι on line με τους πολίτες, φέρνει αποτέλεσμα.

Γιατί να ψηφίσω στις ευρωεκλογές, τι έκανε η Ευρώπη για μας;

ΕΚΕΙΝΟΣ :Και γιατί ρε φίλε μου να ψηφίσω στις ευρωεκλογές, γιατί δηλαδή να με ενδιαφέρει αν θα στείλουμε στην ευρωβουλή αντιευρωπαϊστές, οπαδούς του ακραίου εθνικισμού ή απλά θα κάνουμε εξαγωγή τα φυντάνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ;
Τι έκανε δηλαδή η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ: Ναι ρε τι έκανε εκτός από το να εγγυάται για τα ατομικά μας δικαιώματα και να μας δίνει την δυνατότητα να προσφεύγουμε όταν η ελληνική δικαιοσύνη και οι ελληνικές κυβερνήσεις τα παραβιάζουν βάναυσα;
ΕΚΕΙΝΟΣ : εε; Ναι εκτός από αυτό τι άλλο έκανε η Ευρώπη για εμάς
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ: Τίποτα δεν έκανε, εκτός από το να επιβάλλει να κλείσουν οι ανεξέλεγκτες χωματερές που τόσο ανεύθυνα συντηρούσαν όλοι οι δήμαρχοι της χώρας;
ΕΚΕΙΝΟΣ : εεε… ναι , εκτός και από αυτό τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας, μου λες;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : Τίποτε άλλο , μόνο το ευρώ μας έφερε για να εγγυηθεί την οικονομική μας αυτοτέλεια και να μας διευκολύνει στα ταξίδια μας , για δουλειά ή τουρισμό καθώς και να στηρίξει την δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : Εντάξει κατάλαβα, αλλά τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : ναι , ναι τίποτα, μόνο μας έστελνε πακέτα με χρήματα που εμείς τα κάναμε δημόσια έργα υποδομής ή ενισχύσαμε το εισόδημα ελλήνων που το είχαν ανάγκη.
ΕΚΕΙΝΟΣ : ναι σιγά τα λεφτά, εγώ σου λέω τι άλλο έκανε η Ευρώπη για μας;
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : έχεις δίκιο , τίποτα, απολύτως τίποτα. Άσε που κάθε λίγο και λιγάκι ανάγκαζε τον εκάστοτε υπουργό οικονομικών να δίνει τα πραγματικά στοιχεία των προϋπολογισμών και να μην πουλάει παραμύθια για ελλείμματα , δαπάνες και έσοδα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : μμ. Ναι , έτσι είναι τίποτε δεν έκανε η Ευρώπη για μας.
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ : Τίποτε, επιπλέον υποχρεώνει τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν πιο ανταγωνιστικά και να συνδεθούν σε ενιαίο δίκτυο με τα υπόλοιπα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.
ΕΚΕΙΝΟΣ : Κοίτα το τραβάς το σχοινί, εγώ σε ρωτώ τι έκανε η Ευρώπη για μας και εσύ όλο αναφέρεις άσχετα θέματα. Τίποτα δεν έκανε η Ευρώπη για μας, γι’ αυτό και εγώ θα στείλω στο ευρωκοινοβούλιο έναν ακόμη Καρατζαφέρη, άλλον ένα Αλαβάνο, ίσως και να τους βοηθήσω να θυμηθούν τους ακραίους «πράσινους» που είχαν και αυτοί πριν από μερικά χρόνια και θα στείλω να συνταξιοδοτηθούν εκεί όποιον μου προτείνει ο Κωστάκης και ο Γιωργάκης, όσους θέλουν να ξεφορτωθούν δηλαδή από τα πόδια τους. Ρε συ στην Eurovision ποιόν θα στείλουμε;